]> A Transcription of John in P45 P45 The New Testament The Gospel according to John john Created bythe International Greek New Testament Project The Arts and Humanities Research Council The Institute for Textual Scholarship and Electronic Editing Version 1.0, last updated 10.6.2011 The Institute for Textual Scholarship and Electronic Editing University of Birmingham 10.6.2011

Available for noncommercial re-use provided attribution is made to the original creators and the subsequent derivative is licensed as ShareAlike (Creative Commons by-nc-sa)

 Ireland Dublin Chester Beatty Library P. Chester Beatty 1 Papyrus 45 P45 10045 61826 2980

This transcription was made by the International Greek New Testament Project in its work towards the Editio Critica Maior of John between 2000 and 2010.

The initial transcription file was a plain text file for use with COLLATE, later converted to XML. Further information about the procedures followed may be found in the electronic edition of the majuscules at http://www.iohannes.com/majuscule/

 Proofreading of converted transcription finished by RK Fragments B → (Jn 4,51-53) and C → (Jn 4,54-5,2)
30ηντηϲαν αυτωι και απηγγειλαν λεγοντεϲ οτι ο υϲ ϲου ζηι επυθετο ουν παρ αυτων την ωραν εν ηι κομψοτερον εϲχεν και ειπον οτι εχθεϲ ωραν εβδομην αφη‐ κεν αυτον ο πυρετοϲ εγνω ουν ο πρ οτ 1 τουτο παλιν δευτερον ϲημειον εποιηϲεν ο ιη ελθων εκ τηϲ ι ́ ουδαιαϲ ειϲ την γαλιλαιαν
μετα ταυτα ην εορτη των ιου‐ δαιων · και ανεβη ο ιη ειϲ ιεροϲολυμα εϲτιν δε εν τοιϲ ιεροϲο‐ λυμοιϲ 2ε Fragments B ↓ (Jn 5,21-23) and C ↓ (Jn 5,24-25) 28ερ γαρ ο πρ εγειρει τουϲ νεκρουϲ και ζω‐ οποιει ουτωϲ και ο υϲ ουϲ θελει ζωοποιει ουδε γαρ ο πρ κρινει ουδενα αλλα την κριϲιν παϲαν εδωκε τω υω ινα παντεϲ τι‐ μωϲι τον υν καθωϲ τιμωϲι τον πρα ο μη τιμων τον υν ου τιμα τον πρα τον πεμψαντα αυτον αμην αμην λεγω υμιν οτι ο τον λογον μου ακουων και πιϲτευων τωι πεμψαντι με εχει ζωην αιωνιον και ειϲ κριϲιν ουκ ερχεται αλλα μεταβεβηκεν εκ του θανατου ειϲ την ζωην αμην αμην λεγω υμιν οτι ερχεται ωρα F16v ↓ (Jn 10,7-25)
1εν ουν αυτοιϲ ο ιη · αμην αμην λεγω υμιν οτι εγω ειμι η θυρα των προβατων · παντεϲ οϲοι ηλθον κλεπται ειϲιν και ληϲται · αλλ ουκ η‐ κουϲεν αυτων τα προβατα εγω ειμι η θυρα · δι εμου εαν τιϲ ειϲελθη ϲωθη‐ ϲεται · και ειϲελευϲεται · και εξελευϲεται · και νομην ευρηϲει · ο κλεπτηϲ ουκ ερχεται ει μη ϊνα κλεψη · και θυϲη και απολεϲη · εγω δε ηλθον ϊνα ζωην εχωϲι · και περιϲϲον εχωϲιν · εγω ειμι ο καλοϲ ποιμην ο καλοϲ ποιμην . την ψυχην αυτου διδωϲιν ϋπερ των προβατων ο μιϲθωτοϲ και ουκ ων ποιμην . ὁυ ουκ εϲτιν ϊδια τα προβατα · θεωρει τον λυκον ερχομενον και αφειήϲιν τα προβατα · και φευγει · και ο λυκοϲ αρπαζει αυτα και ϲκορπιζει · οτι μιϲθωτοϲ εϲτιν και ου μελει αυτωι περι των προβατων · εγω ειμι ο ποιμην ο καλοϲ και γεινωϲκω τα εμα · και γεινωϲκουϲιγεινωϲκει με τα εμα · και καθωϲ γεινωϲκει με ο πρ καγω γεινωϲκω τον πρα · και την ψυχην μου διδωμι ϋπερ των προβατων · και αλλα προβατα εχω ἁπερ ουκ εϲτιν εκ τηϲ αυληϲ ταυτηϲ . κακεινα δει με αγαγειν · και τηϲ φωνηϲ μου ακουϲου‐ ϲιν · και γενηϲονται μια ποιμνη · εἱϲ ποιμην · δια τουτο ο πρ με αγαπα οτι εγω τιθημι την ψυχην μου ϊνα παλιν λαβω αυτην ουδειϲ ηρεν αυτην απ εμου αλλα εγω τιθημι αυτην απ εμαυτου εξουϲιαν εχω θειναι αυτην · και παλιν εξουϲιαν εχω λαβειν αυτην · ταυτην ελαβον εντολην παρα του πρϲ μου ϲχιϲμα ουν παλιν εγενετο εν τοιϲ ϊουδαιοιϲ δια τουϲ λογουϲ τουτουϲ ελεγον δε πολ‐ λοι εξ αυτων οτι δαιμονιον εχει και μαινεται τι αυτου ακουετε αλλοι ελεγον ταυτα τα ρηματα ουκ εϲτιν δαιμονιζομενου μη δαιμονιον δυναται τυφλων οφθαλμουϲ ανοιγειν εγενετο δε τα ενκαινια εν ϊεροϲολυμοιϲ · χειμων δε ην και περιεπατει ο ιη εν τωι ϊερωι εν τηι ϲτοα του ϲολομωνοϲ · εκυκλωϲαν ουν αυτον οι ϊουδαιοι και αυτωι ελεγον εωϲ ποτε την ψυχην ημων αιρειϲ‐ ει ϲυ ει ο χρϲ ειπε ημιν παρρηϲια και απε F16r → (Jn 10,29-11,1) 4ειροϲ του πϲ μου εγω και ο πρ εν εϲμεν · εβαϲταϲαν λιθουϲ οι ιουδαιοι ϊνα λιθαϲωϲιν αυτον και απεκριθη αυτοιϲ ο ιη πολλα εργα καλα εδειξα ϋμιν εκ του πρϲ δια ποιον αυτων εργον εμε λιθαζετε · απεκριθηϲαν αυτωι οι ιουδαιοι περι καλου εργου ου λι‐ θαζομεν ϲε · αλλα περι βλαϲφημιαϲ · και οτι ϲυ ανθρωποϲ ων ποιειϲ ϲεαυτον θν · απεκριθη αυτοιϲ ιη · ουκ εϲτιν γεγραμμενον εν τηι γραφηι εν τωι νομωι οτι εγω ειπα θεοι εϲτε · ει εκεινουϲ ει‐ πεν θεουϲ και ου δυναται λυθηναι ὁν ο πρ ηγιαϲεν και απεϲτει‐ λεν ειϲ τον κοϲμον . ϋμειϲ λεγετε οτι βλαϲφημειϲ οτι ειπον ὁ υϲ του θυ ειμι · ει ου ποιω τα εργα του πρϲ μου . μη πιϲτευετε μοι : ει δε ποιω καν εμοι μη πιϲτευητε . τοιϲ εργοιϲ πιϲτευϲατε · ϊνα γνωτε και γενωϲκητε οτι εν εμοι ο πρ · καγω εν αυτωι · εζητουν δε αυτον πιαϲαι και εξηλθεν εκ τηϲ χειροϲ αυτων · και απηλθεν παλιν πε‐ ραν του ϊορδανου ειϲ τον τοπον ὁπου ην ϊωαννηϲ το προτερον βα‐ πτιζων · και εμεινεν εκει · και πολλοι ηλθον προϲ αυτον · και ελε‐ γον οτι ϊωαννηϲ μεν ϲημειον εποιηϲεν ουδε εν · παντα δε ὁϲα ιωαννηϲ ειπεν περι τουτου αληθη ην · και πολλοι επιϲτευϲαν ειϲ ‐ αυτον
ην δε τιϲ αϲθενων λαζαροϲ απο βηθανιαμʼ εκ τηϲ κωμηϲ μαριαϲ και μαρθαϲ τηϲ αδελφηϲ αυτηϲ · ην δε ἁυτη η μαρια η αλειψαϲα τον κν μυρωι και εκμαξαϲα τουϲ ποδαϲ αυτου ταιϲ θρι‐ ξιν αυτηϲ ηϲ ο αδελφοϲ λαζαρ ηϲθενει · απεϲτειλαν ουν αι αδελφαι προϲ αυτον λεγουϲαι · κε ϊδε ὁν φιλειϲ αϲθενει · ακουϲαϲ δε ο η ειπεν αυτη η αϲθενεια ουκ εϲτιν προϲ θανατον · αλλ ϋπερ τηϲ δοξηϲ του θυ ϊνα δοξαϲθη ο υϲ αυτου δι αυτηϲ · ηγαπα δε ο ιη την μαρθαν και την αδελφην αυτηϲ και τον λαζαρον ωϲ ουν ηκουϲεν οτι αϲθενει . τοτε μεν εμεινεν επι τωι τοπωι δυο ημεραϲ επειτα μετα τουτο λεγει αγωμεν ειϲ την ϊουδαιαν πα‐ λιν λεγουϲιν αυτωι οι μαθηται ραββει νυν εζητουν ϲε λιθαϲαι οι ϊουδαιοι και παλιν ϋπαγειϲ εκει απεκριθη ο ιη · ουχι δωδεκα ειϲιν ωραι τηϲ ημεραϲ · εαν τιϲ εν τηι ημερα περιπατη ου προϲ‐ κοπτει οτι το φωϲ του κοϲμου τουτου βλεπει εαν δε τιϲ περιπατη εν τη νυκτι προϲκοπτει οτι το φωϲ ουκ εϲτιν εν αυτωι ταυ F17r → (Jn 11,17-37) 3 8 ημεραϲ ηδη εχοντα εν τωι μνημειωι ην δε η βηθα‐ νια εγγυϲ των ϊεροϲολυμων ωϲ απο ϲταδιων δεκαπεντε · πολλοι δε εκ των ι>ουδαιων εληλυθειϲαν προϲ τα περι μαρθαν και μαριαν ϊνα παραμυθηϲωνται αυταϲ περι του αδελφου ἡ ουν μαρθα ωϲ ηκουϲεν οτι ιη ερχεται ϋπηντηϲεν αυτωι · μαρια δε εν τωι οικωι εκαθεζετο · ειπεν ουν μαρθα προϲ τον ιη κε ει ηϲ ωδε ο αδελ‐ φοϲ μου ουκ αν απεθανεν · αλλα και νυν οιδα οτι οϲα αν αιτη‐ ϲηϲ τον θν δωϲει ϲοι ο θϲ · λεγει αυτηι ο ιη αναϲτηϲεται ο αδελφοϲ ϲου · λεγει αυτωι μαρθα · οιδα οτι αναϲτηϲεται εν τηι αναϲτα‐ ϲει εν τηι εϲχατηι ημερα ειπεν αυτηι ο ιη εγω ειμι η αναϲτα‐ ϲιϲ · ο πιϲτευων ειϲ εμε καν αποθανη ζηϲει · και παϲ ο ζων και πιϲτευων ειϲ εμε ου μη αποθανη ειϲ τον αιωνα πιϲτευειϲ τουτο · λεγει αυτωι ναι κε εγω πεπιϲτευκα οτι ϲυ ει ο χϲ ο υϲ του θυ ὁ ειϲ τον κοϲμον ερχομενοϲ και ταυτα ειπουϲα απηλθεν και εφωνηϲεν μαριαν την αδελφην αυτηϲ λαθρα ειπουϲα ο διδα‐ ϲκαλοϲ παρεϲτιν · και φωνει ϲε εκεινη ωϲ ηκουϲεν εγειρε‐ ται ταχυ · και ερχεται προϲ αυτον · ουπω δε εληλυθει ο ιη ειϲ την κωμην αλλʼ ην επι τωι τοπωι οπου υπηντηϲεν αυτωι μαρ‐ θα · οι ουν ϊουδαιοι ὁι οντεϲ μετʼ αυτηϲ εν τηι οικια και παραμυ‐ θουμενοι αυτην ϊδοντεϲ την μαριαν οτι ταχεωω ανεϲτη και εξηλθεν . ηκολουθηϲαν αυτηι λεγοντεϲ οτι ειϲ το μνημειον υπαγει ϊνα κλαυϲη εκει η ουν μαρια ωϲ ηλθεν οπου ην ο ιη και ϊδουϲα αυτον επεϲεν προϲ τουϲ ποδαϲ λεγουϲα αυτωι κε ει ηϲ ωδε ουκ αν απεθανεν μου ο αδελφοϲ · ιη ουν ωϲ ειδεν αυτην κλαιουϲαν και τουϲ ϊουδαιουϲ κλαιονταϲ τουϲ ϲυνεληλυ‐ θοταϲ αυτηι εταραχθη τωι πνι ωϲ ενβριμουμενοϲ και ειπε που τεθεικατε αυτον λεγουϲιν αυτω κε ερχου και ιδε εδρακυϲεν ο ιη · ελεγον ουν οι ϊουδαιοι ϊδε πωϲ εφιλει αυτον τινεϲ δε εξ αυτ F17v ↓ (Jn 11,42-57) 40 ν 14 5τειλαϲ και ταυτα ειπων φωνηι μεγαληι εκραυγαϲεν λαζαρε δευρο εξω · εξηλθεν ο τεθνηκωϲ δεδεμενοϲ τουϲ ποδαϲ και ταϲ χειραϲ κηριαιϲ και η οψιϲ αυτου ϲουδαριωι εδεδετο λεγει αυτοιϲ ο ιη λυϲατε αυτον και αφετε αυτον ϋπαγειν · πολλοι εκ των ϊουδαιων ὁι ελθοντεϲ προϲ την μαριαν εωρακοτεϲ α εποιηϲεν επιϲτευϲαν ειϲ αυτον τι‐ νεϲ δε εξ αυτων απηλθον προϲ τουϲ φαρειϲαιουϲ και ειπον αυ‐ τοιϲ α εποιηϲεν ο ιη ϲυνηγαγον ουν οι αρχιερειϲ και οι φαρειϲαι‐ οι ϲυνεδριον και ελεγον τι ποιηϲομενποιουμεν · ὁυτοϲ ὁ ανθρωποϲ πολ‐ λα ποιει ϲημεια εαν αφωμεν αυτον ουτωϲ . παντεϲ πιϲτευ‐ ϲουϲιν ειϲ αυτον και ελευϲονται οι ρωμαιοι · και αρουϲιν ημων και τον τοπον και το εθνοϲ εἱϲ δε τιϲ εξ αυτων καϊφαϲ αρχιε‐ ρευϲ ων του ενιαυτου εκεινου ειπεν αυτοιϲ ϋμειϲ ουκ οιδατε αου‐ δεν ουδε λογιζεϲθε οτι ϲυμφερει υμιν ϊνα ἑιϲ ανθρωποϲ απο‐ θανη υπερ του λαου και μη ολον το εθνοϲ αποληται · τουτο δε αφ ε‐ αυτου ουκ ειπεν αλλα αρχιερευϲ ων επροφητευϲεν οτι ημελ‐ λεν ιη αποθνηϲκειν υπερ του εθνουϲ και υυχουχ υπερ του εθνουϲ μονον αλλ ινα και τα τεκνα του θυ τα εϲκορπιϲμενα ϲυναγαγη ειϲ ἑν απ εκεινηϲ ουν τηϲ ημεραϲ εβουλευϲαντο ϊνα αποκτεινωϲιν αυτον ιη ουν ουκ ετι παρηϲια περιεπατει εν τοιϲ >ουδαιοιϲ αλλα απηλθεν ειϲ την χωραν εγγυϲ τηϲ ερη‐ μου ειϲ εφραιμ λεγομενην πολιν κακει διετρειβεν μετα των μαθητων : ην δε εγγυϲ το παϲχα των ϊουδαιων · και ανε‐ βηϲαν πολλοι ειϲ ιεροϲολυμα εκ τηϲ χωραϲ προ του παϲχα ϊνα αγνιϲωϲιν ἑαυτουϲ εζητουν ουν τον ιη και ελεγον μετ αλ‐ ληλων εν τω ιερω εϲτηκοτεϲ τι δοκει υμιν οτι ου μη ελθη ειϲ την εορτην δεδωκειϲαν δε οι αρχιερειϲ και οι πρεϲ1ϲη