A Transcription of John in P66

ευαγγελιον κατα ιωαννην

εν αρχη ην ο λογοϲ και ο λογοϲ ην προϲ τον θν και θϲ ην ο λογοϲ · ουτοϲ ην εν αρχη προϲ τον θν παντα δι αυτου εγενετο · και χωριϲ αυτου εγενετο ουδεν ο γεγονεν αυτω ζωη ην και η ζωη ην το φωϲ των ανθρωπω¯ και το φωϲ εν τη ϲκοτια φαινει · και η ϲκοτια αυτο ου κατελαβεν · εγενετο ανθρωποϲ απεϲταλμενοϲ πα‐ ρα θυ ονομα αυτω ϊωαννηϲ ουτοϲ ηλ‐ θεν ειϲ μαρτυριαν ϊνα μαρτυρηϲη περι του φωτοϲ · ϊνα παντεϲ πιϲτευ‐ ϲωϲιν δι αυτου · ουκ ην εκεινοϲ το φωϲ αλλα ϊνα μαρτυρηϲη περι του φωτοϲ ην το φωϲ το αληθινον ο φω‐ τιζει παντανπαντα ανθρωπον ερχομενο¯ ειϲ τον κοϲμον · εν τω κοϲμω ην κ(αι) ο κοϲμοϲ δι αυτου εγενετο και ο κοϲ‐ μοϲ αυτον ουκ εγνω · ειϲ τα ϊδια ηλθεν και οι ϊδιοι αυτον ου παρελαβον · οϲοι δε ελαβον αυτον εδωκεν αυτοιϲ ε‐ ξουϲιαν τεκνα θυ γενεϲθαι τοιϲ πιϲτευουϲιν ειϲ το ονομα αυτου οι ου‐ κ εξ αιματων ουδε εκ θεληματοϲ ϲαρκοϲ ουδε εκ θεληματοϲ ανδροϲ αλλα εκ θυ εγεννηθηϲαν · και ο λογοϲ β ϲαρξ εγενετο και εϲκηνωϲεν εν ημει¯ και εθεαϲαμεθα την δοξαν αυτου δο‐ ξαν ωϲ μονογενουϲ παρα πρϲ πληρηϲ χαριτοϲ και αληθιαϲ · ϊωαννηϲ μαρ‐ τυρι περι αυτου και κρεκραγενκεκραγεν λεγων ουτοϲ ην ον ειπον ΟΜο οπιϲω μου ερχο‐ μενοϲ εμπροϲθεν μου γεγονεν ο‐ τι πρωτοϲ μου ην · οτι εκ του πληρω‐ ματοϲ αυτου ημειϲ παντεϲ ελαβο‐ μεν και χαριν αντι χαριτοϲ · οτι ο νο‐ μοϲ δια μωϋϲεωϲʼ εδοθη · η χαριϲ δε και η αληθια δια ιυ χυ εγενετο θν ουδειϲ εωρακεν πωποται · μο‐ νογενηϲ θϲ ο ων ειϲ τον κολπον του πρϲ εκινοϲ εξηγηϲατο · και αυτη εϲτι¯ η μαρτυρια του ϊωαννουʼ οτε απε‐ ϲτιλαν οι ϊουδαιοι εξ ϊεροϲολυμω¯ ιερειϲ και λευειταϲ ΟΜπροϲ αυτον ϊνα ερωτηϲωϲι¯ αυτον ϲυϲϲυ τιϲ ει και ωμολογηϲεν και ουκ ηρνηϲατο · και ωμολογηϲεν οτι εγω ουκ ιμι ο χϲ και ηρωτη‐ ϲαν αυτον τιϲ ουν ϲυ ηλειαϲ ει κ(αι) λεγει ουκ ειμι · ο προφητηϲ ει ϲυ και γ απεκριθη ου · ειπαν ουν αυτω ΟΜϲυ τιϲ ει ϊ‐ να αποκριϲιν δωμεν τοιϲ πεμψα‐ ϲιν ημαϲ τι εγειϲλεγειϲ περι ϲεαυτου · εφη εγω φωνη βοωντοϲ εν τη ερημω ευθυναται την οδον κυ καθωϲ ει‐ πεν ηϲαϊαϲ ο προφητηϲ : Και απεϲταλμενοι ηϲαν εκ των φα‐ ριϲαιων · και ηρωτηϲαν αυτον κ(αι) ειπαν αυτω τι ουν βαπτιζειϲ ει ϲυ ουκ ει ο χϲ ουδε ηλιαϲηλειαϲ · ουδε ο προ‐ φητηϲ · απεκριθη αυτοιϲ ο ϊωαν‐ νηϲ λεγων · εγω βαπτιζω εν υδα‐ τι · μεϲοϲ ϋμων εϲτηκεν ον ϋμειϲ ουκ οιδαται · ο οπιϲω μου ερχομενοϲ ου ουκ ειμι ΟΜεγω ικανοϲ ϊνα λυϲω τονΟΜ τον ϊμαντα του ϋποδηματοϲ αυαυτου Ταυτα εγενετο εν βηθανια περαν του ϊορδανου οπου ην ο ϊωαννηϲ βα‐ πτιζων · τη επαυριον βλεπει τον ιν ερχομενον προϲ αυτον και λε‐ γει · ϊδε ο αμνοϲ του θυ ο αιρων την α‐ μαρτιαν του κοϲμου ουτοϲ εϲτιν υ‐ περ ου εγω ειπον οπιϲω μου ερχεται δ ανηρʼ οϲ εμπροϲθεν μου γεγονεν οτι πρωτοϲ μου ην καγω ουκ ηδειν αυ‐ τον αλλ ϊνα φανερωθη τω ϊϲραηλʼ δια τουτο ηλθον εγω εν ϋδατι βα‐ πτιζων · και εμαρτυρηϲεν ϊωαν‐ νηϲ λεγων οτι τεθεαμαι το πναʼ καταβαινον ωϲει περιϲτεραν εξ ου‐ ρανου και εμεινεν επ αυτον · κα‐ γω ουκ ηδειν αυτον · αλʼλ ο πεμψαϲ με βπτιζεινβαπτιζειν εν τω ϋδατι εκεινοϲ μοι ειπεν εφ ον αν ειδηϲ το πναʼ καταβαινον και μενον επ αυτον ουτοϲ εϲτιν ο βαπτιζων εν πνι αγι‐ ω καγω εωρακα και μεμαρτυρη‐ κα οτι ουτοϲ εϲτιν ο υϲ του θυ · τη παυριονεπαυριον παλιν ϊϲτηκει ο ϊωαν‐ νηϲ και εκ των μαθητων αυτου δυο και εμβλεψαϲ τω ιυ περιπατουν‐ τι λεγει · ϊδε ο αμνοϲ του θυ ο αι‐ ρων την αμαρτιαν του κοϲμουΟΜ και ηκουϲαν οι δυο αυτου μαθηται λαλουντοϲ και ηκολουθηϲαν · ε τω ιυ · ϲτραφειϲ δε ο ιϲ και θεαϲα‐ μενοϲ αυτουϲ ακολουθουνταϲ αυ‐ τω λεγει αυτοιϲ > τι ζητειται οι δε ειπαν αυτω ραββει ο λεγετε μθερμηνευομενονμεθερμηνευομενον διδαϲκαʼ‐ λε που μενειϲ λεγει αυτοιϲ ερχεʼ‐ ϲθαι και οψεϲθαι · ηλθαν ουν και ειδαν που μενει · και παρ αυτω εμειναν την ημεραν εκεινην ωρα ην ωϲ δεκατη · ην ανδρεαϲ ο αδελφοϲ ϲιμωνοϲ πετρου ειϲʼ εκ των δυο των ακουϲαντων · παρα ϊωαννου και ακολουθηϲα¯‐ των αυτω ευριϲκει ουτοϲ πρωτο¯ τον αδελφον τον ϊδιον ϲιμωνα και λεγει αυτω ευρηκαμεν τον μεϲϲιαν ο εϲτιν μεθερμηνευʼ‐ ομενον χϲ ΟΜουτοϲ ηγαγεν αυτον προϲ τον ιν εμβλεψαϲ αυτω ο ιϲ ειπε¯ ϲυ ει ϲιμων ο υϲ ϊωαννου ϲυ κλη‐ θηϲη κηφαϲ ο ερμηνευεται ϛ πετροϲ · τη επαυριον ηθεληϲε¯ εξελθειν ειϲ την γαλιλαιανʼ και ευριϲκι φιλιππον και λεγι αυτω ο ιϲ ακολουθει μοι · ην δε ο φιλιπποϲ απο βηθʼϲαϊδα¯ εκ τηϲ πολεωϲ ανδρεου και πε‐ τρου · ευριϲκι φιλιπποϲ τον να‐ θαναηλʼ και λεγει αυτω ον εγρα‐ ψεν μωϋϲηϲ εν τω νομω κ(αι) οι προφηται ευρηκαμεν ιν υν του ϊϲηφʼϊωϲηφʼ τον απο ναζαρετʼ κ(αι) ειπεν αυτω ναθαναηλʼ εκ να‐ ζαρετʼ δυναται τι αγαθον ειναι λεγει αυτω ΟΜο φιλιπποϲ ερχου κ(αι) ειδε · ειδεν ο ιϲ τον ναθανα‐ ηλʼ ερχομενον προϲ αυτον και λεγει περι αυτου ϊδε αληθωϲ ϊϲρα‐ ηλειτηϲ εν ω δολοϲ ουκ εϲτιν λεγει αυτω ναθαναηλʼ ποθεν με γινωϲκειϲ απεκριθη ιϲ κ(αι) ζ ειπεν αυτω προ του ϲε φιλιππο¯ φωνηϲαι οντα ϋπο την ϲυκην ειδον ϲε · απεκριθη αυτω να‐ θαναηλʼ ραββει ϲυ ει αληθωϲʼΟΜ ο · ϋϊοϲ του θυ ϲυ ει ο βαϲιλευϲ του ϊϲραηλʼ απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτω οτι ειπον ϲοι οτι ειδον ϲε ϋπο την ϲυκην πιϲτευειϲ μειʼ‐ ζονα τουτων οψη · και λεγειʼ αυτω · αμην αμην λεγω ϋμιν οψεϲθε τον ουρανον ανεω‐ γοτα και τουϲ αγʼγελουϲ του θυ αναβαινονταϲ και καταβαι‐ νονταϲ επι τον υν του ανου

και τη ημερα τη τριτη γαμοϲ εγενετο εν κανα τηϲ γαλιλαι‐ αϲ και ην η μητηρ του ιυ εκει · εκληθη δε ΟΜκ(αι) ο ιϲ και οι μαθη‐ ται αυτου ειϲ τον γαμον και ϋϲτερηϲαντοϲ οινου λεγει η η μητηρ τωτου ιυ προϲ αυτον οινον ουκ εχουϲιν · και λεγει αυτη ο ιϲ τι εμοι και ϲοι γυναι ουπω ηκειʼ η ωρα μου · λεγει η μητηρʼ αυτουʼ τοιϲ διακονοιϲ · ο τι εαν λεγη ϋμι¯ ποιηϲαται ηϲαν δε εκει λιθιναι ϋδριαι εξʼ κατα τον καθαριϲμον των ϊουδαιων κειμεναι χωρου‐ ϲαι ανα μετρηταϲ δυο η τριϲ · λε‐ γει αυτοιϲ ο ιϲ γεμιϲατε ταϲ ϋδριαϲ ϋδατοϲ και εγεμιϲαν αυταϲ εωϲ α‐ νω > και λεγι αυτοιϲ αντληϲαται νυν και φερεται τω αρχιτρικλει‐ νω · οι δε ηνεγʼκαν · ωϲ δε εγευϲα‐ το ο αρχιτρικλεινοϲ το ϋδωρʼ οι‐ νον γεγενημενον και ουκ ηδει ποθεν εϲτιν οι δε διακονοι ηϲανηδειϲαν οι ηντληκοτεϲ το ϋδωρʼ φωνει το¯ νυμφιον ο αρχι>τρικλεινοϲ και λεγει αυτω παϲ ανοϲ πρωτον το¯ θ καλον οινον τιθηϲιν και οταν με‐ θυϲθωϲιν τον ελαϲϲω ϲυ τετηρη‐ καϲ τον καλον · οινον εεωϲ αρτι : Ταυτην πρωτην αρχην εποιηϲενεποιηϲεν αρχην των ϲημειων ο ιϲ εν κανα τη γα‐ λειλαιαϲ και εφανερωϲεν την δοξαν αυτου και επιϲτευϲαν ειϲ ϲαυτοναυτον οι μαθηται αυτου : μετα τουτο κατεβη ειϲ καφαρναουμʼ αυτοϲ και η μητηρʼ αυτου και οι αδελφοι ΟΜαυτου · και οι μαθηται There may or may not be an erased letter between μ and α αυ‐ του · και εκει εμεινονεμειναιν ου πολλαϲ ημεραϲ και εγʼγυϲ δεΟΜ ην το παϲχα των ϊουδαιων και ανεβη ο ιϲ ειϲ ιεροϲολυμα και ευρεν εν τω ϊερω τουϲ πωλουνταϲ βοαϲ και προβατα και περιϲτεραϲ καιʼ τουϲ κερματιϲταϲ καθημενουϲ και ποιηϲαϲ · ωϲ φραγελλιον εκ ϲχοινιων πανταϲ εξεβαλεν ι εκ του ϊερου και τατα τε προβατα και τουϲ βοαϲ και των κολλυβιϲτω¯ εξεχεεν το κερματα κερματα και ταϲ τρα‐ πεζαϲ ανετρεψεν · και τοιϲ ταϲ περιϲτεραϲ πωλουϲιν ειπε¯ αραται ταυτα εντευθεν και μη ποιειται τον οικον του πατροϲ μου οικον εμποριου · εμνηϲθη‐ ϲαν οι μαθηται αυτου οτι γεʼ‐ γραμμενον εϲτιν οτι ο ζηλοϲ του οικου ϲου καταφαγετε με απεκριθηϲαν ουν οι ϊουδαιοι και ειπαν αυτω τι ϲημιον δι‐ κνυειϲ ημιν οτι ταυτα ποιειϲ απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτοιϲ λυ‐ ϲαται τον ναον τουτον και ε¯ τριϲιν ημεραιϲ εγερω αυτο¯ ειπαν ουν οι ϊουδαιοι τεϲϲε‐ ρακοντα και εξʼ ετεϲιν οικο‐ ια δομηθη ο ναοϲ ουτοϲ και ΟΜϲυ εν τριϲιν ημεραιϲ εγερειϲ αυτον εκεινοϲ δε ελεγεν περι του ναου του ϲω‐ ματοϲ αυτου · οτε ουν ηγερθη εκ νεκρων εμνηϲθηϲαν οι μαθη‐ ται αυτου οτι τουτο ελεγεν και επιϲ‐ τευϲαν τη γραφη και τω λογω ο‐ νο¯ ειπεν ο ιϲ : Ωϲ δε ην εν τοιϲ ϊεροϲολυμοιϲ ε¯ τω παϲχα εν τη εορτη πολʼλοι ε‐ πιϲτευϲαν ειϲ το ονομα αυτου θε‐ ωρουντεϲ αυτου τα ϲημια α εποι‐ ει · αυτοϲ δε ιϲ ουκ επιϲτευεν ε‐ αυτον αυτοιϲ δια το αυτον γινωϲ‐ κειν πανταϲ και οτι ου χριανχρειαν ειχε¯ ϊνα τιϲ μαρτυρηϲη περι ΟΜτου ανου αυ‐ τοϲ γαρ εγινωϲκεν τι ην εν τω ανω ·

ην δε ανοϲ εκ των φαριϲαι‐ ων νεικοδημοϲ ονομα αυτω αρχων των ϊουδαιων · ιβ ουτοϲ ηλθεν προϲ αυτον νυκτοϲ και ειπεν αυτω ραμβειραββει οιδαμεν ο‐ τι απο θυ εληλυθαϲ διδαϲκαλοϲ ου‐ δειϲ γαρ δυναται ταυτα τα ϲημια ποιʼ‐ ειν α ϲυ ποιειϲ εαν μη ΟΜη ο θϲ μετ αυτου απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτω · αμην αμην λεγω ϋμινΟΜ ϲοι εαν μη τιϲ γε¯‐ νηθη ανωθεν ου δυναται ϊδειν τη¯ βαϲιλειαν του θυ λεγιλεγει προϲ αυτον νικοδημοϲ πωϲ δυναται γεννηθη‐ ναι ανθρωποϲ γερων ων · μη δυ‐ ναται ειϲ την κοιλιαν τηϲ μητροϲ αυτου δευτερον ειϲελθιν και γεν‐ νηθηναι · απεκριθη ιϲ αμην αμη¯ λεγω ϲοι εαν μη τιϲ γεννηθη εʼ‐ ξʼ ϋδατοϲ και πνϲ ου δυναται ειϲελ‐ θειν ειϲ την βαϲιλιαν του θυ το γε‐ γεγεννημενον εκ τηϲ ϲαρκοϲ ϲαρξʼ εϲτιν · και το γεγεννημενον εκ του πνϲ πνευμα εϲτιν · μη θαυμα‐ ιγ ϲηϲ οτι ειπον ϲοι δει ϋμαϲ γεννη‐ θηναι ανωθεν · το πνευαπνα οπου θελει πνει και την φωνην αυτου ακουειϲ · αλʼλ ουκ οιδαϲ ποθεν ερ‐ χεται και που ϋπαγει · ουτωϲ εϲτι¯ παϲ ο γενημενοϲγεγεννημενοϲ εκ του πνϲ · απε‐ κριθη νικοδημοϲ και ειπεν αυτω πωϲ δυναται ταυτα γενεϲθαι · απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτω ϲυ ει ο διδαϲκαλοϲ του ϊϲραηλʼ και ταυ‐ τα ου γεινωϲκειϲ · αμην αμην λε‐ γω ϲοι οτι ο οιδαμεν λαλουμεν κ(αι) ο εωρακεμενεωρακαμεν μαρτυρουμεν · κ(αι) την μαρτυριαν ημων ου λαμβα‐ νεται · ει τα επιγια ειπον ϋμειν κ(αι) ου πιϲτευετε πωϲ εαν ειπω ϋμει¯ τα επουρανια πιϲτευϲεται · και ου‐ διϲ αναβεβηκεν ειϲ τον ουρανο¯ ει μη ο εκ του ουρανου καταβαϲ ο υϲ του ανθρωπου · και καθωϲ μω‐ ιδ ϋϲηϲ ϋψωϲεν τον οφιν εν τη ε‐ ρημω · ουτωϲ ϋψωθηναι δει > το¯ υν του ανθρωπου ϊνα παϲ ο πιϲ‐ τευων επ αυτω εχη ζωην αιωνι‐ ον ουτωϲ γαρ ην γαπη ηϲενηγαπηϲεν ο θϲ τον κοϲμον ωϲτε τον υν τον μονογενη εδωκεν ϊνα παϲ ο πιϲτευων ειϲ αυτον μη απολη‐ ται αλλ εχη ζωην αιωνιον · ου γαρ απεϲτιλεν ο θϲ τον υν ειϲ τον κοϲ‐ μον ΟΜινα κρινη τον κοϲμον · αλʼλ ινα ϲωθη ο κοϲμοϲ δι αυ‐ του ο πιϲτευων ειϲ αυτον ου κρινε‐ ται · ο δε μη πιϲτευων ηδη κεκρι‐ ται οτι μη πεπιϲτευκεν ειϲ το ονο‐ μα του μονογενουϲ ϋϊου του θυ αυτη δε εϲτιν η κριϲιϲ οτι ΟΜτο φωϲʼ εληλυθεν ειϲ τον κοϲμον και ηγα‐ πηϲαν μαλλον οι ανθρωποι τοʼ ϲκοτοϲ η το φωϲ ην γαρ αυτων πο‐ νηρα τα εργα · παϲ γαρ ο φαυλα πραϲ‐ > ϲων μειϲι το φωϲ και ουκ ερχεται ιε προϲ το φωϲ ϊνα μη ελεγʼχθη τα εργα αυτου οτι πονηρα εϲτιν · ο ΟΜδε ποιων τη¯ αληθιαν ερχεται προϲ το φωϲ ϊνα φανερωθη αυτου τα εργα οτι εν θω εϲτιν ηργαϲμενα : μετα ταυτα ηλθεν ο ιϲ και οι μαθη‐ ται αυτου ειϲ την ϊουδαιαν γην κ(αι) εκει δειετριβεν μετ αυτων και ε‐ βαπτειζενεβαπτιζεν ην δε και ο ϊωαννηϲ βαπτιζων εν αινων · εγʼγυϲ του ϲαλειμʼ οτι ϋδατα πολʼλα ην εκει · και παρεγεινοντο και εβαπτι‐ ζοντο ουπω γαρ ην βεβλημενοϲ ειϲ την φυλακην ο ϊωαννηϲ · εγε‐ νετο ουν ζητηϲιϲ εκ των μαθη‐ των ϊωαννου μετα ϊουδαιων περι καθαριϲμου και ηνηλθον προϲ το¯ ϊωαννην · και ειπαν αυτω ραβ‐ βει οϲ ην μετα ϲου περαν του ϊορ‐ δανου ω ϲυ μεμαρτυρηκαϲ ϊδε ουτοϲ βαπτιζει και παντεϲ ερχο¯‐ ιϛ ται προϲ αυτον · απεκριθη ϊωαννηϲ και ειπεν ου δυναται ανοϲ λαμ‐ βανειν ουδε εν εαν μη ην δεδο‐ μενον αυτω εκ του ουρανου αυ‐ τοι ϋμειϲ μοι μαρτυρειτε οτι ειπο¯ οτι ουκ ειμι εγω ο χϲ αλλ οτι απ‐ ταλμενοϲαπεϲταλμενοϲ ειμι εμπροϲθεν εκει‐ νου : ο εχων τητην νυμφην νυμφι‐ οϲ εϲτιν · ο δε φιλοϲ του νυμφιου ο εϲτηκωϲ και ακουων αυτου χαρα χαιρει δια την φωνην του νυμʼ‐ φιου · αυτη ουν η χαρα η εμη πεπλη‐ ρωται · εκεινον δει αυξανειν εμε δε ελατʼτουϲθαι ο ανοθερχο‐ μενοϲανοθεν ερχομενοϲ επανω παντων εϲτιν ο ω¯ εκ τηϲ γηϲ εκ τηϲ γηϲ εϲτιν · ΟΜκαι εκ τηϲ γηϲ λαλει ο ωνΟΜ εκ του ουρανου ΟΜερχομενοϲ επανω παντων εϲτιν · ο εωρακεν και ηκουϲεν τουτο μαρτυρει · και την μαρτυ‐ ριαν αυτου ουδειϲ λαμβανει · ο λαβων αυτου την μαρτυριαν ΟΜτουτοουτοϲ εϲφρα‐ ιζ γιϲεν οτι ο θϲ αληθηϲ εϲτιν · ον γαρ απεϲτιλεν ο θϲ τα ρηματα του θυ λαλει · ου γαρ εκ μερουϲμετρου διδωϲι το πνα · ο πηρ αγαπα τον υν και παν‐ τα δεδωκεν εν τη χειρι αυτου ο πιϲτευων ειϲ τον υν εχει ζωην αιωνιον ο δε απειθων τω υω ουκ οψεται ζωην 1 ΟΜη οργη του θυ μενει επ αυτον :

ωϲ ουν εγνω ο ιϲκϲ οτι ηκουϲαν οιʼ φαριϲαιοι οτι ιϲ πλειοναϲ μαθη‐ ταϲ ποιει και βαπτιζει η ϊωαννηϲ καιτοιγε ιϲ αυτοϲ ουκ εβαπτιζε¯ αλʼλ οι μαθηται αυτου · αφηκεν τη¯ ϊουδαιαν και απηλθεν παλιν ειϲ την γαλιλαιαν εδει δε αυτο¯ διερχεϲθαι δια τηϲ ϲαμαριαϲ ερ‐ χεται ουν ειϲ πολιν τηϲ ϲαμαρι‐ αϲ λεγομενην ϲυχαρʼ πληϲιο¯ του χωριου ου εδωκεν ϊωκωβϊακωβʼ τω ϊωϲηφʼ τω ϋϊω αυτου ην 2-3 ιη εκει πηγη του ϊακωβʼ ΟΜο ουν ιϲ κε‐ κοπιακωϲ εκ τηϲ οδοιποριαϲ ε‐ καθιζετοεκαθεζετο ουτωϲ επι τη γηπηγη ωρα ην ωϲ εκτη ερχεται γυνη εκ τηϲ ϲαμαριαϲ αντληϲαι ϋδωρ λεγει αυτη ο ιϲ δοϲ μοι πειν οι γαρ μα‐ θηται αυτου απεληλυθειϲαν ειϲ την πολιν ϊνα τροφαϲ αγορα‐ ϲωϲιν · λεγει ουν αυτω η γυνη η ϲαμαριτιϲϲαμαρειτιϲ πωϲ ϲυ ϊουδαιοϲ ω¯ παρα μουπαρ εμου ετειϲ πεινπειν αιτειϲ γυναικοϲ ϲαμαριτιδοϲ ουϲηϲ ου γαρ ϲυν‐ χρωνται ϊουδαιοι ϲαμαριταιϲ απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτη η ειδειϲει ηδειϲ την δωρεαν του θυ και τιϲ εϲτιν ο λεγων ϲοι δοϲ μοι πειν ϲυ αν ητηϲαϲ αυτον και εδωκεν αν ϲοι ϋδωρ ζων · λεγει αυτηαυτω η γυνη κε ουτε αντλημα εχειϲ και το φρεαρʼ εϲτιν βα θυβαθυ · ποθε¯ ουν εχειϲ το ϋδωρ το ζων μη ιθ ϲυ μειζων ει του πρϲ ημων ϊακωβʼ οϲ δεδωκεν ημιν το φρεαρʼ και αυτοϲ εξ αυτου επιεν και ΟΜοι ϋϊοι αυτου · και τα θρεμματα αυτου · απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτη · παϲ ο πεινων εκ του ϋδατοϲ τουτου διψηϲει παλιν οϲ δ αν πιη εκ του ϋδατοϲ ου εγω δωϲω αυτω ου μη διψηϲη ειϲ τον αιωνα · αλʼ‐ λα το ϋδωρʼ ο δωϲω αυτω γενη‐ ϲεται πηγη εν αυτω ϋδατοϲ αλ‐ λομενου ειϲ ζωην αιωνιον λεγει προϲ αυτον η γυνη κε δοϲ μοι τουτο το ϋδωρ ϊνα μη διψη‐ ϲωδιψω μηδε διερχωμαι ενθαδε αντλειν · λεγει αυτη ϋπαγε φω‐ νηϲον τον ανδρα ϲου και ελθε ενθαδε · απεκριθη η γυνη και ειπεν αυτω ουκ εχω ανδρα · λε‐ γει αυτη ο ιϲ καλωϲ ειπαϲ οτι αν‐ δρα ουκ εχω πεντε γαρ ανδραϲ κ εϲχεϲ και νυν ον εχειϲ ουκ εϲτιν > ϲου ανηρʼ τουτο αληθεϲ ειρηκαϲ λεγει αυτω η γυνη κε θεωρω οτι προφητηϲ ει ϲυ · οι πρεϲ ημων εν τω ορει τουτω προϲεκυνη‐ ϲαν και ϋμειϲ λεγεται οτι εν ϊε‐ ροϲολϋμοιϲ εϲτιν ο τοποϲ οπου προϲκυνειν δει · λεγει αυτη ο ιϲ πιϲτευε μοι γυναι οτι ερχεται ω‐ ρα οτε ουτε εν τω κοϲμωορι τουτω ουτε εν ϊεροϲολυμοιϲ προϲκυ‐ νηϲεται τω πρι · ϋμειϲ προϲκυνι‐ ται ο ουκ οιδαται · ημειϲ προϲκυνου‐ μεν ο οιδαμεν οτι η ϲωτηρια εκ των ϊουδαιων εϲτιν αλʼλα ερχεται ωρα και νυν εϲτιν οτε οι αληθινοι προϲκυνηται προϲκυ‐ νηϲουϲιν τω πρι εν πνι και αλη‐ θια · και γαρ ο πηρ τοιου1τουϲτοιουτουϲ ζη‐ τει τουϲ προϲκυνουταϲ αυτωαυτον · πνα ο θϲ και τουϲ προϲκυνουν‐ ταϲ αυτον εν πνι και αλη>θια δει κα προϲκυνειν λεγει αυτω η γυνη οι‐ δαοιδαμεν οτι μεϲϲιαϲ ερχεται ο λεγομε‐ νοϲ χϲ οταν ελθη εκεινοϲ αναγʼ‐ γελει ημειν απαντα · λεγει > αυτη ο ιϲ εγω ειμι ο λαλων ϲοι · και επι τουτω ηλθον οι μαθηται αυτου και εθαυμαζον οτι μετα γυναι‐ κοϲ ελαλει · ουδειϲ μεντοι ειπε¯ τι ζητειϲ η τι λαλειϲ μετ αυτηϲ · αφηκεν ουν την ϋδριαν αυτηϲ η γυνη και απηλθεν ειϲ την πο‐ λιν και λεγει τοιϲ ανοιϲ δευτε ϊδετεϊδεται ανον οϲ ειπεν μοι παντα οϲα εποιηϲα μητι ουτοϲ εϲτιν ο χϲ εξηλθον ουν εκ τηϲ πολεωϲ κ(αι) ηρχοντο προϲ αυτον · εν τω με‐ τοξυ ηρωτων αυτον οι μαθη‐ ται λεγοντεϲ ραββει φαγε · ο δε ειπεν αυτοιϲ εγω βρωϲιν εχω φαγειν ην ϋμειϲ ουκ οιδατε · ελεγον ουν οι μαθηται προϲʼ κβ αλληλουϲ μη τιϲ ηνεγʼκεν αυτω φαγειν λεγει αυτοιϲ ο ιϲ εμον βρωμα εϲτιν ϊνα ποιηϲω το θελημα του πεμψαντοϲ με και τελιωϲω αυτου το εργον ουχ υμειϲ λεγεται οτι ετι τετρα‐ μηνοϲ εϲτιν και ο θεριϲμοϲ ερχεται · ϊδου λεγω ϋμιν ε‐ παραται τουϲ οφθαλμουϲ ϋμω¯ και θεαϲαϲθε ταϲ χωραϲ οτι λευκαι ειϲιν προϲ θεριϲμον η‐ δη ο θεριζων μειϲθον λαμβα‐ νει και ϲυναγει καρπον ειϲ ζω‐ ην αιωνιον · ϊνα ο ϲπιρων ομου χαιρη και θεριζων · εν γαρ του‐ τω ο λογοϲ εϲτιν ο αληθινοϲ οτι αλοϲαλλοϲ εϲτιν ο ϲπειρων και αλλοϲ ο θεριζων · εγω απεϲτιλα ϋμαϲ θεριζειν ο ουχ ϋμειϲ κεκοπια‐ κατε αλʼλοι κεκοπιακαϲιν · κ(αι) ϋμειϲ ειϲ τον κοπον αυτων ει‐ κγ ϲεληλυθαται · εκ δε τηϲ πολεωϲ ε‐ κεινηϲ πολʼλοι επιϲτευϲαν ειϲ αυ‐ τον των ϲαμαριτων δια τον λογον τηϲ γυναικοϲ ματυρουϲηϲ οτι ειπεν μοι παντα οϲα ΟΜεποιηϲα ωϲ ου¯ ηλθον προϲ αυτον οι ϲαμαριʼ‐ ται ηρωτων αυτον μιναι παʼ‐ ρ αυτοιϲ και εμεινεν εκει δυο ημεραϲ και πολʼλω πλειουϲʼ επιϲτευϲαν δια τον λογον αυ‐ του · τη δε γυναικι ελεγον οτι ουκετι δια την ϲην λαλειανʼ πιϲτευομεν αυτοι γαρ ακηκο‐ αμεν και οιδαμεν οτι αυτοϲουτοϲʼ εϲτιν αληθωϲ ο ϲωτηρ του κοϲμου · μετα δε ταϲ δυο ημε‐ ραϲ εξηλθεν εκειθεν ειϲ τη¯ γαλιλαιαν · αυτοϲ γαρ ιϲ εμαρʼ‐ τυρηϲεν οτι προφητηϲ εν τη ϊδια πατριδι τιμην ουκ εχει · οτε ουν ηλθεν ειϲ την γαλιλαι‐ κδ αν εδεξαντο αυτον οι γαλιλαιοι παντα εωρακοτεϲ οϲα εποιηϲε¯ εν ιεροϲολυμοιϲ εν τη εορτη και αυτοι γαρ ηλθον ειϲ την εορ‐ την · ηλθεν ουν παλιν ειϲ την κανα τηϲ γαλιλαιαϲ οπου εποι‐ ηϲεν το ϋδωρʼ οινον και ην τιϲ βαϲιλικοϲ ου ο ϋϊοϲ ηϲθενειʼ εν καφαρναουμʼ ουτοϲ ακουϲαϲ οτι οΟΜ ιϲ ηκει εκ τηϲ ϊουδαιαϲ ειϲʼ την γαλιλαιαν · απηλθεν προϲ αυ‐ τον και ηρωτα ϊνα καταβη κ(αι) ϊ‐ αϲηται αυτου τον ϋϊον ημελλε¯ γαρ αποθνηϲκειν · ειπεν ΟΜουν ο ιϲ προϲ ϲαυτοναυτον εαν μη ϲημια και τε‐ ρατα ϊδητε ου μη πιϲτευϲηται · λεγει προϲ αυτον ο βαϲιλικοϲ κε καταβηθι πριν αποθανειν το παιδιον μου λεγει αυτω ο ιϲ πορευου ο υϲ ϲου ζη · επιϲτευ‐ ϲεν ο ανθρωποϲ τω λογω ω ει‐ κε πεν αυτω ο ιϲ και επορευετο ηδη δε αυτου καταβαινοντοϲ οι δουλοι αυτου ϋπηντηϲαν αυτω και αʼ‐ πηγʼγιλαν λεγοντεϲ οτι ο παιϲ αυ‐ τουϋϊοϲ ϲου ζη · επυθετο ουν την ωραν πα‐ ρ αυτων εν η κομψοτερον εϲχεν ειπον ΟΜουν αυτω οτι εχθεϲ ωραν εβδο‐ μην αφηκεν αυτον ο πυρετοϲʼ ε‐ γνω ουν ο πατηρʼ αυτου οτι εν εκει‐ νη τη ωρα εν η ειπεν αυτω ο ιϲ ο υϲ ϲου ζη και επιϲτευϲεν αυτοϲ και η οικια αυτου ολη · τουτο δε παλι¯ δευτερον ϲημειον εποιηϲεν ο ιϲʼ ελθων εκ τηϲ ϊουδαιαϲ ειϲ την γα‐ λιλαιαν :

μετα ταυτα ην εορτηʼ των ϊουδαιων και ανεβη ιϲ ειϲ ϊε‐ ροϲολυμα · εϲτιν δε εν τοιϲ ϊερο‐ ϲολυμοιϲ επι τη προβατικη · κο‐ λυμβηθρα · η εϲτιν λεγομενηεπιλεγομενη εβραϊϲτι βηδʼϲαιδανβηδʼϲαιδα πεντε κϛ ϲτοαϲ εχουϲα εν ταυταιϲ κατε‐ κειτο πληθοϲ των αϲθενουν‐ των · τυφλων χωλων · ξηρω¯ ην δε τιϲ εκει ανθρωποϲ ετη ληλη ετη εχων εν τη αϲθενεια αυτου τουτον ειδων ο ιϲ κατακειμε‐ νον και γνουϲ οτι πολυν ΟΜηδη εχει χρονον λεγει αυτω θελειϲ ϋ‐ γιηϲ γενεϲθαι απεκριθη αυτω ο αϲθενων κε ανον ουκ εχω ϊνα οταν ταραχθη το ϋδωρʼ βα‐ λη μαι ειϲ την κολυμβηθραν εν ω δε ερχομαι εγω αλʼλοϲ προ εμου καταβαινει λεγει αυτω ο ιϲ εγιραι αρον τον κραβαττο¯ ϲου και περιπατει 4ΟΜ και ευ‐ θεωϲ εγενετο ϋγιηϲ ο ανοϲ · και ηρεν τον κραβατʼτον αυ‐ του και περιεπατει ην δε ϲαβ‐ κζ βατον εν εκεινη τη ημερα ελεγο¯ ουν ϲοιοι ϊουδαιοι τω τεθεραπευ‐ μενω ϲαββατον εϲτιν και ουκ ε‐ ξεϲτιν ϲοι αραι τον κραβαττον ϲου ο δε απεκριθη αυτοιϲ ο ποι‐ ηϲαϲ με ϋγιη εκεινοϲ 1οιμοι ειπε¯ αραναρον τον κραβατʼτον ϲου και πε‐ ριπατει · ηρωτηϲαν αυτον τιϲʼ εϲτιν ο ανθρωποϲ ο ειπων ϲοιʼ αρον και περιπατει · ο δε ϊαθειϲ ουκ ηδει τιϲ εϲτιν · ο γαρ ιϲ εξε‐ νευϲεν οχλου οντοϲ εν τω το‐ πω · μετα ταυτα ευριϲκειευριϲκι αυτον ο ιϲ εν τω ϊερω και ειπεν αυτω ϊ‐ δε ϋγιηϲ γεγοναϲ μηκετι αμαρτα‐ νε ϊνα μη χειρον ϲοι τι γενηται απηλθεν ο ανθρωποϲ και ανηγ‐ γιλεν τοιϲ ϊουδαιοιϲ οτι ιϲ εϲτι¯ ο ποιηϲαϲ αυτον ϋγιη και δια 2ΟΜ κη τουτο εδιωκον οι ϊουδαιοι τον ιν τοοτι ταυτα εποιει εν ϲαββατω > ο δε ιϲ απεκρινατο αυτοιϲ ο πηρ μου εωϲ αρτι εργαζεται καγω εργαζο‐ μαι δια τουτο ουν μαλλον οι ϊουʼ‐ δαιοι εζητουν αυτον αποκτιναι οτι ου μονον ελυε το ϲαββατον αλ‐ λα και πρα ϊδιον ελεγεν τον θν ϊϲον εαυτον ποιων τω θω απεʼ‐ κρινατο ουν ο ιϲ και ελεγεν αυʼ‐ τοιϲ · αμην αμην λεγω ϋμιν ου δυναται ο υϲ ποιειν αφ εαυτουʼ ουδεʼ εν εαεαν μη τι βλεπη τον πρα ποιουντα · α γαρʼ εαν εκεινοϲ ποι‐ η ταυτα και ο ϋϊοϲ ομοιωϲ ποιει ο γαρ πηρ φιλιφιλει τον υν και παντα δεικνυϲιν αυτω · α αυτοϲ ποιει · και μειζονα τουτων δειξει αυ‐ τω εργα ϊνα ϋμειϲ θαυμαζηται · ωϲπερ γαρ ο πηρ εγειρει τουϲ νε‐ κθ κρουϲ και ζωοποιει ουτωϲ και ο υϲ ουϲ θελει ζωοποιει ουουδε γαρ ο πηρʼ κρινει ουδενα αλʼλα την κριϲι¯ παϲαν δεδωκεν τω υω ϊναʼ παντεϲ τιμωϲι τον υν καθωϲ τιμωϲι τον πρα ο ΟΜμη τιμων τον υν ου τιμα τον πρα τον πεμψαν‐ τα αυτον · αμην αμην λεγω ϋʼ‐ μιν οτι ο τον λογον μου ακουων και πιϲτευων τω πεμψαντι με εχι ζωην αιωνιον και ειϲ κριϲιν ουκ ερχεται αλʼλα μεταβεβηκε¯ εκ του θανατου ειϲ την ζωην · α‐ μην αμην λεγω ϋμειν οτι ερχε‐ ται ωρα και νυν εϲτιν οτε οι νεʼ‐ κροι ακουϲωϲιν τηϲ φωνηϲʼ του ϋϊου του θυ και ακουϲανʼ‐ τεϲ ζηϲουϲιν ωϲπερ γαρ ο πηρ ε‐ χι ζωην εν εαυτω ουτωϲ και λ τω ϋϊω εδωκεν ζωην εχειν εν εαυτω και εξουϲιαν εδωκε¯ αυτω κριϲιν ποιειν οτι υϲ ανθρω‐ που εϲτιν · μη θαυμαζεται του‐ το οτι ερχεται ωρα εν η παντεϲ ΟΜϲοιοι εν τη ερημωτοιϲ μνημειοιϲ ακουϲω‐ ϲιν τηϲ φωνηϲ αυτου · και εκ‐ πορευϲωνταιεκπορευϲονται οι τα αγαθα ποιη‐ ϲαντεϲ ειϲ αναϲταϲιν ζωηϲ · καιΟΜ οι τα φαυλα πραξαντεϲ ειϲ α‐ ναϲταϲιν κριϲεωϲ · ου δυνο‐ μαι εγω ποιειν απ εμαυτου ου‐ δε εν · καθωϲ ακουω κρινω κ(αι) η κριϲιϲ η εμη δικαια εϲτιν οτι ου ζητω το θελημα το εμον αλʼ‐ λα το θελημα του πεμψαντοϲ με εαν εγω μαρτυρω περι ε‐ μαυτου η μαρτυρια μου ουκ εϲτι¯ αληθηϲ αλʼλοϲ εϲτιν ο μαρτυ‐ ρων περι εμου και οιδα οτι α‐ λα ληθηϲ εϲτιν η μαρτυρια · ην μαρ‐ τυρι περι εμου · ϋμιϲϋμειϲ απεϲταλ‐ καται προϲ ϊωαννην και εμε‐ μαρτυρηκενμεμαρτυρηκεν τη αληθια εγω δε ου παρα ανου την μαρτυρι‐ αν λαμβανω αλʼλα ταυτα λεʼ‐ γω ϊνα ϋμειϲ ϲωθητε · εκεινοϲ ην ο λυχνοϲ ο καιομενοϲ και φαι‐ νων · ϋμειϲ δε ηθεληϲαται α‐ γαλλιαθηναι προϲ ωραν εν τω φω‐ τι αυτου εγω δε εχω την μαρτυ‐ ριαν μειζων του ϊωαννου τα γαρ εργα ΟΜα δεδωκεν κΟΜ μοι ο πηρ · ϊνα τελιωϲω αυτα · ταυτααυτα τα ερ‐ γα α ποιω μαρτυρι περι εμου οτι πηρ με απεαϲταλκεναπεϲταλκεν · και ο πεμ‐ ψαϲ με πηρ αυτοϲ μεμαρτυρη‐ κεν περι εμου · ουτε φωνην αυτου ποτεπωποτε ακηκοατε ουτε ει‐ δοϲ αυτου εωρακαται και τον λβ λογον αυτου ουκ εχεται εν υμιν μενοντα · οτι ον απεϲτιλεν εκει‐ νοϲ τουτω ϋμειϲ ου πιϲτευεται · εραυναται ταϲ γραφαϲ οτι ϋμειϲ δοκειτε εν αυταιϲ ζωην αιωνι‐ ον εχειν και 2ΟΜ εκειναι ειϲιν αι μαρτυρουϲαι περι εμου και ου θελεται ελθειν προϲ με ϊνα ζω‐ ην εχηται · δοξαν παρα ανων ου λαμβανω αλλ εγνωκα ϋμαϲ οτι την αγαπην του θυ ουχουκ εχετε εν εαυτοιϲ εγω δεΟΜ εληλυθα εν τω ονοματι του πατροϲ μου και ου λαμβανετε μεΟΜ εαν αλλοϲ ελ‐ θη εν τω ονοματι τω ϊδιω εκει‐ νον λημψεϲθε πωϲ δυναϲθαι ϋμειϲ πιϲτευϲαι δοξαν παρα αλ‐ ληλων λαμβανοντεϲ και τη¯ δοξαν την παρα του μονου ου ζητιταιζητειται μη δοκιτεδοκειτε οτι εγω λγ κατηγορηϲω ϋμων προϲ τον πρα εϲτιν ο κατηγορων ϋμων μωϋ‐ ϲηϲ ειϲ ον ϋμειϲ ηλπικαται ειʼ γαρ επιϲτευεται μωϋϲει επιϲτευ‐ ετε αν εμοι περι γαρ εμου εκει‐ νοϲ εγραψεν ει δε τοιϲ εκινουʼ γραμμαϲιν ου πιϲτευεται πωϲʼ τοιϲ εμοιϲ ρημαϲιν πιϲτευετε

μετα ταυτα απηλθεν ο ιϲ περαν τηϲ θαλαϲϲηϲ τηϲ γαλιλαιαϲ ΟΜτηϲ τιβεριαδοϲ η‐ κολουθι δε αυτω οχλοϲ πολυϲ · οτι εωρωνεθεωρουν τα ϲημια α εποιει επιʼ των αϲθενουντων · ανηλθεν δε ειϲ το οροϲ ιϲ και εκει εκαθε‐ ζετο μετα των μαθητων αυτου ην δε εγʼγυϲ το παϲχα η εορτη τω¯ ϊουδαιων επαραϲ ουν τουϲ οφαλ‐ μουϲοφθαλμουϲ ο ιϲ και θεαϲαμενοϲ οτι οʼ‐ χλοϲ πολυϲπολυϲ οχλοϲ ερχετ1ιερχεται προϲ αυτον λεγει προϲ φιλιππον ποθεν αγο‐ λδ ραϲωμεν αρτουϲ ϊνα φαγωϲιν ουτοι τουτο δε ελεγεν πιραζω¯ αυτον αυτοϲ γαρ ηδει τι ημελλεν ποιειν απεκριθη ουν αυτω ο φι‐ λιπποϲ διακοϲιων δηριωνδηναριων αρ‐ τοι ουκ αρκουϲιν αυτουιϲαυτοιϲ ϊνα εκαϲτοϲ βραχυ τι λαβη λεγει αυ‐ τω ειϲ εκ των μαθητων αυτου ανδρεαϲ ο αδελφοϲ ϲιμωνοϲ πετρου εϲτιν παιδαριον ωδε οϲ οΟΜ εχει πεντε αρτουϲ κριθινουϲ και δυο οψαρια αλʼλα τι εϲτιν ταυ‐ ταταυτα τι εϲτιν ειϲ τοϲουτουϲ ειπεν ουν ο ιϲ · ποιηϲαται τουϲ ανουϲ αναπε‐ ϲιν ην δε χορτοϲ πολυϲ ενʼ τω τοπω ανεπεϲαν ουν ΟΜοι ανʼ‐ δρεϲ τον αριθμον ωϲι πεντα‐ κιϲχιλιοιπεντακιϲχειλιοι ελαβεν ουν τουϲ αρ‐ τουϲ ο ιϲ και ευχαριϲτηϲαϲ εδω‐ κεν τοιϲ ανακειμενοιϲ ομοιωϲ There are four pages missing after this page. V35 begins οn Ρ39 λθ ειϲ εμε ου μη διψηϲει πωποται αλʼλ ειπον ϋμειν οτι και εωρακα‐ τε με και ου πιϲτευεται · παν ο δι‐ δωϲιν μοι ο πηρ προϲ εμε ηξει · και τον ερχομενον προϲ εμε ου μη εκβαλω εξω · οτι καταβεβηκα απο του ουρανου ουχ ινα ποιω το θελημα το εμον αλλα το θε‐ λημα του πεμψαντοϲ με · του‐ το δε εϲτιν το θελημα του πεμ‐ ψαντοϲ με · ϊνα παν ο δεδωκεν μοι μη απολεϲω εξ αυτου αλʼλα αναϲτηϲω αυτο τη εϲχατη ημε‐ ρα · ΟΜτουτο γαρ εϲτιν το θελημα του πρϲ μου ϊνα παϲ ο θεωρω¯ τον υν κ(αι) πιϲτεωνπιϲτευων ειϲ αυτον εχηεχει ζωην αιωνιον · κ(αι) αναϲτηϲω αυ‐ τον εν τη εϲχατη ημερα εγογʼ‐ γυζον ουν οι ϊουδαιοι περι αυτου οτι ειπεν εγω ειμι ο αρ1τοϲαρτοϲ ο κα‐ ταβαϲ εκ του ουρανου · και ελε‐ γον οτιουχʼ ουτοϲ εϲτιν ιϲ ο ϋϊοϲ ϊω‐ ϲηφʼ ου ημειϲ οιδαμεν πατερα μητεραντον πρα κ(αι) τη¯ μητερα πωϲ ουν λεγει οτι εκ του μ ουρανου καταβεβηκα · απεκριθη ο ιϲ και ειπεν αυτοιϲʼ μη γογʼγυζεται με‐ τ αλληλων · ουδειϲ δυναται ελθειν προϲ με εαν μη ο πηρ μου ο πεμψαϲ με ελκυϲη αυτον καγω αναϲτηϲω αυτον ενΟΜ τη εϲχατη ημερα εϲτιν γε‐ γραμμενον εν τοιϲ προφηταιϲ κ(αι) εϲο¯‐ ται παντεϲ διδακτοι θυ · παϲ ο ακου‐ ϲαϲ παρα του πατροϲ κ(αι) μαθων ερ‐ χεται προϲ με ουχ οτι τον πρα εω‐ ρακεν τιϲ ει μη ο ων παρα του θυ ουτοϲ εωρακεν τον πρα · α1μηναμην αμην λεγω ϋμιν ο πιϲτευων εχειʼ ζωην αιωνιονεγω ειμι ο αρτοϲ τηϲ ζωηϲ οι πατερεϲ ϋμων εφαγον το μαννα εν τη ερημω και απε‐ θανον ουτοϲ εϲτιν ο αρτοϲ ο εκ του ουρανου καταβαινων ϊνα τιϲ ε‐ ξ αυτου φαγη και μη αποθανη · εγω ειμι ο αρτοϲ ο ζων ο εκ του ου‐ ρανου καταβαϲ · εαν τειϲ φαγη εκ μα τουτου του αρτου ζηϲεται ειϲ τον αι‐ ωνα · και ο αρτοϲ δε ον εγω δωϲω η ϲαρξʼ μου εϲτιν ϋπερ τηϲ του κοϲ‐ μου ζωηϲ εμαχοντο ουν προϲ αλ‐ ληλουϲ οι ϊουδαιοι λεγοντεϲ πωϲ δυναταϊ ουτοϲ δουναι ΟΜημιν την ϲαρκα¯ αυτου φαγειν ειπεν ουν αυτοιϲ ιϲ αμην αμην λεγω ϋμιν · εαν μη φαγηται την ϲαρκαν του ϋϊου του ανου · και το αιμα αυτου πιητε ου‐ κ εχεται ζωην εν εαυτοιϲ · ο τρω‐ νωντρωγων μου την ϲαρκα κ(αι) πινων μου το αιμα εχει ζωην αιωʼ‐ νιον · καγω αναϲτηϲω αυτον τη εϲχατη ημερα · η γαρ ϲαρξ μου αλη‐ θωϲαληθηϲ εϲτιν βρωϲιϲ και το αιμα μου αληθωϲαληθηϲ εϲτιν ποϲιϲ · ο τρωγων μου την ϲαρκα και πινων μου το αιμα εν εμοι μενει · καγω εν αυτω · κα‐ θωϲ απεϲταλκεν με ο ζων πατηρʼ καγω ζω δια τον πρα · και ο τρωγων με κακεινοϲ ζηϲεται δι εμεʼ ου‐ μβ τοϲ εϲτιν ο αρτοϲ ο εκ του ουρανου καταβαινωνκαταβαϲ · ου καθωϲ εφαγο¯ οι πατερεϲ και απεθανον · ο τρω‐ γων τουτον τον αρτον ζηϲεται ειϲ τον αιωνα · ταυτα ειπεν εν ϲυ‐ ναγωγη διδαϲκων εν καφαρνα‐ ουμʼ πολλοι ουν των ακουϲα¯‐ τωνακʼουϲαντεϲ εκ των μαθητων ΟΜαυτου ειπον · ϲκληροϲ εϲτιν ο λογοϲ ουτοϲ τιϲ δυναται αυ‐ του ακουειν · ειδωϲ δε ο ιϲ εν ε‐ αυτω οτι γογγυζουϲιν περι του‐ του οι μαθηται αυτου ειπεν αυ‐ τοιϲ ιϲ τουτο ϋμαϲ ϲκαδαλιζειϲκανδαλιζει εαν ουν θεωρηϲηται τον υν του ανου αναβαινοντα ου ην το προτερον · το πνα εϲτιν το ζωοποιουν η ϲαρξ δεΟΜ ουκ ωφελει ουδεν τα ρημαρηματα α εγω λελαληκα ϋμιν πνα εϲτιν κ(αι) ζωη εϲτιν · αλʼ‐ μγ λ ειϲιν τινεϲ εξ ϋμων οι μηου πιϲτευ‐ ϲουϲιπιϲτευουϲι · ηδει γαρʼ απ αρχηϲ ο ιϲ ΟΜτινεϲ ειϲιν οι μη πιϲτευοντεϲ κ(αι) τιϲ ηνʼ ο μελλων αυτον παραδιδοναιʼ και ελεγεν δια τουτο ειρηκα ϋμιν οτι ουδειϲ δυναται ελθειν προϲʼ με εαν μη ην δεδομενον αυ‐ τω εκ του πρϲ εκ τουτου ουν πολʼ‐ λοι εκ των μαθητων αυτου απηλ‐ θον ειϲ τα οπιϲω και ουκετι μετ αυ‐ του περιεπατουν · ειπεν ουν ο ιϲ τοιϲ δωδεκα μη και ϋμειϲ θελε‐ τε ϋπαγειν απεκριθη αυτω ϲιʼ‐ μων πε1τροϲπετροϲ κε προϲ τινα απε‐ λευϲομεθα ρηματα ζωηϲ αιωνι‐ ου εχειϲ και ημειϲ πεπιϲτευκαμε¯ και εγνωκαμεν οτι ϲυ ει ο χϲ ο αγι‐ οϲ του θυ απεκριθη αυτοιϲ ιϲ ου‐ κ εγω ϋμαϲ τουτουϲ ιβ εξελεξαμην κ(αι) εξ ϋμων ειϲ διαβοϲδιαβολοϲ εϲτιν ελεγε¯ μδ δε τον ϊουδαν ϲιμωνοϲ ιϲκαριωτου ουτοϲ γαρ ημελλεν αυτον παραδι‐ δοναι ειϲ ων εκ των δωδεκα ·

Μετα ταυτα περιεπατει ο ιϲ εν τη γαλι‐ λαια ου γαρ ηθελεν εν τη ϊουδαια περιπατειν οτι εζητουν αυτον οι ϊουδαιοι αποκτειναι · ην δε εγʼ‐ γυϲ η εορτη των ϊουδαιων η ϲκηνο‐ πηγια · ειπαν ουν οι αδελφοι αυτου προϲ αυτον μεταβηθι εντευθεν και ϋπαγε ειϲ την ϊουδαιαν · ϊνα και οι μαθηται ϲου θεορηϲωϲι ϲου τα εργα α ποιειϲʼ ουδειϲ γαρ εν κρυ‐ πτω τι ποιει · και ζητει αυτοαυτοϲ εν παρ‐ ρηϲια ειναειναι ει ταυτα ποιειϲ φανερω‐ ϲον ϲεαυτον τω κοϲμω · ουδε γαρ οι αδελφοι αυτου επιϲτευον ειϲ αυ‐ τον · λεγει ουν αυτοιϲ ο ιϲ ο καιροϲ ο εμοϲ ουπω παρεϲτιν ο δε καιροϲ ο ϋμετεροϲ παντοτε εϲτιν ετοι‐ με μοϲ ου δυναται ο κοϲμοϲ μιϲειν ϋ‐ μαϲ εμε δε μειϲει οτι εγω μαρ‐ τυρω περι αυτου · οτι τα εργα αυτου πονηρα εϲτιν · ϋμειϲ αναβαταιαναβηται ειϲ την εορτην εγω ουπω αναβαι‐ νω ειϲ την εορτην ταυτην · οτι ο εμοϲ καιροϲ ουδεπω πεπληρω‐ ται ταυταυτα δε ειπων αυτοϲ εμεινεν ΟΜε¯ τη γαλιλαια · ωϲ δε ανεβηϲαν οι αδελφοι αυτου ειϲ την εορτην · τοτε και αυτοϲ ανεβη ου φανερωϲ αλʼλα ωϲ εν κρυπτω · οι ουν ϊουδαι‐ οι εζητουν αυτον εν τη εορτη κ(αι) ελεγον που εϲτιν εκεινοϲ κ(αι) γογʼγυϲμοϲ ην περι αυτου ΟΜπολυϲ εν τω οχλω · οι μεν ελεγον οτι αγαθοϲ εϲτιν · αλʼλοι ελεγον ου · αλλα πλα‐ να τον οχλον ουδειϲ μεντοιʼ παρρηϲια περι αυτου ελειελαλει δια το¯ μϛ φοβον των ϊουδαιων · ηδη δε τηϲ εορτηϲ μεϲαζουϲηϲμεϲουϲηϲ αναβηαναιβη ιϲ ειϲ το ϊερον και εδιδαϲκεν · εθαυμα‐ ζον ουν οι ϊουδαιοι λεγοντεϲ πωϲ ουτοϲ γραμματα οιδεν μη μεμα‐ θηκωϲ · απεκριθη ουν αυτοιϲ ο ιϲ και ειπεν η εμη διδαχη ουκ εϲτιν εμη αλʼλα του πεμψαντοϲ με · εα¯ τιϲ θελη το θελημα αυτου ποιειν γνωϲεται περι τηϲ διδαχηϲ · πο‐ τερον εκ θυ εϲτιν · η εγω απ εʼ‐ μαυτου λαλω ο αφ εαυτου λαλω¯ την δοξαν την ϊδιαν ζητει · ο δε ζητων την δοξαν του μψα¯‐ τοϲπεμψα¯τοϲ μεαυτον ουτοϲ αληθηϲ εϲτιν και α‐ δικια εν αυτω ουκ εϲτιν ου μωϋ‐ ϲηϲ δεδωκεν ϋμιν τον νομο¯ και ουδειϲ εξ υμων πιει τον νομον τι με ζητειτε απο‐ μζ κτιναιαποκτειναι απεκριθη ο οχοϲοχλοϲ δαιμονιον εχειϲ τιϲ ϲε ζητει αποκτειναι · α‐ πεκριθη ιϲ και ειπεν αυτοιϲ εν ερ‐ γον εποιηϲα και παντεϲ θαυμα‐ ζετε δια τουτο μωϋϲηϲ δεδω‐ κεν ϋμειν την περιτομην ουχ ο‐ τι εκ του μωϋϲεωϲ εϲτιν αλʼλ εκ τω¯ πατερων και εν ϲαβʼβατω περιτε‐ μνετε ανον ει περιτομην λαμ‐ βανει ανοϲ εν ϲαβʼβατω ϊνα μηʼ λυθη ο νομοϲ ο μωϋϲεωϲ εμοι χο‐ λαται οτι ολον ανθρωπον ϋγιη εποιηϲα εν ϲαββατω · μη κρινε κα‐ τ οψιν αλʼλα την δικαιαν κριϲι¯ κρινετε ελεγον ουν τινεϲ εκ των ϊεροϲολυμειτων ουχ ουʼ‐ τοϲ εϲτιν ον ζητουϲιν αποκτι‐ ναιαποκτειναι και ϊδε παρρηϲια λαλει : και μη ουδεν αυτω λεγουϲιν μηπομηποτε αλη‐ θωϲ εγνωϲαν οι αρχοντεϲ οτι ου‐ τοϲ εϲτιν ο χϲ αλʼλα τουτον οιδα‐ μεν ποθεν εϲτιν ο χϲ δε οταν ελ‐ θη ουδειϲ γινωϲκει ποθεν εϲτι¯ εκραξεν δε εν τω ϊερω διδαϲ‐ κων ο ιϲ και λεγων εμεκαμε οιδαται και οϊδαται ποθεν ειμι · και απ ε‐ μαυτου ουκ εληλυθα αλʼλ εϲτιν αληθηϲ ο πεμψαϲ με ον ϋμειϲ ου‐ κ οιδαται εγω δε οιδα αυτον οτι παρ αυτου ειμι κακεινοϲ με αʼ‐ πεϲταλκεν οι δε εζητουνεζητουν ουν αυτο¯ πιαϲαι και ουδειϲ επεβαλλενʼ επ αυτον την χειρα οτι ουδεπω ε‐ ληλυθει η ωρα αυτου πολʼλοι δειδεʼ επιϲτευϲαν εκ του οχλου ειϲ αυ‐ τον · και ελεγον ο χϲ οταν ελθη μη πλειονα ϲημεια ποιηϲει · ων ουτοϲ εποιηϲεν ηκουϲαν δε οι φαριϲαιοι του οχλου γογγυζο¯‐ μθ τοϲ ταυτα περι αυτου και απεϲτιλαν ϋπηρεταϲ οι αρχιερειϲ και οι φαρι‐ ϲαιοι ϊνα πιαϲωϲιν αυτον ειπεν ουν ο ιϲ ετι χρονον μικρον με‐ θ υμων ειμι και ϋπαγω προϲ τον μεψψνταπεμψαντα με ζητηϲεταιζητηϲετε με και ουχ ευρηϲεται και οπου ειμι εγω ϋμειϲ ου δυναϲθε ελθεινʼ ειπαν ουν οι ϊουδαιοι προϲ εαυʼ‐ τουϲ που μελλει ουτοϲ πορευεϲθαι οτι ημειϲ ουχ ευρηϲομεν αυτον μη ειϲ την διαϲποραν των ελλη‐ νων μελλει πορευεϲθαι και δι‐ δαϲκειν τουϲ ελληναϲ · τιϲ εϲτι¯ ο λογοϲ ουτοϲ ον ειπεν οτι ζητη‐ ϲεται με και ουχ ευρηϲεται κ(αι) οπου ειμι εγω ου δυναϲθε ελθι¯ εν δε τη εϲχατη ημερα τηϲ με‐ γαληϲτη μεγαλη τηϲ εορτηϲ ϊϲτηκει ο ιϲ και ε‐ κραξεν λεγων εαν τιϲ διψα ερ‐ χεϲθω ΟΜπροϲ με και πινετω · ο πιϲτευω¯ ν ειϲ εμε καθωϲ ειπεν η γραφη ποτα‐ μοι εκ τηϲ κοιλιαϲ αυτου ρευϲουϲι¯ ϋδατοϲ ζωντοϲ τουτο δε ελεγεν περι του πνϲ ου εμελλον λαμβα‐ νειν οι πιϲτευϲαντεϲ ειϲ αυτον · ου‐ πω γαρ ην πνα αγιονΟΜ οτι ιϲ ουδεπω εδοξαϲθη πολʼλοιΟΜ εκ του οχλου οιουν α‐ κουϲαντεϲ αυτουΟΜ των λογων του‐ των ελεγον ουτοϲ εϲτιν αληθωϲ ο προφητηϲ αλʼλοι ελεγον ου>τοϲ εϲτιν ο χϲ · αλλοι γοναλλοι ελεγονοι δε ελεγον μη γαρ εκ τηϲ γαλιλαιαϲ ο χϲ ερχεται · ουχ η γραφη ειπεν οτι εκ ϲπερματοϲ δαυειδʼ και απο βηθλεεμʼ τηϲ κωμηϲ ο‐ που ΟΜην δαυειδʼ ο χϲ ερχεται · ϲχιϲμα ουν εγενετο εν τω οχλω δι αυ‐ τον · τινεϲ δε ηθελον εξ αυτω¯ πιαϲαι αυτον αλʼλ ουδειϲ επεβαλ‐ λενεπεβαλεν επ αυτωαυτον ταϲ χειραϲ ηλθαν ου¯ να οι ϋπηρεται προϲ τουϲ αρχιερειϲ και φα‐ ριϲαιουϲ και λεγουϲιν αυτοιϲ εκινοι διατι ουκ ηγαγεται αυτον απεκριθη‐ ϲαν οι ϋπηρεται · ουδεποτε ουτωϲʼ ανοϲ ελαληϲενελαληϲεν ουτωϲ ανοϲ ωϲ ουτοϲ λαλει ο αν‐ θρωποϲΟΜ απεκριθηϲαν ουν αυτοιϲ οι φαριϲαιοι μη και ϋμειϲ πεπλα‐ νηϲθαι μη τιϲ εκ των αρχοντων επιϲτευϲεν ειϲ αυτον η εκ των φα‐ ριϲαιων · αλʼλα ο οχλοϲ ουτοϲ ο μη γινωϲκων τον νομον επαρατοι ειϲιν ειπεν δε νικοδημοϲ προʼ‐ ϲ αυτουϲ ο ελθων προϲ αυτον το προτερον ειϲ ων εξ αυτων μη ο νομοϲ ημων κρινει τον ανον εαν μη ακουϲη πρωτον > παρ αυτου και γνω τι ποιει · α‐ πεκριθηϲαν και ειπαν αυτω μη και ϲυ εκ τηϲ γαλιλαιαϲ ει · ερευ‐ νβ νηϲον και ϊδε οτι εκ τηϲ γαλιλαιαϲ ο προφητηϲπροφητηϲ εκ τηϲ γαλιλαιαϲ ουκ εγιρεται ·

παλιν ουν αυτοιϲ ελαληϲεν ο ιϲ λεγων εγω ειμι το φωϲ του κοϲμου ο ακο‐ λουθων εμοι ου μη περιπατηϲη εν τη κοτιαϲκοτια αλʼλ εξει το φωϲ τηϲ ζωηϲ ειπον ουν αυτω οι φαριϲαι‐ οι ϲυ περι ϲεαυτου μαρτυριϲ η μαρ‐ τυρια ϲου ουκ εϲτιν αληθηϲ απε‐ κριθη ιϲ και ειπεν αυτοιϲ καν γεεγω μαρτυρω περι εμαυτου αληθηϲ εϲτιν η μαρτυρια μου · οτι οιδα πο‐ θεν ηλθον και που ϋπαγω ϋμιϲ δε ουκ οιδαται ποθεν ερχομαι η που ϋπαγω ϋμειϲ κατα την ϲαρκα κρινεται εγω ου κρινω ου‐ δενα · και εαν κρινω δε εγω η κριϲιϲ η εμη αληθηϲ εϲτιν οτι μονοϲ ουκ ιμι αλλ εγω και ο νγ πεμψαϲ με πηρ και εν τω νομω δε τω ϋμετερω γεγραπται οτι δυο ανθρωπων η μαρτυρια α‐ λληθηϲαληθηϲ εϲτιν · εγω ειμι ο μαρτυ‐ ρων περι εμαυτου και μαρτυ‐ ρι περι εμου ο πεμψαϲ με πηρʼ ελεγον ουν αυτω που εϲτιν οʼ πηρ ϲου απεκριθη ιϲ ουτε εμε οιδαται ουτε τον πρα μου · ει εμε ηδιται · και τον πρα μου αʼ‐ ν ηδιται : > ταυτα τα ρητα ελαλη‐ ϲεν εν τω γαζοφυλακιω διδαϲ‐ κων εν τω ϊερω · και ουδειϲ ε‐ πιαϲεν αυτον οτι ουπω εληλυ‐ θει η ωρα αυτου ειπεν ουν παλι¯ αυτοιϲ ΟΜο ιϲ εγω ϋπαγω κ(αι) ζητηϲετε με και εν τη αμαρτια ϋμων αποθανιϲθαι · οπου εγω ϋπαγω ϋμειϲ ου δυναϲθαι ελθειν · ε‐ νδ λεγον ουν οι ϊουδαιοι μητι αποκτε‐ νει εαυτον οτι λεγει οπου εγω ϋ‐ παγω ϋμειϲ ου δυναϲθαι ελθεινʼ ελεγεν ουν αυτοιϲ ϋμειϲ εκ των κατω εϲτε εγω εκ των ανω ειμι ϋμειϲ εκ τουτου του κοϲμου εϲτε εγω ουκ ειμι εκ του κοϲμου τουʼ‐ του · ειπον ϋμειν οτι αποθανιϲθαι εν ταιϲ αμαρτιαιϲ ϋμων εαν γαρ μη πιϲτευϲηται οτι εγω ειμι α‐ ποθανιϲθαι εν ταιϲ αμαρτιαιϲ ϋ‐ μων και ελεγον αυτω ϲυ τιϲ ει ειπεν αυτοιϲ ΟΜο ιϲ ΟΜειπον υμιν την αρχην ο τι κ(αι) λαλω ϋμιν πολλα εχων περι ϋ‐ μων λαλειν και κρινειν αλʼλ ο πεμψαϲ με αληθηϲ εϲτιν · καγω α ηκουϲα παρ αυτου ταυτα λαλω ειϲ τον κοϲμον ουκ εγνωϲαν ο‐ τι τον πρα αυτοιϲ ελεγεν ειπε¯ νε ουν ΟΜαυτοιϲ ο ιϲ οτι οτανεοταν ϋψωϲηται τον ϋ‐ ϊον του ανθρωπου τοτε γνωϲε‐ ϲθε οτι εγω ειμι και απ εμαυτου ποιω ουδε εν αλʼλα καθωϲ εδειδα‐ ξεν μοιμε ο πηρ ταυτα λαλω και οʼ πεμψαϲ με μετ εμου εϲτιν ου‐ κ αφηκεν με μονον οτι εγω τα αρεϲτα αυτω ποιω παντοτε : ʼ ταυτα αυτου λαλουντοϲ : πολλοι επιϲτευϲαν ειϲ αυτον · ελεγεν ουν ο ιϲ προϲ τουϲ πεπιϲτευκο‐ ταϲ αυτω ϊουδαιουϲ εαν ϋμειϲ μεινηται εν τω λογω τω εμω αληθωϲ μαθηται μου εϲτε και γνωϲεϲθε την αληθειαν · κ(αι) η αληθια ελευθερωϲει ϋμαϲ απεκριθηϲαν προϲ αυτον ϲπερ‐ μα αβρααμʼ εϲμεν και ουδε‐ νϛ νι δεδουλευκαμεν ουδενιΟΜ πωπο‐ τε και πωϲ ϲυ λεγειϲ οτι ελευθεροι γενηϲεϲθε απεκριθη αυτωαυτοιϲ ιϲ α‐ μην αμην λεγω ϋμιν οτι παϲ οʼ ποιων την αμαρτιαν δουλοϲ εϲτιν τηϲ αμαρτιαϲ · ο δε δουλοϲ ου μενει εν τη οικια ειϲ τον αιω‐ να ο δε υϲ μενει ειϲ τον αιωνα · εαν ουν ο υϲ ϋμαϲ ελευθερωϲη οτωϲοντωϲ ελευθεροι εϲτε οιδα οτι ϲπερμα αβρααμʼ εϲται αλλα τι‐ τεζητιτε με αποκτειναι · οτι ο λογοϲ ο εμοϲ ου χωρι εν υμιν α εγω ε‐ ρακαεωρακα παρα τω πρι λαλω και ϋμειϲ ουν α εωρακατε παρα του πρϲ ποιειτε · απεκριθηϲαν και ειπα¯ αυτω · ο πηρʼ ημων αβρααμʼ εϲτιν · λεγει ουν αυτοιϲ ο ιϲʼ ει τεκνα του αβρααμ εϲτε τα ερ‐ γα του αβρααμ ποιειται νυν δε νζ ζητειτε με αποκτιναι ανον οϲ την αληθιαν ϋμιν λελαληκενλελαληκα ην ηκουϲα παρα του θυ · τουτο αβρααμʼ ουκ εποιηϲεν ϋμειϲʼ ποιειτε τα εργα του πρϲ ϋμων ειπαν ουν αυτω · ημειϲ εκ πορ‐ νιαϲ ου γεγενημεθα ενα πρα εχομεν τον θν ειπεν αυτοιϲ ιϲ ει ο υΟΜ θϲ πηρ ϋμων ην ηγα‐ πατε αν εμε εκ γαρ του θυ εξεʼ‐ ληλυθα και ηκω ου γαρ απ εμαυ‐ του ε1-2ληλυθαεληλυθα αλλ εκεινοϲ με απε1ταλκεναπεϲταλκεν · διατι την λαλιαν την εμην ου γινωϲκεται · οτι ου δυναϲθαι ακουειν τον λογον τον εμον · ϋμειϲ εκ του πατροϲ του διαβολου εϲτε και ταϲ επι‐ θυμειαϲ του πρϲ ϋμων θελεται ποιειν · εκεινοϲ ανθρωποκτο‐ νοϲ ην α1παπ αρχηϲ και εν τη αλη‐ νη θια ουκ εϲτηκεν · οτι αληθια ουκ εϲτι¯ εν αυτω · οταν λαλη το δευδοϲψευδοϲ εκ των ϊδιων λαλει · οτι ψευϲτηϲ εϲτιν και ο πηρ αυτου εγω δε οτι την αληθιαν λεγω ου πιϲτευε‐ τε μοι · τιϲ εξ ϋμων ελεγʼχει με περι αμαρτιαϲ · ει αληθειαν λεγω διατι ϋμειϲ ου πιϲτευετε ΟΜμοι ο ων εκ του θυ τα ρηματα του θυ ακουει · δια τουτο ϋμειϲ ουκ ακουεται οτι εκ του θυ ουκ εϲτε · απεκριθη‐ ϲαν οι ϊουδαιοι και ειπον αυτω · ου καλωϲ ημειϲ ελεγομενλεγομεν οτι ϲαμα‐ ριτηϲ ει ϲυ και δαιμονιον εχειϲ · απεκριθη ιϲ εγω δαιμονιδαιμονιον ουκ The scribe began to write χ and changed it to κ. εχω αλλα τιμω τον πρα μου και ϋμειϲ ατιμαζετε με εγω δε ου ζητω την δοξαν μου εϲτιν ο ζητων ΟΜκ(αι) κρινων : αμην αμην λελεγω ϋμινʼ εαν τιϲ τον λογον τον εμον τη‐ ρηϲη θανατον ου μη ϊδη ειϲ τον αιωνα · ειπον αυτω οι ϊουδαιοι νθ νυν εγνωκαμεν οτι δαιμονιον εχειϲ · αβρααμ απεθανεν κ(αι) οι προ‐ φηται · και ϲυ λεγειϲ εαν τιϲ μου τον λογον τηρηϲη ου μη γευϲηται θανατου ειϲ τον αιωνα · μη ϲυ μι‐ ζων ει του πτροϲπατροϲ ημων αβρααμʼ οτιοϲτιϲ απεθανεν και οι προφηται α‐ πεθανον · τινα ϲεαυτον ποιειϲʼ απεκριθη ιϲ εαν εγω δοξαζωδοξαϲω ε‐ μαυτον η δοξα μου ουδεν εϲτιν εϲτιν ο πηρ μου ο δοξαζων με ον ϋμειϲ λεγεται οτι ο θϲ υμωνημωνʼ εϲτιν και ου γεγνωκατεουκ εγνωκατε αυτον εγω δε οιδα αυτον και εαν ειπω οτι ουκ οιδα αυτον εϲομαι ϋμω¯ ομοιοϲ ψευϲτηϲ αλʼλα οιδα αυτο¯ και τον λογον αυτου τηρω · αβραμαβρααμʼ ο πηρ ϋμων ηγαλλιαϲατο ϊνα ϊ‐ δη την ημεραν την εμην κ(αι) ειδε¯ʼ και εχαρη · ειπον ουν οι ϊουδαιοι προϲ αυτον πεντηκοντα ετη ου‐ ξ πω εχειϲ και αβρααμʼ εορακαϲ ει‐ πεν αυτοιϲ ο ιϲ αμην αμην λεγω ϋμιν · πριν αβρααμʼ γενεϲθαι εγω ειμι ηραν ουν λιθουϲ ϊνα βαλωϲιν επ αυτον ιϲ δε εκρυβη και εξηλθεν εκ του ϊερου ·

και παραγων ειδεν ανθρωπον τυφλον εκ γενετηϲ και ηρωτηϲαν αυτον οι μαθηται αυτου λεγοντεϲ ραββει · τιϲ ημαρ‐ τεν ουτοϲ η οι γονειϲ αυτου ϊνα τυφλοϲ γεννηθη · απεκριθη ιϲ ουτε ουτοϲ ημαρτεν ουτε οι γο‐ νειϲ αυτου · αλλ ινα φανερωθη τα εργα του θυ εν αυτω · ημαϲ δει εργαζεϲθαι τα εργα του πεμψαν‐ τοϲ ημαϲ εωϲ ημερα εϲτιν ερ‐ χεται νυξʼ οτε ουδειϲ δυνη2-3‐ ται εργαζεϲθε οταν εν τω κοϲμ‐ ω · φωϲ ειμι του κοϲμου ταυτα ει‐ πων επτυϲεν χαμαι · και εποι‐ ηϲεν πηλον εκ του πτυϲματοϲ ξα και επεχριϲεν αυτου τον πηλον επι τουϲ οφθαλμουϲ · και ειπεν αυ‐ τω ϋπαγε νιψαι ειϲ την κολυμ‐ βηθραν του ϲιωαμϲιλωαμʼ ο ερμηνευεʼ‐ ται απεϲταλμενοϲ απηλθεν ουν και ενιψατο και ηλθεν βλεπων οι ουν γειτονεϲ αυτουΟΜ και οι θεω‐ ρουντεϲ αυτον το προτερον οτι προϲετηϲ ην ελεγον ουχ ουτοϲ εϲτι¯ ο καθημενοϲ και προϲαιτωνʼ αλʼλοι ελεγον ουτοϲ εϲτιν αλʼλοι ελεγον ουχι αλλα ομοιοϲ αυτωʼ εϲτιν εκεινοϲ δε ελεγεν εγωʼ ειμι · ειπαν ουν αυτω πωϲ ϲου ηνεωχθηϲανου¯ ηνεωχθηϲαν ϲου οι οφαλμοιοφθαλμοιαπε‐ κριθη εκινοϲ ο ανοϲ ο λεγομε‐ νοϲ ιϲ πηλον εποιηϲεν και ε‐ πεχριϲεν μου τουϲ οφθαλʼμουϲ και ειπεν μοι οτι ϋπαγε ειϲ τον ϲιλωαμʼ και νιψαι · απελθων ουν και νιψαμενοϲ ανεβλεψα ει‐ παν ουν αυτω που εϲτιν εκεινοϲ λεγει ουκ οιδα αγουϲιν αυτον προϲ τουϲ φαριϲαιουϲ τον ποτε τυφλον ην δε ϲαββατον εν : η ημερα τον πηλον εποιηϲεν ο ιϲ και ανεω‐ ξεν αυτου τουϲ οφθαλμουϲ παλιν ουν ηρωτουν αυτον ΟΜκ(αι) οι φαριϲαιοι πωϲ ανεβλεψεν ο δε ειπεν αυτοιϲ πηλον επεθηκεν μοιμου επι τουϲ ο‐ φθαλμουϲ · και ενιψαμην και βλε‐ πω ελεγον ουν εκ των φαριϲαιων τινεϲ ουκ εϲτιν ουτοϲ παρα θυ ο ανοϲ οτι το ϲαββατον ου τηρει αλʼλοι ελεγον πωϲ δυναται ανοϲ αμαρτωλοϲ τοιαυτα ϲημεια ποι‐ ειν : και ϲχιμα ην εν αυτοιϲ λε‐ γουϲιν ουν τω τυφλω παλιν τι ϲυ ξγ λεγειϲ περι ϲεαυτουαυτου οτι ηνοιξεν ϲου τουϲ οφθαλμουϲ · ο δε ειπεν οτι προ‐ φητηϲ εϲτιν · ουκ επιϲτευϲαν ουν οι ϊουδαιοι περι αυτου οτι ην τυʼ‐ φλοϲ και ανεβλεψεν · εωϲ ουοτου ε‐ φωνηϲαν τουϲ γονειϲ αυτου ΟΜτου αναβλεψαντοϲ καιʼ επηρωτηϲαν αυτουϲ λεγοντεϲ ουτοϲ εϲτιν ο ϋιοϲ ϋμων ον ϋμειϲ λεγετε οτι τυφλοϲ εγεννηθη · πωϲ ουν αρτι βλεπει · απεκριθη‐ ϲαν ουν οι γονειϲ αυτου και ειπα¯ οιδαμεν οτι ουτοϲ εϲτιν ο ϋϊοϲ η‐ μων και οτι τυφλοϲ εγεννηθη · πωϲ δε νυν βλεπει ουκ οιδαμεν η τιϲ ηνοιξεν αυτου τουϲ οφθαλ‐ μουϲ ημειϲ ουκ οιδαμεν · αυτον ε‐ ρωτηϲατε ηλικιαν εχει αυτοϲ περι εαυτου λαληϲει · ταυτα ειπον οι γονιϲ > αυτου οτι εφοβουντο ξδ τουϲ ϊουδαιουϲʼ ηδη γαγαρ ϲυνετεθει¯‐ το οι ϊουδαιοι · ϊνα εαν τιϲ ομολο‐ γηϲη αυτον χν αποϲυναγωγοϲ γε‐ νηται δια τουτο οι γονειϲ αυτου ειπον οτι ηλικιαν εχει και αυτον επερωτηϲαταιʼ εφωνηϲαν ουν τον ανον ε1κεκ τερουδευτερου οϲ ην τυφλοϲ και ειπαν αυτω δοϲ δοξαν τω θω¯ ημειϲ οιδαμεν οτι ουτοϲ ο αν‐ θρωποϲ αμαρτωλοϲ εϲτιν · απε‐ κριθη ουν εκεινοϲ ει αμαρτωλοϲ εϲτιν ου δαουκ οιδα · εν οιδα οτι τυφλοϲ ων αρτι βλεπω ειπον ουν αυτω πα‐ λιν τι εποιηϲεν ϲοι πωϲ ηνεω‐ ξεν ϲου τουϲ οφθαλμουοφθαλμουϲ απεκρι‐ θη αυτοι1ϲαυτοιϲ · ειπον ϋμιν ηδη και ηκουϲαται · τι θελετε παλιν α‐ κουειν · μη και ϋμειϲ θελεται μα‐ θηται αυτου γενεϲθαι · ελοιδορη‐ ξε ϲαν αυτον και ειπαν ϲυ μαθητηϲ εκεινου ει · ημειϲ γαρ μωεωϲμωϋϲεωϲʼ εϲμεν μαθηται · ημειϲ δε οιδα‐ μεν οτι μωϋϲει λελαληκεν ο θϲ τουτον δε ουκ οιδαμεν ποθεν εϲτιν απεκριθη και ειπεν ο ανοϲο ανοϲ και ειπεν αυτοιϲ τουτο γαρ το θαυμαϲτον εϲτινʼ οτι ϋμειϲ ουκ οιδαται ποθεν εϲτι¯ και ηνοιξεν μου τουϲ οφθαλμουϲ οιδαμεν οτι αμαρτωλων ο θϲʼ ουκ ακουει αλʼλ εαν τιϲ θεοϲεβηϲ η¯ και το θελημα αυτου ποιη τουτου ακουει · εκ του αιωνοϲ ουκ ηκουϲθη οτι ηνοιξεν τιϲ οφθαλμουϲ τυφλου γεγεννημενου · ει μη ην ουτοϲ παʼ‐ ρα θυ ο ανοϲ ουκ ηδυνατο ποιεινʼ ουδεν απεκριθηϲαν και ειπαν αυ‐ τω εν αμαρτια ϲυ εγεννηθηϲ οʼ λογοϲοʼλοϲ · και ϲυ διδαϲκειϲ ημαϲ · και εξεβαλαν αυτον εξω · ηκουϲεν ο ιϲ ξϛ οτι εξεβαλαν αυτον εξω · και ευρων αυτον ειπεν αυτω ϲυ πιϲτευειϲ ειϲ το¯ ϋιον του ανου απεκριθη εκεινοϲ και τιϲ εϲτιν εφηΟΜ κε ϊνα πιϲτευϲω ειϲ αυτον ειπεν αυτω ιϲ και εορακαϲ αυτον και ο λαλων μετα ϲου αυ‐ τοϲ εϲτιν ο δε εφη πιϲτευω κε και προϲεκυνηϲεν αυτω και ειπεν ο ιϲ ειϲ κριμα εγω ηλθον ειϲ τον κοϲμο¯ ΟΜτουτο¯ ϊνα οι μη βλεποντεϲ πωϲινβλεπωϲιν και οι μηΟΜ βλεποντεϲ τυφλοι γενων‐ ται · ηκουϲαν εκ των φαριϲαιων ταυτα οι μετ αυτου οντεϲ και ειπο¯ αυτω μη και ϋμειϲ τυφλοι εϲμε¯ ειπεν αυτοιϲ ιϲ · ει τυφλοι ητε ου‐ κ αν ειχεται αμαρτιαν νυν δε λε‐ γεται οτι βλεπομεν · η ααμαμτι‐ ααμαρτια ϋμων μενει ·

αμην αμην λεγω ϋμειν ο μη ειϲερχομενοϲ δια τηϲ θυραϲ ειϲ την αυλην των ξζ προβατων αλʼλα αναβαινων αλ‐ λαχοθεν εκεινοϲ κλεπτηϲʼ εϲτιν και ληϲτηϲ · ο δε ειϲερχο‐ μενοϲ δια τηϲ θυραϲ ποιμη¯ εϲτιν των προβατων · του‐ τω ο θυρουροϲ ανοιγει και τα προβατα τηϲ φωνηϲ αυτου ακουει · και τα ϊδια προβατιαʼ φωνι κατ ονομα · και εξαγει αυτα · οταν τα ϊδια εκβαληʼ πανταπαντα εκβαληʼ εμπροϲθεν αυτων πορευεται και τα προβατα αυ‐ τω ακολουθει οτι οιδαϲι αυ‐ του την φωνην αλʼλοτριω δε ου μη ακολουθηϲωϲιν αλʼ‐ λα φευξονται απ1απ αυτου οτι ου‐ κ οιδαϲι των αλλοτριων την φωνην : Ταυτην την παροιμιαν ειπεν αυτοιϲ ο ιϲ εκεινοι δε ουκ εγνω¯εγνωϲαν ξη τιτινα ην α ελαλει αυτοιϲ · ειπεν ΟΜουν αυτοιϲ ο ιϲ αμην αμην λεγω ϋμιν · οτι εγω ειμι η θυρα των προβατων πα¯‐ τεϲ οϲοι ηλθον προ εμου κλε‐ πτε ειϲιν και ληϲται αλλ ουκ η‐ κουϲαν αυτων τα προβατα · ε‐ γω ειμι η θυρα δι εμου εαν τιϲʼ ειϲελθη ϲωθηϲεται · και ειϲεʼ‐ λευϲεται · και εξελευϲετε · κ(αι) νομην ευρηϲει · ο κλεπηϲκλεπτηϲ ου‐ κ ερχεται · ει μη εινα κεψηκλεψη · κ(αι) θυϲη · και απολεϲη · εγω ηλθο¯ ϊνα ζωην εχωϲιν ΟΜκ(αι) περιϲϲο¯ εχωϲιν εγω ειμι ο ποιμην ο καλοϲʼ ο ποιμην ο κα‐ λοϲ την ψυχην αυτου τιθηϲιν υπερ των προβατων · ο δε μιϲθω‐ τοϲ και ουκ ων ποιμην ου ου‐ κ εϲτιν τα > προβατα ϊδια θεωρει τον λυκον ερχομενον και α‐ φιηϲιν τα προβατα · και φευγει · ξθ και ο λυκοϲ αρπαζει αυτα · καιʼ ϲκορπιζει · οτι μιϲθωτοϲ εϲτιν και ου μελι αυτω περι των προβατων · εγω ειμι ο ποιμη¯ ο καλοϲ και γινωϲκω τα εμα και γινωϲκουϲι με τα εμα καθωϲ γεινωϲκει με ο πηρʼ καγω γινωϲκω τον πρα και την ψυχην μου διδωμι ϋ‐ περ των 1ΟΜ προβατων και αλʼ‐ λα δε προβατα εχω α ουκ εϲτι¯ εκ τηϲ αυχηϲαυληϲ ταυτηϲ κακεινα δει με ϲυναγαγειν · και τηϲʼ φωνηϲ μου ακουϲουϲιν · και γενηϲεται μια ποιμνη ειϲ ποιμην δια τουτο με ο πηρ αγα‐ πα · οτι εγω τιθημι την ψυ‐ χην μου ϊνα παλιν λαβω αυ‐ ο την · ουδειϲ ερι αυτην απ εμου αλλ εγω τιθημι αυτην απ εμαυ‐ του εξουϲιαν εχω θιναι αυτη¯ και εξουϲιαν εχω παλιν λαβι¯ αυτην · ταυτην την εντολην ελαβον παρα του πρϲ μου · ϲχιϲ‐ μα ουν παλιν εγενετο εν τοιϲ ϊουδαιοιϲ δια τουϲ λογουϲ του‐ τουϲ · ελεγον δε πολʼλοι εξ αυ‐ των δαιμονιον εχει και με‐ νεται τι ατουαυτου ακουεται αλʼλοι δε ελεγον ταυτα τα ρηματα ου‐ κ εϲτιν δαιμονιζομενου · μη δαιμονιον 1υναταιδυναται τυφλω¯ οφθαλμουϲ ανοιξαι : εγενετο δετοτε τα ενκαινια εν τοιϲ ϊεροϲολυμοιϲ χειμων ην · και περιεπατει ο ιϲ εν τω ϊερω εν τη ϲτοα του ϲολομω‐ οα νοϲ · εκυκλωϲαν ουν αυτον οι ϊ‐ ουδαιοι και ελεγον αυτω εωϲ πο‐ τε την ψυχην ημων αιρειϲ ειʼ ϲυ ει ο χϲ ειπε ημειν παρρηϲιαʼ απεκριθη ο ιϲ ειπον ϋμειν και ου πιϲτευεται · τα εργα > α ε‐ γω ποιω εν τω ονοματι του πρϲ μου ταυτα μαρτυρει περι εμου αλʼλα υμειϲ ου πιϲτευεται · οτι ουκ εϲτε εκ των προβατωνʼ των εμων καθωϲ ειπον ϋ‐ μειν οτιΟΜ τα προβατα τα εμα τηϲ φωνηϲ μου ακουουϲινʼ καγω γινωϲκω αυτα · και ακο‐ λουθουϲιν μοι · καγω ζωη¯ αιωνιον διδωμι αυτοιϲδιδωμι αυτοιϲ ζωη¯ αιωνιον κ(αι) ου μη απολωνται ειϲ τον αιω‐ να και ουχ αρπαϲη τιϲ αυταʼ εκ τηϲ χειροϲ μου > ο πηρ μου οβ οϲ εδωκεν ΟΜμοι μιζων παντων εϲτι¯ και ουδειϲ δυναται αρπαζειν εκ τηϲ χειροϲ του πρϲ · εγω και ο πηρ εν εϲμεν εβαϲταϲαν ουν παλιν λιθουϲ οι ϊουδαιοι ϊνα αυτον λι‐ θαϲωϲιν απεκριθη αυτοιϲ ο ιϲʼ πολλα καλα εργα εδιξα ϋμιν εκ του πρϲ μου δια ποιον ουν αυτω¯ εργον λιθαζεται με · απεκριθη‐ ϲαν αυτω οι ϊουδαιοι περι καλου εργου ου λιθαζομεν ϲεʼ αλλα πε‐ ρι βλαϲφημειαϲ και οτι ϲυ ανοϲ ων ποιειϲ ϲεαυτον τονΟΜ θν · απε‐ κριθη ιϲ και ειπεν αυτοιϲ ουκ εϲ‐ τιν γεγραμμενον εκεν τω νο‐ μω ϋμων οτι εγω ειπα θεοι εϲτε ει εκεινουϲ ειπεν θεουϲ προϲ ουϲ ο λογοϲ του θυ εγενετο · κ(αι) ου δυναται λυθηναι η γραφη ον ο πηρ ηγιαϲεν και απεϲτει‐ ογ λεν ειϲ τον κοϲμον ϋμειϲ λεγεται οτι βλαϲφημειϲ οτι ειπον υϲ ΟΜτου θυ ειμιʼ ει ουνου ποιω τα εργα του πρϲ μου μημμη πιϲτευεται μοι · ει δε ποιω καν εμοι μη πιϲτευϲηταιπιϲτευηται τοιϲ εργοιϲ πιϲτευϲαται · ϊνα γνω‐ τε και γινωϲκηται οτι εν εμοι ο πηρ καγω εν 2ΟΜ τω πρι · εζη‐ τουν ουν παλιν αυτον πιαϲαιʼ κ(αι) εξηλθεν εκ τηϲ χειροϲ αυτων · και απηλθεν περαν του ϊορδα‐ νου ειϲ τον τοπον ου ην ϊωανʼ‐ νηϲ το πρωτον βαπτιζων · και εμεινεν εκει · και πολʼλοι ηλθο¯ προϲ αυτον και ελεγον οτι ϊωʼ‐ αννηϲ μεν ϲημειον εποιηϲεν ουδεν · παντα δε οϲα ειπεν ϊω‐ αννηϲ περι τουτου αληθη εινην · και πολʼλοι επιϲτευϲαν ειϲ αυτο¯ οδ εκει

ην δε τιϲ αϲθενων λαζα‐ ροϲ απο βηθανιαϲ εκ τηϲ κω‐ μηϲ μαριαϲ και μαριαϲμαρθαϲ τηϲ α‐ δελφηϲ αυτουαυτηϲ ην δε μαρια η αλιψαϲα τον κν μυρω · και εκ‐ μαξαϲα τουϲ ποδαϲ αυτου ταιϲ θριξιν αυτηϲ ηϲ και αδελφοϲ η¯ λαζαροϲ αϲθενωνο αδελφοϲ λαζαροϲ ηϲθενει · απεϲτιλεν ουν μαρ1ααπεϲτιλαν ουν αι αδελφαι προϲ αυτον λεγουϲαλεγουϲαι κε ϊδε ον φιλειϲ αϲθενει ακου‐ ϲαϲ δε ο ιϲ ειπεν αυτη ἠ αϲθε‐ νια ουκ εϲτιν προϲ θανατονʼ αλλ υπερ τηϲ δοξηϲ του θυ ϊνα δοξαϲθη ο υϲ δι αυτηϲʼ ηγαπα δε ο ιϲ την μαρθαν και την αδελφην ΟΜαυτηϲ και τον λαζαρον ωϲ ουν ηκουϲεν οτι αϲθενει οε τοτε μεν εμεινεν ΟΜεν ω ην τοπω δυο ημεραϲ ειτα μετα τουτο λε‐ γει αυτοιϲτοιϲ μαθηταιϲ · αγωμεν ειϲ την ϊου‐ δαιαν παλιν λεγουϲιν αυτω οι μαθηται ραββει νυν εζητου¯ ϲε λιθαϲαι οι ϊουδαιοι και πα‐ λιν ϋπαγειϲ εκει απεκριθη ιϲ ουχι δωδεκα ωραι ειϲιν τηϲ η‐ μεραϲ εαν τιϲ περιπατη εν τη ημερα ου προϲκοπτει οτι το φωϲ του κοϲμου τουτου βλε‐ πει · εαν δε τιϲ περιπατη εν τη νυκτι προϲκοπτει οτι το φωϲʼ ουκ εϲτιν εν αυτω · ταυτα ει‐ πεν και μετα τουτο λεγει αυ‐ τοιϲ λαζαροϲ ο φιλοϲ ημων κεκοιμηται · αλʼλα πορευομαι ϊνα εξυπνιϲω αυτον · ειπαν ου¯ οϛ οι μαθηται αυτω κε ει κεκοιμηται ϲωθηϲεται · ειρηκει δε ο ιϲ περι τηϲ κοιμηϲεωϲτου θανατου αυτου · εκεινοι δε εδοξαν οτι περι τηϲ κοιμηϲε‐ ωϲ του ϋπνου λεγει · τοτε ουν ειπεν αυτοιϲ ιϲ παρρηϲια λαζα‐ ροϲ απεθανεν και χαιρω δι ϋ‐ μαϲ ϊνα πιϲτευϲηται οτι ουκ ημην εκει αλʼλα αγωμεν προϲ αυτο¯ ειπεν ουν θωμαϲ ο λεγομενοϲ διδυμοϲ τοιϲ ϲυνμαθηταιϲ α‐ γωμεν και ημειϲ ϊνα αποθα‐ νωμεν μετ αυτου · ελθων ου¯ ο ιϲ ευρονευρεν αυτον ηδη τεϲϲαραϲ ημεραϲ εν τω μνημειω εχον‐ τα · ην δε η βηθανια εγʼγυϲ των ϊεροϲολυμων · ωϲ απο ϲτα‐ διων δεκαπεντε πολʼλοι δε εκ των ϊουδαιων εληλυθειϲαν οζ προϲ την μαρθαν και μαριαν ϊνα πα‐ ραμυθηϲωνται αυταϲ περι του αʼ‐ δελφου · η ουν μαρθα · ωϲ ηκουϲεν ο‐ τι ιϲ ερχεται ϋπηντηϲεν αυτω μα‐ ρια δε εν τω οικω εαυτηϲ εκαθε‐ ζετο · ειπεν ουν η μαρθα προϲ τον κνιν κε ει 1ΟΜ ηϲ ωδε ο αδελφοϲ μου ουκ α¯ απεθανεν · αλʼλα και νυν οιδα οτι οϲα αν αιτηϲηϲ τον θν δωϲι ϲοι ο θϲ λεγει αυτη ο ιϲ · αναϲτηϲεται ο α‐ δελφοϲ ϲου λεγει αυτω η μαρθα · οι‐ δα οτι αναϲτηϲεται εν τη αναϲταϲει εν τη εϲχατη ημερα · ειπεν αυτηʼ ιϲ εγω ειμι η αναϲταϲιϲ και η ζω‐ η ο πιϲτευων ειϲ εμε καν αποθαʼ‐ νη ζηϲεται · και παϲ ο ζων και πιϲ‐ τευων ειϲ εμε ου μη αποθανη ειϲ τον αιωνα · πιϲτευειϲ τουτο λεγι οη αυτω ναι κε πιϲτευω · εγω πε‐ πιϲτευκα οτι ϲυ ει ο χϲ ο ϋιοϲ του θυ ο ειϲ τον κοϲμον ερχομενοϲ και ταυτα ειπουϲα απηλθεν και εφωνηϲεν > μαριαν την αδελ‐ φην αυτηϲ λαθρα · ειπαϲα οτι ο δι‐ δαϲκαλοϲ παρεϲτιν και φωνι ϲε εκεινηϲεκεινη δε ωϲ ηκουϲεν εγειρεται ταχυ και ερχεται προϲ αυτον ου‐ πω δε ιϲ εληλυθει ειϲ την κω‐ μην · αλʼλα ην ετι επι τω τοπω οπου ϋπηντηϲεν αυτω η μαρθα οι ουν ϊουδαιοι οι οντεϲ μετ αυ‐ τηϲ εν τη οικια · και παραμυθου‐ μενοι αυτην ϊδοντεϲ την μαρι‐ αν οτι ανεϲτη ταχεωϲ κ(αι) εξηλθε¯ ηκολουθηϲαν αυτη λεγοντεϲ οθ οτι ϋπαγει ειϲ το μνημειον ϊνα κλαυϲη εκει · η ουν μαριαμαριαμ ωϲ ηλ‐ θεν οπου ην ιϲ και ϊδουϲα αυ‐ τον επεϲεν αυτου ειϲ τουϲ ποʼ‐ δαϲ λεγουϲα κε · ει ηϲ ωδε ουκ α¯ μου απεθανεν ο αδελφοϲ · ιϲ ου¯ ωϲ ειδεν αυτην κλαιουϲαν · κ(αι) τουϲ ϲυνεληλυθοταϲ ϲυν αυτη ϊ‐ ουδαιουϲ κλαιονταϲ · εβρειμη‐ ϲατο τω πνι και εταραξεν εαυ‐ τονεταραχθη τω πνι ωϲ εμβριμωμενοϲ και ειπεν που τεθικαται αυ‐ τον λεγουϲιν αυτω ΟΜκε ερχου ΟΜκ(αι) ειδε · εδρακυϲεν ΟΜο ιϲ ελεγον ουν οι ϊου‐ δαιοι ειδε πωϲ εφιλει αυτον τι‐ νεϲ δε ειπον εξ αυτων ουκ εδυ‐ νατο ουτοϲ ο ανοιξαϲ τουϲ οφθαλ‐ μουϲ του τυφλου ποιηϲαι ϊνα κ(αι) π ουτοϲ μη αποθανη · ιϲ ουνʼ παλιν εμβριμωμενοϲ εν εαυ‐ αυτω ερχεται ειϲ το μνημειον ην δε ϲπηλαιον και λιθοϲ επεʼ‐ κειτο επ αυτω · λεγει ο ιϲ αραται τον λιθον λεγει αυτω η αδελφη του τετελευκοτοϲτετελευτηκοτοϲ μαρθα · ηδη οζει τεταρταιοϲ γαρ εϲτιν · λεγιλεγει αυτη ιϲ ουκ ειπον ϲοι εαν πιϲτευ‐ ϲηϲ οψη την δοξαν του θυ · ηρα¯ ουν τον λιθον ο δε ιϲ ηρεν τουϲ ο‐ φθαλμουϲ ΟΜαυτου ανω και ειπεν περ ευχαριϲτω ϲοι οτι ηκουϲαϲ μου εγω δε ηδειν οτι παντοται μου ακουειϲ · αλʼλα δια τον οχλον το¯ περιεϲτωτα ειπον · ϊνα πιϲτευ‐ ϲωϲιν οτι ϲυ με απεϲτειλαϲ · κ(αι) πα ταυτα ειπων φωνη μεγαλη εκραυγαϲεν · λαζαρε δευρο ε‐ ξω · εξηλθεν ο τεθνηκωϲ δε‐ δεμενοϲ τουϲ ποδαϲ και ταϲ χειραϲ κηριαιϲ · και η οψιϲ αυʼ‐ του ϲουδαριω περιεδεδετοʼ λεγει αυτοιϲ ο ιϲ λυϲαται αυτονʼ και αφεται αυτον ϋπαγεινʼ πολ‐ λοι ουν εκ των ϊουδαιων οι ελ‐ θοντεϲ ΟΜπροϲ την μαριαν εωρακοτεϲ αοϲα εποιηϲεν επιϲτευϲαν ειϲ αυʼ‐ τον · τινεϲ δε εξ αυτων απηλ‐ θαν προϲ τουϲ φαριϲαιουϲ και ειπαν αυτοιϲ α εποιηϲεν ιϲ ϲυ‐ νηγαγον ουν οι αρχιερειϲ και οι φαριϲαιοι ϲυνεδριον · και ελε‐ γον · τι ποιουμεν οτι ουτοϲ ο πβ ανοϲ πολλα ποιει ϲημεια · εαν α‐ φωμεν αυτον ουτωϲ > πανʼ‐ τεϲ πιϲτευϲωϲιν ειϲ αυτον κ(αι) ελευϲονται οι ρωμαιοι και α‐ ρουϲιν ημων και τοτον τοπον κ(αι) το εθνοϲʼ ειϲ δε εξ αυτων κα‐ ϊαφαϲ αρχιερευϲ ων του ενιαυ‐ του εκεινου ειπεν αυτοιϲ · ϋ‐ μειϲ ουκ οιδαται ουδεν ουδε λογιζεϲθαι · οτι ϲυμφερει ϋμι¯ ΟΜϊνα ειϲ ανοϲ αποθανη ϋπερ του λα‐ ου και μη ολον το εθνοϲ απο‐ ληται · τουτο δε αφ εαυτου · ουκ ειπεν · αλλαλλα αρχιερευϲ ων του ενιαυτου επροφητευϲε¯ οτι ημελλεν ιϲ αποθνηϲκειν ϋπερ του εθνουϲ · και ουχ ϋπερ πγ του εθνουϲ μονον αλʼλ ϊνα κ(αι)ʼ τα τεκνα του θυ τα εϲκορπιϲμε‐ να ϲυναγαγη ειϲ εν : απ εκινηϲ ουν τηϲ ημεραϲ εβου‐ λευϲαντο ϊνα αποκτινωϲιν αυ‐ τον ο δε ιϲ ουκ ετι παρρηϲια πε‐ ριεπατει εν τοιϲ ϊουδαιοιϲ αλ‐ λα απηλθεν εκειθεν ειϲ τηνʼ χωραν εγʼγυϲ τηϲ ερημου εʼ‐ φραιμʼ λεγουμενηνλεγομενην ΟΜπολιν · και εʼ‐ κει εμινενδιετριβεν μετα των μαθητω¯ ην δε εγʼγυϲ το παϲχα των ϊου‐ δαιων και ανεβηϲαν πολʼλοι ειϲ ϊεροϲολυμα εκ τηϲ χωραϲʼ προ του παϲχα ϊνα αγνιϲωϲιν εαυτουϲ εζητουν ουν τον ιν πδ και ελεγον μετ αλληλων ε¯ τω ϊερω εϲτηκοτεϲ · τι δοκϊ ϋμειν οτι ου μη ελθη ειϲ την εορτην · δεδωκειϲαν δε οι αρχιερειϲ και οι φαριϲαιοι εντολην ϊνα εαν τιϲ γνω που εϲτιν μηνυϲη > οπωϲ πι‐ αϲωϲιν αυτον

ο ουν ιϲ προ πε¯‐ τεεξ ημερων του παϲχα ηλθε¯ ειϲ βηθανιαν · οπου ην λαζα‐ ροϲ ο τεθνηκωϲ ον ηγειρεν εκ νεκρων ιϲ εποιηϲεν ΟΜουν αυτω δειπνον εκει · και μαρθα διη‐ κονει ο δε λαζαροϲ ειϲ ΟΜην εκ τωνʼ ανακειμενων ϲυν αυτωʼ η ου¯ μαρια λαβουϲα λειτραν μυ‐ πε ρου ΟΜναρδου πιϲτικηϲ πολυτιμου ηλει‐ ψεν τουϲ ποδαϲ του ιυ και ε‐ ξεμαξεν ταιϲ θριξιν αυτηϲ τουϲ ποδαϲ αυτου · η δε οικια επληρουντοεπληρωθη εκ τηϲ οϲμηϲ του μυρου · λεγει δε ϊουδαϲ ο ϊϲκα‐ ριωτηϲ ειϲ των μαθητων αυτου ο μελʼλων αυτον παραδιδοναι διατι ουτοτουτο το μυρον ουκ επρα‐ θη τριακοϲιων δηναριωνʼ και εδοθη πτωχοιϲ · ειπεν δε τουτο ουχ οτι περι των πτωʼ‐ χων εμελεν αυτω · αλʼλ οτι κλεπτηϲ ην και το γλωϲϲοκο‐ μον ειχεν · και τα βαλλομε‐ να εβαϲταζεν ειπεν ουν οʼ πϛ ιϲ αφεϲ αυτην ϊνα ειϲ την ημε‐ ραν του ενταφιαϲμου μου τη‐ ρηϲη αυτο · τουϲ πτωπτωχουϲ γαρ παντοτε εχεται μεθ εαυτων εμε δε ου παντοται εχεται · εγνω ουν οχλοϲο οχλοϲ ο πολυϲ των ϊουδαιων οτι εκει εϲτιν · και ηλθον ου δι‐ α τον ιν μονον αλλ ινα και το¯ λαονλαζαρον ϊδωϲιν ον ηγιρεν εκ νε‐ κρων · εβουλευϲαντο δε οι αρχιερειϲ ϊνα και τον λαζα‐ ρον αποκτεινωϲιν · οτι πολ‐ λοι δι αυτον των ϊουδαιων επιϲτευϲαν ειϲ τον ιν · τη επαυ‐ ριον ο οχλοϲ ΟΜο πολυϲ ο ελθωνʼ πζ ειϲ την εορτην ακουϲαντεϲ οτι ερχεται ο ιϲ ειϲ ιεροϲολυμαʼ ελα‐ βαν τα βαλιαβαϊα των φοινικωνʼ και εξηλθον ειϲ ϋπαντηϲιν αυ‐ τω · και εκραυγαϲαν λεγοντεϲ ωϲαννα · ευλογημενοϲ ο ερχο‐ μενοϲ εν ονοματι κυ ο βαϲι‐ λευϲ του ϊϲραηλ : ευρων δε ο ιϲ οναριον > εκαθιϲε¯ επ αυτο · καθωϲ εϲτιν γεγραμʼ‐ μενον μη φοβου θυγατηρ ϲειʼ‐ ων · ιδου ο βαϲιλευϲ ϲου ερχε‐ ται καθημενοϲ επι πωλουπωλον οʼ‐ νου · ταυτα ουκ εγνωϲαν οιʼ μαθηται αυτου το πρωτον · αλ‐ λ οτε εδοξαϲθη ΟΜο ιϲ · ΟΜτοτε εμνηϲθηϲα¯ πη οτι ταυτα ηην ενεπ αυτω γεγραμμε‐ να · και ταυτα εποιηϲαν αυτω · εμαρτυρει ουν ο οχλοϲ ο ων μετ αυτου οτι τον λαζαρον εφωνηϲεν εκ του μνημει‐ ου · και ηγειρεν αυτον εκ νε‐ κρων δια τουτο ΟΜκ(αι) ϋπηντηϲεν αυτω ο οχλοϲ · οτι ηκουϲαν αυ‐ τον τουτο πεποιηκεναι το ϲημιον · οι ουν φαριϲαιοι ει‐ παν προϲ αυτουϲεαυτουϲ θεωριτε οτι ουκ ωφελιται ουδεν ϊδε ο κοϲμοϲ οπιϲω αυτου απηλθε¯ ηϲαν δε ελληνεϲ τινεϲ εκ τω¯ αναβαινοντων ϊνα προϲʼ‐ κυνηϲωϲιν εν τη εορτη ουτοι ουν προϲηλθον φιλιππω πθ τω απο βηδʼϲαϊδα τηϲ γαλιλαιʼ‐ αϲ · και ηρωτων αυτον λεγον‐ τεϲʼ κε θελομεν τον ιν ϊδειν ερχεται ο φιλιπποϲ και λεγει τω ανδρεα · και παλιν οΟΜ ανδρεαϲ δε και οΟΜ φιλιπποϲ λεγουϲιν τω ιυ · ο δε ιϲ αποκρινεται αυ‐ τοιϲ λεγων · εληλιυθενεληλυθεν η ωρα ϊνα δοξαϲθη ο υϲ του ανουʼ αμην αμην λεγω ϋμειν εαν μη ο κοκκοϲ του ϲιτου πεϲων ειϲ την γην αποθανη αυτοϲ μο‐ νοϲ μενει · εαν δε αποθανηʼ πολυν καρπον φερει · ο φιλω¯ʼ την ψυχην · αυτου απολλυειʼ αυτην · και ο μιϲων την ψυχη¯ ϙ αυτου εν τω κοϲμω τουτω ειϲ ζω‐ ην αιωνιον φυλαξει αυτην · εα¯ εμοι τιϲ διακονη εμοι τιϲ δια‐ κονηΟΜ εμοι ακολουθιτω και οʼ‐ που εγω ειμι εκει και ο διακονοϲ ο εμοϲ εϲτινεϲτε εαν ΟΜδε τιϲ εμοι δια‐ κονη τιμηϲει αυτον ο πηρ · ΟΜμου νυν η ψυχη μου τεταρακται · και τι ειπω περ ϲωϲον με εκ τηϲ ω‐ ραϲ ταυτηϲ αλʼλα δια τουτο ηλθο¯ ειϲ την ωραν ταυτην · περ δο‐ ξαϲον ϲου το ονομα ηλθεν ουν φωνη εκ του ουρανου κ(αι) εδοξαϲα · και παλιν δοξα‐ ϲω · ο ουν οχλοϲ ο εϲτωϲʼ και ακουϲαϲ ελεγον βροντην ϙα γεγοναιναιγεγονεναι αλʼλοι ελεγον αγʼ‐ γελοϲ αυτω ελαληϲεν απεκρι‐ θη ιϲ και ειπεν · ου δι εμε η φω‐ νη αυτη ηλθεν αλʼλα δι ϋμαϲʼ νυν κριϲιϲ εϲτιν του κοϲμου ΟΜτουτου νυν ο αρχων του κοϲμου του‐ του βληθηϲεται εξω · καγω εα¯ ϋψωθω εκ τηϲ γηϲ · παντα ελ‐ κυϲω προϲ εμαυτον · τουτο δε ελεγεν ϲημαινων ποιω θανα‐ τω ημελλεν αποθνηϲ1ειναποθνηϲκειν · α‐ πεκριθη ουν αυτω ο οχλοϲ ημιϲ η‐ κουϲαμεν εκ του νομου οτι ο χϲ μενει ειϲ τον αιωνα · κ(αι) πωϲ ϲυ λεγειϲ οτι δι ϋψωθηʼ‐ ναι τον υν του ανου τιϲ εϲτι¯ ϙβ ουτοϲ ο υϲ του ανου ειπεν ουν ου‐ τοιϲαυτοιϲ ο ιϲ · ετι μικρον χρονονʼ το φωϲ εν ϋμιν εϲτιν · περιπα‐ τειτε εωϲ το φωϲ εχεται · ϊναʼ μη ϲκοτια ϋμαϲ καταλαβηʼ · και ο περιπατων εν τη ϲκοτια ου‐ κ οιδεν που ϋπαγει · εωϲ το φωϲ εχεται πιϲτευεται ειϲ το φωϲ ϊνα ιοιϋιοι φωτοϲ γενηϲθαι ταυ‐ τα ελαληϲεν ιϲ · και απελθων εκρυβη απ αυτων · ταυτατοϲαυτα δε αυ‐ του ϲημεια πεποιηκοτοϲ εμ‐ προϲθεν αυτων ουκ επιϲτευ‐ ϲαν ειϲ αυτον · ϊνα ο λογοϲ ηʼ‐ ϲαϊου του προφητου πληρω‐ θη ον ειπεν · κε τιϲ επιϲτευϲεν τη ϙγ ακοη ημων · και ο βραχειων κυ τινι απεκαλυφθη · δια τουτο ου κυουκ εδυναντο πιϲτευειν · οτι πα‐ λιν ειπεν ηϲαϊαϲ τετυφλωκεν αυτων τουϲ οφθαλμουϲ · και ε‐ πηρωϲεν αυτων την καρδιανʼ ϊνα μη ϊδωϲι τοιϲ οφθαλμοιϲ και μηΟΜ νοηϲωϲι τη καρδια · καιʼ ϲτραφωϲι · και ειαϲομαι αυτουϲʼ ταυτα ειπεν ηϲαϊαϲ οτι ειδενʼ την δοξαν αυτου και ελαληϲε¯ περι αυτου ομωϲ μεντοι και εκ των αρχοντων πολʼλοι επιϲτευ‐ ϲαν ειϲ αυτον · αλʼλα δια τουϲʼ φαριϲαιουϲ ουχ ωμολογουνʼ ϊ‐ ϙδ να μη αποϲυναγωγωαποϲυναγωγοι γενων‐ ται · ηγαπηϲαν γαρ την δοξα¯ των ανων μαλλον ηπερυπερ τη¯ δοξαν του θυ · ιϲ δε εκραξεν και ειπεν ο πιϲτευων ειϲ εμε ου πιϲτευει ειϲ εμε αλʼλ ειϲ τον πεμψαντα μεʼ και ο θεωρωνʼ εμε θεωρει καιΟΜ τον πεμψαντα μεʼ εγω φωϲ ειϲ τον κοϲμον ε‐ ληλυθα ϊνα ΟΜπαϲ ο πιϲτευων ειϲ εμε εν τη ϲκοτια μη μεινη · και εα¯ τιϲ μου ακουϲη των ρηματων και μηΟΜ φυλαξη αυτα εγω ου κρι‐ νω αυτον ου γαρ ηλθον ϊνα κρι‐ νω τον κοϲμον · αλλ εινα ϲωϲω τον κοϲμον ο αθετων εμε και ϙε μη λαμβανων τα ρηματα μου εκρινονταεχει τον κρινοντα αυτον ο λογοϲ ον εʼ‐ λαληϲα εκεινοϲ κρινει αυτον τη εϲχατη ημερα · οτι εγω εξ εʼ‐ μαυτου ουκ ελαληϲαʼ αλʼλ ο πεμ‐ ψαϲ με πηρ αυτοϲ μοι εντο‐ λην δεδωκεν τι ειπω και τι λα‐ ληϲω και οιδα οτι η εντολη αυτου ζωη αιωνιοϲ εϲτιν α ουν εγω λαλω καθωϲ ειρηκεν μοι ο πηρ ουτω λαλω ·

προ δε τηϲ εορτηϲʼ του παϲχα ειδωϲ ο ιϲ οτι ηκει αυ‐ του η ωρα ϊνα μεταβη εκ τουʼ‐ του του κοϲμου προνπροϲ τον πρα · αʼ‐ γαπηϲαϲ τουϲ ϊδιουϲ τουϲ εν τω ϙϛ κοϲμω · ειϲ τελοϲ ηγαπηϲεν αυτουϲ : και διπνου γεναμενου του τε δια‐ βολου ηδη βεβληκοτοϲ ειϲ την καρ‐ διαν ϊνα παραδω αυτον ϊουδαϲ ϲιμωννοϲ ϊϲκαριωτηϲ ειδωϲʼ οτι παντα δεδωκεν αυτω ο πηρ ειϲ ταϲ χειραϲ και οτι απο θυ εξηλ‐ θεν και προϲ τον θν ϋπαγει · εγει‐ ρετε εκ του διπνου και τιθηϲι¯ τα ϊματια και λαβων λεντιονʼ διεζωϲεν εαυτον · ειτα βαλλει ϋδωρʼ ειϲ τον ποδονι ·>πτηρα και ηρξατο νιπτειν τουϲ ποδαϲʼ των μαθητων · και εκμαϲϲει¯ τω λεντιω ω ην διεζωϲμενοϲ ϙζ ερχεται ουν προϲ ϲιμωνα πε‐ τρον · λεγει αυτω κε ϲυ μουʼ νιπτειϲ τουϲ ποδαϲ απεκρι‐ θη ιϲ και ειπεν αυτω · ο εγωʼ ποιω ϲυ ουκ οιδαϲ αργαργαρ τι γνωϲη δε μετα ταυτα · λεγει αυτω πεʼ‐ τροϲ ου μη νιψηϲ μου τουϲ ποʼ‐ δαϲ ειϲ τον αιωνα · απεκριθηʼ αυτω ιϲ εαν μη νιψω ϲε ου‐ κ εχειϲ μεροϲ μετ εμου λεγι αυτω ϲιμων πετροϲ · κε μη τουϲ ποδαϲ μονον αλʼλα καιʼ ταϲ χειχειραϲ · και την κεφαλην · λεγει αυτω ο ιϲ ο λειλουμενοϲλελουμενοϲ ουκ εχει χρειαν ει μη τουϲ ποʼ‐ ϙη δ1αϲποʼδαϲ μονον νιψαϲθαι αλλ εϲτι¯ καθαροϲ πιϲτοϲολοϲ · και ϋμειϲ καʼ‐ θαροι εϲτε αλλ ουχι παντεϲ ηʼ‐ δει γαρ τον παραδιδοντα αυτον δια τουτο ειπεν οτι ουχι παντεϲʼ καθαροι εϲτε οτε ουν ενιψενʼ τουϲ ποδαϲ αυτων ελαβεν τα ϊματια αυτου και αναπεϲωνʼ παλιν ειπεν αυτοιϲ · γινωϲκεʼ‐ τε τι πεποιηκα ϋμειν · ϋμειϲ φω‐ νιται με ο διδαϲκαλοϲ και ο κϲ και καλωϲ λεγεται ειμι γαρʼ ει ου¯ εγω ενιψα ϋμων τουϲ ποδαϲʼ ο κϲ και ο διδαϲκαλοϲ · και ϋμιϲ οφιειλεταιοφειλεται αλληλων νιπτεινʼ τουϲ ποδαϲ ϋποδιγμα ΟΜγαρ δεδωʼ‐ κα ϋμειν ϊνα καθωϲ εγω εποι‐ ϙθ ηϲα ϋμιν και ϋμειϲ ποιηται · αμη¯ αμην λεγω ϋμιν ουκ εϲτιν δου‐ λοϲ μειζων του κυ αυτου · ουδε αποϲτολοϲ ΟΜμιζον του πεμψαντοϲ αυ‐ τον · ει ταυτα οιδαται μακαριοιʼ εϲτε εαν ποιηται αυτα ου περιʼ παντων ϋμων λεγω · εγω οιʼ‐ δα ὁυϲ εξελεξαμην αλλʼ ϊναʼ η γραφη πληρωθη ο τρωγων με‐ τ εμου τον αρτον · επηρεν ΟΜεπ εμε την πτερναν αυτου · ΟΜαπ αρτι λεγω υμιν προ του γενε‐ ϲθαι · ϊνα πιϲτευϲηται · οταν γε‐ νηται · οϲτιοτι εγω μι · αμην αμη¯ʼ λεγω ϋμειν ο λαμβανωνʼ ανεαν τινα πεμψω εμε λαμβανει ο δε εμε λαμβανων λαμβανει ρ καιΟΜ τον μεψανταπεμψαντα με : ταυτα ει‐ πων ΟΜο ιϲ εταραχθη τω πναπνι · και εμαρτυρηϲεν και ειπεν · αμη¯ αμην λεγωνλεγω ϋμιν οτι εἱϲ εξ ϋμω¯ παραδωϲει με · εβλεπον · ουν ειϲ αλληλουϲ · οι μαθηται · αυτου απορουμενοι περι τινοϲ λεγει ην δε ανακειμενοϲ εἱϲ εκ τω¯ μαθητων αυτου εν τω κοπωκολπωʼ του ιυ ον ηγαπα ΟΜὁ ιϲ νευει · ουν · του‐ τω ϲιμων πετροϲ · 8 αυτω εϲτινπυθεϲθαι τιϲ αν ειη · περι ου λεγειειπεν · αναπεϲω¯επιπεϲω¯ ουν εκεινοϲ ουτωϲ επι το ϲτη‐ θοϲ του ιυ λεγει αυτω · κε τιϲ εϲτι¯ αποκρινεται ιϲ εκεινοϲ εϲτιν ὡ εγω βαψαϲ το ψωμιον επιʼ‐ δωϲω · και ψαϲεμβαψαϲ το ψωμιον ρα διδωϲιν ϊουδα ϲιμωνοϲ ϊϲκαρι‐ ωτη · και μετα το ψωμιον το‐ τε ειϲηλθεν ειϲ εκεινον ο ϲατα‐ ναϲ λεγει ουν αυτω ο ιϲ ὁ ποιειϲ ποιηϲον ταχειον · τουτο δε ου‐ δειϲ εγνω των ανακειμενω¯ προϲ τι ειπεν αυτω · τινεϲ δε εʼ‐ δόκουν επι το γλωϲϲοκομον ειχεν ὁ ϊουδαϲ ὁτι λεγει αυτω ὁʼ ιϲ αγοραϲον ὡν χρειαν εχομε¯ ειϲ την εορτην · η τοιϲ πτωχοιϲʼ ϊνα τι δω · λαβων ουν το ψωμι‐ ον εκεινοϲ εξηλθεν ευθυϲ · ην δε νυξʼ οτε ουν εξηλθεν λεγει ιϲ νυν εδοξαϲθη ο υϲ του ανου και ο θϲ εδοξαϲθη εν αυτωʼ ρβ και ο θϲ δοξαϲει αυτον εν αυτω · κ(αι) ευθυϲ δοξαϲει αυτον · τεκνια ε‐ τι μικρον μεθ ϋμων ειμι · ζη‐ τηϲεται μεʼ και καθωϲ ειπον τοιϲ ϊουδαιοιϲ οπου ϋπαγω ϋμιϲ ου δυναϲθαι ελθειν · και ϋμειν λεγω · πλην αρτι εντολην και‐ νην διδωμι ϋμιν ϊνα αγαπα‐ τε αλληλουϲ καθωϲ εγω ηγαπηʼ‐ ϲα ϋμαϲ ϊνα κ(αι) ϋμειϲ αλληλουϲ αγαπαται · εν τουτω γνωϲονʼ‐ ται παντεϲ οτι εμου εϲται αθη‐ ταιμαθηται εαν αγαπην εχηται εν αλʼ‐ ληλοιϲʼ λεγει αυτω ϲιμων πε‐ τροϲ κε που ϋπαγειϲ απεκριθη αυτω ιϲ οπου ϋπαγω ου δυνα‐ ργ ϲαι μοι νυν ακολουθηϲαι · ακολου‐ θηϲιϲ δε ϋϲτερον · λεγει αυτωʼ ο πετροϲ κε διατι ου δυναμε ϲοι ακολουθηϲε αρτι ϋπερ ϲου τηνʼ ψυχην μου θηϲω · αποκρινεʼ‐ ται ιϲ την ψυχην ϲου ϋπερ εμου θηϲειϲ · αμην αμην λεγω ϲοιʼ ου μη αλεκτωρ φωνηϲη εωϲ ου αρνηϲη με τριϲ ·

μη ταραϲϲεϲθω ϋμων η καρδια · πιϲτευεται ειϲ τον θν · και ειϲ εμε πιϲτευεται εν τη οικια του πρϲ μου μοναιʼ πολλαι ειϲιν · ει δε μη αν ειπονειπον αν ϋμειν ΟΜοτι πορευομε ετοιμαϲαιʼ ϋμειν τοπον · και εαν πορευʼ‐ θω και ετοιμαϲω ϋμειν το‐ ρδ πον · παλιν ερχομαιΟΜ παλιν ερχο‐ μαι και παραλημψομαι ϋμαϲʼ προϲ εμαυτον ϊνα οπου ϊμι εγω και ϋμειϲ ηται · και οπου ϋπαγω οι‐ δαται και την οδον οιδαταιτην οδον · λε‐ γει αυτω θωμαϲ κε ουκ οιδαμεν που ϋπαγειϲ πωϲ δυναμεθα τη¯ οδον ειδεναι · λεγει αυτω ιϲ ε‐ γω ειμι η οδοϲ και η αληθια · καιʼ η ζωη · ουδειϲ ερχεται προϲ το¯ πρα ει μη δι εμου · ει εγνωκαται με και τον πρα μου γνωϲεϲθε και απ αρτι γινωϲκεται αυτον και εωρακαται αυτον λεγει αυ‐ τω φιλιπποϲ κε δειξον ημειν τον πρα και αρκει ημεινʼ λεγι ρε αυτω ιϲ τοϲουτον χρονον με‐ θ υμων ειμι και ουκ ενωκαϲεγνωκαϲ με φιλιππεʼ ο εωρακωϲ εμαι εωρακε τον πρα πωϲ ϲυ λεγειϲ δειξον ημιν τον πραʼ ου πιϲτευ‐ ειϲ οτι εγω εν τω πριʼ και ο πηρ εν εμοι εϲτιν · τα ρηματα α εʼ‐ γω λαλω ϋμειν απ εμαυτου ΟΜου λα‐ λω ο δε πηρʼ εν ε1μοιεμοι μενων ποιει τα εργα αυτου πιϲτευεταιʼ μοι οτι εγω εν τω πριʼ και ο πηρʼ εν εμοι ει δε μη δια τα εργα αυʼ‐ τουαυτα πιϲτευεται · αμην αμηαμηναμην αμην λεγω ϋμειν ειϲτευωνο πειϲτευων ειϲ εμε τα εργα α εγω ποιω κακεινοϲ ποιηϲι κακει μιζονακαι μιζονα τουτων ποιηϲει · οτι εγω ρϛ προϲ τον πρα πορευομαι και ο εα¯ αιτηϲηται εν τω ονοματι μου τουτο ποιηϲω ϊνα δοξαϲθη ο πα‐ τηρ εν τω ϋϊω · εαν τι αιτηϲη‐ ται μαι εν τω ονοματι μουʼ ΟΜτουτο εγω ποιηϲω · εαν αγαπηταιαγαπαται με ταϲ εντολαϲ ταϲ εμαϲ τηρηϲηʼ‐ ται · καγω ερωτηϲω τον παʼ‐ τερα και αλʼλααλʼλον παρακλητονʼ δωϲει ϋμειν ϊνα μενη μεθ υʼ‐ μων ειϲ τον αιωνα το πναʼ τηϲ αληθιαϲ ο ο κοϲμοϲ ου δυ‐ ναται λαβειν · οτι ου θεωρει αυ‐ τοναυτο ουδε γεινωϲκει · ΟΜαυτο υμειϲ γεινωϲκεται αυτοναυτο · οτι παρ υ‐ μειν μενει · και εν υμιν εϲτι¯εϲται ρζ ουκ αφηϲω ϋμαϲ ορφανουϲ ερ‐ χομαι προϲ ϋμαϲ ετι μικρον κ(αι) ο κοϲμοϲ με ουκ ετι θεωρει ϋ‐ μειϲ θεωριται με οτι εγω ζω και ϋμειϲ ζηϲεϲθεʼ εν εκεινη τη ημερα γνωϲεϲθε ϋμειϲ οτι εγω εν τω πρι μου · και ϋμειϲ εν εμοι · καγω εν ϋμιν ο ε‐ χων ταϲ εντολαϲ μου και τη‐ ρων αυταϲ εκεινοϲ εϲτιν ο αγα‐ πων μεʼ ο δε αγαπων με αʼ‐ γαπηθηϲεται ϋπο του πρϲ μου καγω αγαπηϲω αυτον και εμ‐ φανιϲω αυτω εμαυτον λεγι προϲ αυτον ϊουδαϲ ουχ ο ϊϲκα‐ ριωτηϲ κε ΟΜκ(αι) τι γεγονεν οτι η‐ μειν μελλειϲ εμφανιζειν ϲεαυ‐ τον και ουχι τω κοϲμω · απε‐ κριθη ιϲ και ειπεν αυτω · εαν τιϲ αγαπα με τον λογον μου τηρη‐ ϲει και ο πηρ μου αγαπηϲει αυτο¯ και παρπροϲ αυτον ειϲελευϲομεθαελευϲομεθα και μονην παρ αυτω ποιηϲο‐ μεθα ο μη αγαπων με τουτουϲ λογουϲ μου ου τηρει · και ο λογοϲ ον ακου‐ εται ουκ εϲτιν εμοϲ αλλα του πεμψαντοϲ με πρϲʼ ταυτα λε‐ λαληκα ϋμειν παρ ϋμειν με‐ νων ο δε παρακλητοϲ το πνα το αγιον ο πεμψει ΟΜυμιν ο πηρ εν τω ονοματι μου εκεινοϲ ϋμαϲʼ διδαξειʼ παντα · και ϋπομνη‐ ϲει ϋμαϲ παντα α ειπον ϋ‐ μιν ειρηκα υμειν πριν γενεϲθαι ινα οταν γενηται πιϲτευϲητε ουκετι πολʼλα λαληϲω μεθ υμων ερχεται γαρ ο του

πλειονα φερη ηδη υμειϲ κα‐ θαροι εϲτε δια τον λογον ον λε‐ λαληκα ενΟΜ ϋμειν · μεινα‐ τε εν εμοι καγω εν ϋμιν καθωϲ το κημακλημα ου δυναται καρπον ρια φερειν αφ εαυτου εαν μη μει‐ νη εν τη αμπελω ουτωϲ κα 1-2ν εμοι μενων εγω ειμι η αμπελοϲ ϋμειϲ τα κληματα ο μενων εν εμοι καγω εν αυʼ‐ τωʼ ουτοϲ φερει καρπον πολυ¯ οτι χωριϲ εμου ου δυναϲθε ποι‐ ειν ουδεν εεαν μη τιϲ μενη εν ε‐ μοι εβληθη εξω ωϲ το κλημα και εξηρανθη και ϲυναγουϲι¯ αυτα και ει3 πυρ βαλλουϲιν 2-3τα και καιεται · εαν μεινητε εν εμοι και τα ρηματα μου εν υμιν μεινειμεινη · ο εαν θελητα1 αιτηϲα‐ ριβ ϲθαι και γενηϲεται εν τουτω εδοξαϲθη ο πηρ μου ϊνα καρ‐ πον πλιονα φερηται και γε‐ ν2-3θαι μου μαθηται · καθωϲ ηγαπηϲεν με ο πηρ καγω η‐ γαπηϲα ϋμαϲ μειναται εν τη αγαπη τη εμη · ΟΜεαν ταϲ εντολαϲ μου τηρηϲηται μενει‐ ται εν τη αγαπη ΟΜμου · καθωϲ εγω του πρϲ ταϲ εντολαϲ τετηρη‐ κα και μενω αυτου εν τη αγαπη ταυτα λελαληκα υμιν ι‐ να η χαρα η εμη εν ϋμιν η και η χαρα υμων πληρωθη · αυ‐ τη εϲτιν η εντολη η εμη ϊνα αγαπατε αλληλουϲ ωϲ ηγα‐ πηϲα υμαϲ μειζονα ταυτηϲ α‐ ριγ γαπην ουδειϲ εχει · ϊνα την ψυχην την εαυτου θη ϋπερ των φιλων αυτου ϋ‐ μειϲ φηλοι μου εϲτε εαν ποιηται α εγω εντελλομαι ϋμιν ουκετι λεγω ϋʼ‐ μαϲ δουλουϲ οτι ο δουλοϲ ουκ οιδεν τι ποιει αυτου ο κϲ · ϋμαϲ δε λεγω φι‐ λουϲ οτι παντα α ηκουϲα προπαρα του πρϲ μου εγνωριϲα υμιν ουχ υμιϲ με εξελεξαϲθαι · αλʼλ εγω εξελεξαμην ϋμαϲ και εθηκα ϊν ϋμειϲϋμειϲ ϊν υπαγη‐ ται κακαι καρπον οΟΜ φερηται και ο καρποϲ ϋμων μενη ινα ο τι αν αιτηϲητε τον πρα εν τω ονοματι μου δω υμιν ταυτα εντελλομαι υμιν ΟΜϊνα αγαπαται αλʼληλουϲ ει ο κοϲμοϲ ϋμαϲ εμιϲει ϲεΟΜ γινωϲκετε οτι εμε πρωτον ϋ‐ μων μεμειϲηκεν · ει εκ του κοϲʼ‐ μου ητε ο κοϲμοϲ αν τον ϊδιον ε‐ φιλει οτι δε ουκ εκ του τουτουΟΜʼ κοϲμου εϲτε αλʼλ εγω εξελεξα‐ ριδ μην ϋμαϲ εκ του κοϲμου · δια τουτο ϋμαϲ μιϲει ο κοϲμοϲ μνημονευεται του λογου ου εγω ειπον ϋμιν · ουκ εϲ‐ τιν δουλοϲ μειζων του κυ αυτουʼ ει εμε εδιωξαν και ϋμαϲ διωξουϲι¯ ει τον λογον μου ετηρηϲαν και τον ϋ‐ μετερον τηρηϲουϲιν αλλα ταυ‐ τα παντα ποιουϲιν ειϲ υμ1ϲ δια το ονομα μου · οτι ουκ οιδαϲι τον πεμ‐ ψαντα μεʼ ει μη ηλθον και ελαλη‐ ϲα αυτοιϲ αμαρτιαν ουκ ειχοϲαν · νυν δε προφαϲιν ουκ εχουϲιν πε‐ ρι τηϲ αμαρτιαϲ ΟΜαυτων ο εμε μιϲων · και τον πρα μου μιϲει ει τα εργα μη εʼ‐ ποιηϲα εν αυτοιϲ α μηδ2 αλʼλοϲ εποιηϲεν αμαρτιαν ουκ ειχοϲαν νυν δε και εορακαϲιν και μεμει‐ ϲηκαϲιν εμε και τον πρα · μουʼ αλʼλʼ ϊνα πληρωθη ο λογοϲ ο εν τω ριε νομω ΟΜαυτων γεγραμμενοϲ οτι εμιϲηϲαν με δωρεαν οταν ελθη ο παρακλητοϲ

τω θω εγνωϲαν ταυτα λελαληκα ωρα οτι εγω αρχηϲ υ‐ ριϛ μων ερωτα με που υπαγειϲ αλλ οτι ταυ‐ τα λελαληκα ϋμιν ΟΜεαν δε πορευθω πεμψω αυτον προϲ υμαϲ υπαγω κριϲεωϲ τουτοου κεκριται λεγειν αρτι · οταν αληθειαϲ ριζ παϲη ου γαρ λαληϲει αφ εαυτου · αλʼ‐ λ οϲα ακουϲει λαληϲει και τα ερχομε‐ να αναγγελει υμιν εκεινοϲ εμε δοξαϲει οτι εκ του εμου λημψεται και αναγγελει υμιν μικρον και 2-4‐ τι θεωριτ4-6 και παλιν μικρον και οψεϲθε με · ειπαν ουν εκ τωνʼ μαθητων αυτου προϲ αλληλουϲʼ τι εϲτιν τουτο ο λεγει ημειν μικρον και ου θεωριται με και παλιν μικρο¯ και οψεϲθε μεʼ κα4 υπαγω προϲ τον πραʼ ελεγον ουν 2 εϲτ3 τουτο μικρον ουκ οιδαμεν τι λαλει εγνω 5 ημελʼλον κ2 ηθελονΟΜ αυτον ερωταν ΟΜκαι ειπεν αυτοιϲ περι τουτου ζητειται προϲ αλληλουϲ οτιειπον α‐ ριη μην λεγω υμιν οτι κλαυϲετε χαρηϲεται υμειϲ λυπηθηϲεϲθε αλλ η λυπη υμων ειϲ χαραν γενη‐ ϲεται η γυνη οταν τικτη λυπην ε‐ χει οτι ηλθεν η ημ5τηϲʼ οτα¯ δε γεννηϲη το παιδιον ουκετιʼ μνημονευει τηϲ θλειψεωϲ δια την χαραν οτι εγεννηθη ανθρω‐ ποϲ ειϲ τον κοϲμον · και ϋμειϲ ουν νυν μεν λυπην εξεται · παλιν δε οψομαι ϋμαϲ και χαρηϲεται ϋμω¯ η καρδια ΟΜκ(αι) την χαραν ϋμων ουδειϲ ερι αφ υμων και εν εκεινη τη ημε‐ ρα εμε ουκ ερωτηϲετε ουδενʼ ο2-3 5-6 11-13‐ ϲαται ουδεν εν τω ονοματι μου αι‐ τηϲαϲθαι και λημψεϲθε ινα η χα‐ ρα ϋμων η πεπληρωμενη ταυ‐ τα εν παροιμιαιϲ λελαληκα υμιν ε‐ ρχεται ωρα οτε ουκετι εν παροι‐ μιαιϲ λαληϲω ϋμειν · αλʼλα παρρηϲια περι του πρϲ · λαληϲω ϋμεινΟΜ · απαγʼ‐ γελω υμειν εν εκεινη τη ημερα · εν τω ονοματι μου αιτηϲεϲθαιʼ κ(αι) ου λεγω ϋμιν οτι εγω ερωτηϲω · τον πρα αυτοϲ γαρ ο πηρ φιλει ϋμαϲ οτι υμειϲ εμε πεφιληκατε και πεπιϲτευκατε οτι εγω παρα θυ ε‐ ξηλθον εξηλθον παρα του πρϲ και ελη‐ λυθα ειϲ τον κοϲμον παλιν αφιημι 18-22 πορευομαι 15-17 5-6 ιδε νυν παρρηϲια λαλειϲ και παροιμια¯ ουδεμιαν λεγειϲ νυν οιδαμεν ο‐ τι οιδαϲ παντα και ου χρειαν εχειϲʼ ινα τιϲ ϲε ερωτα εν τουτω πιϲτευο‐ μεν οτι απο θυ εξηλθεϲ απεκριθη αυτοιϲ ιϲ αρτι πιϲτευετε ιδε ερχε‐ ται ωρα και εληλυθεν ινα ϲκορπιϲθη‐ ται π5ΟΜ εκαϲτοϲ ειϲ τα ιδια καμεʼ μονον αφητε και ουκ ειμι μονοϲ οτι ο πηρ μετ εμου εϲτιν ταυτα δε λελαληκα υμιν ινα εν εμοι ειρηʼ‐ νην 6λλα θαρϲειται εγω νε‐ νικηκα τον κοϲμον

ταυτα ελαληϲεν 6παραϲ τουϲ ο‐ φθαλμουϲ ειϲ τον ουρανον ειπεν τον υν ϊνα ο υϲ δοξαϲη ϲε καθωϲ ε‐ δωκαϲ αυτω εξουϲιαν παϲηϲ ϲαρ‐ κοϲ ϊνα παν ο δεδωκαϲ αυτω δωϲη αυτοιϲ ζωην αιωνιον αυτη δε εϲ‐ τιν η αιωνιοϲ ζωη · ϊνα γινωϲκωϲιν ϲε τον μονον αληθινον θν και ον απε‐ πεμψαϲ ιν χν · εγω ϲε εδοξαʼ‐ ϲα επι τηϲ γηϲ το εργον τ4ωϲαϲ ο δεδωκαϲ μοι ϊνα ποιηϲω καιʼ νυν δοξαϲον με ϲυ πηρ παρα ϲε‐ αυτω τη δοξη η ειχον παρα ϲοιʼ προ του τον κοϲμον ειναι · ΟΜπαρα ϲοι εφανε‐ ρωϲα ϲου το ονομα τοιϲ ανοιϲ ουϲ δεδωκαϲ μοι εκ τουτου του κοϲμου ϲοι ηϲαν και εμοι αυτουϲ εδωκαϲ και τον λογον ϲου τερηκαντετηρηκαν What may be part of a τ is visible and it is most likely that the cοrrectοr wrοte τη νυν εγνωκαν οτι παντα οϲα ΟΜεδωκαϲ μοι δεδωκα αυτοιϲ και αυτοι ελαβον και εγνωϲαν αληθωϲ οτι παρα ϲου εξηλ‐ θον και επιϲτευϲαν οτι ϲυ με απεϲτειλαϲ εγω περι αυτων ου περι του κοϲμου ερωτω · αλʼλα πε‐ ρι ων δεδωκαϲ μοι οτι ϲοι ειϲιν και τα εμα παντα ϲα εϲτιν και τα ϲα εμα και εδοξαϲμεδεδοξαϲμε εν αυτοιϲ και ουκετι ειμι εν τω κοϲμω και 4 τω κοϲμω ειϲιν · και εγω προϲ ϲε ερχομαι περ αγιε τηρηϲον αυτουϲ εν τω ονοματι μουϲου ω δεδωκαϲ μοι ΟΜινα ωϲιν εν καθωϲ ημειϲ The correction symbol after μοι indicates that missing text was supplied in the bοttοm margin οτε ημην μετ αυτω¯ 2ω ετηρουν αυτουϲ εν τω ονο‐ ματι μουϲου ΟΜω δεδωκαϲ μοι · και εφυλαξα και ουδειϲ ΟΜεξ αυτων απωλετο ει μη ο υιοϲ τηϲ απωλειαϲ ϲε ερχομαι και ταυτα λαλω εν τω κοϲμω ινα εχωϲιν την χαραν την εμην πεπληρωμενην ε‐ ν αυτοιϲʼ εγω δεδωκα αυτοιϲ τον λογον ϲου και ο κοϲμοϲ εμιϲηϲεν αυτουϲ οτι ουκ ειϲιν εκ του κοϲ‐ μου ΟΜκαθωϲ εγω εκ του κοϲμου ουκ ερωτω ϊνα αρηϲ αυτουϲ εκ του κοϲμου · αλʼλ ινα τηρηϲηϲ αυτουϲ εκ του πονηρου · εκ του κοϲμου ουκ ειϲιν καθωϲεκ του κοϲμου ουκ ειμιΟΜ αγιαϲον αυτουϲ εν τη αληθεια · ο λογοϲ ο ϲοϲ αληθει‐ α εϲτιν καθωϲ εμε απεϲτιλαϲʼ ειϲ τον κοϲμον και ϋπερ αυτων αγιαζω εμαυτον · ϊνα ωϲιν ΟΜκ(αι) αυ‐ τοι ηγιαϲμενοι εν αληθεια περι των πιϲτευοντων δια του λογου αυτων ειϲ εμεινα παντεϲ εν ωϲιν καθωϲ ϲυ πηρʼ εν εμοιʼ καγω εν ϲοι ινα και αυτοι εν ημει¯ ωϲιν ϊνα ο κοϲμοϲ πιϲτευη οτι ϲυ με απεϲτιλαϲ καγω την δοξαν η¯ δεδωκαϲ μοι δεδωκα αυτοιϲʼ ϊνα ωϲιν εν καθωϲ ημειϲ εν · εγω εν αυτοιϲ και ϲυ εν εμοι · ϊνα ω‐ ϲιν τετελειωμενοι ειϲ εν και γι‐ νωϲκη ο κοϲμοϲ οτι ϲυ με απε‐ ϲτιλαϲ και ηγαπηϲαϲ αυτουϲ καʼ‐ θωϲ εμε ηγαπηϲαϲ περ ο δεδωʼ‐ καϲ μοι θελω ϊνα οπου εγω ειμι κακεινοι ωϲιν μετ εμου ινα θεωρωϲιν την δοξαν την εμην ην δεδωκαϲ μοι οτι ηγαπηϲαϲ δικαιε και ο κοϲμοϲ ϲε ουκ εγνωʼ εγω δε ϲε εγνων και ουτοι εγνωϲανʼ οτι ϲυ με απεϲτειλαϲκαι εγνωριϲα αυ‐ τοιϲ το ονομα ϲου και γνωριϲω ινα η αγαπη ην ηγαπηϲαϲ με εν αυ‐ τοιϲ ην καγω εν αυτοιϲ

ταυτα ει‐ πων ιϲ εξηλθεν ϲυν τοιϲ μαθηʼ‐ ταιϲ αυτου περαν του χειμαρουχειμαρρουʼ του κεδρων οπου ην κηποϲ ειϲ ο¯ ειϲηλθεν αυτοϲ και οι μαθηται αυ‐ του ηδει δ13-22 5 τον τοπον οτι πολλα‐ κιϲ ϲυνηχθη ιϲ εκει μετα των μαθητων · ΟΜαυτου · ο ουν ιουδαϲ λαβων την ϲπιραν και εκ των αρχιερεων και εκ των φαριϲαιων υπηρεταϲ ερχεται εκει μετα φανων και λαμ‐ παδων και οπλων ιϲ ουν ειδωϲ παντα τα ερχομενα επ αυτον εξελθων ειπεν αυτοιϲ τινα ζητειτε απεκριθηϲαν αυτω ιν τον να‐ ζωρ19-23 ϊϲτηκει δε και ιουδαϲ ΟΜοπαραδιδουϲ αυτον μετ αυτων ωϲ ουν ειπεν αυτοιϲ εγω ειμι · απηλ‐ θον ειϲ τα οπιϲω και επεϲα χα‐ μαι παλιν ουν αυτουϲ επηρωτηʼ‐ ϲεν τινα ζητειτε οι δε ειπαν ιν τον ναζωραιον · απεκριθη αυτοιϲ ιϲ ειπον υμειν οτι εγω ειμι ει ουν εμε ζητειται αφετε του τουϲ υπαγειν ινα πληρωθη ο λογοϲ ον ειπεν οτι ουϲ εδωκαϲ ρκζ μοι ουκ απωλεϲα εξ αυτων ουδε‐ να · ϲιμων ουν πετροϲ εχων μαʼ‐ χαιραν ειλκυϲεν αυτην και επε‐ ϲεν τον δουλον του αρχιερεωϲʼ και απεκοψεν το ωτιον αυτου το δεξιον ην δε ονομα τω δουλω μαλχοϲ ειπεν ουν ιϲ τω πετρω βαλε την μαχαιραν ειϲ την θηκην το ποτηριον ο δεδωκεν μοι ο πηρ μου ου μη πιω αυτο · η ουν ϲπειρα και ο χιλιαρχοϲ και ΟΜοι ϋπηρεται των ιουδαιων ϲυνελαβον τον ιν και εδηϲαν αυτον και ηγαγ2 προϲ ανναν πρωτον ην γαρ πενθεροϲ του καιαφα · οϲ ην αρχιερευϲ του ενιαυτου εκεινου ην δε καιαφαϲ ο ϲυμβουλευϲαϲ τοιϲ ϊουδαιοιϲ ρκη οτι ϲυμφερει ενα ανον απο‐ θανειν υπερ του λαου · ηκολουθι · δε τω ιυ¯ ϲιμων πετροϲʼ και αλ‐ λοϲ μαθητηϲ ΟΜο δ11ινο7τοϲ τω αρχιερει και ϲυνειϲηλθενʼ τω ιυ ειϲ την αυλην του αρχιε‐ ρεωϲ · ο δε πετροϲ ϊϲτηκει προϲ τη θυρα εξω · εξηλθεν ουν ο μαθη‐ τηϲ οϲ ην γνωϲτοϲ του αρχιερε1-2 και ειπεν τη θυρωθυρουρω και ειϲηγαγεν τον πετρον · λεγει ουν η παιδιϲκη η θυρουροϲ τω πετρω μη και ϲυ εκ των μαθητων ΟΜει του ανθρωπου τουτου λεγει εκεινοϲ ουκ ειμι ειϲτηκειϲαν δε οι δουλοι και οι υπηρεται ανθρακιαν πεποιηκο‐ τεϲ οτι ψυχοϲ ην και εθερμαινοντο ην δεκαι ο πετροϲ μετ αυτων εϲτωϲ και θερμαινομενοϲ ο ουν αρχιερευϲ ηρωτηϲεν τον ιν περι των μαθητων αυτου και περι τηϲ διδαχηϲ αυτου απεκριθη αυτω ιϲ εγω παρ‐ ρηϲια ελαληϲα τω κοϲμω εγω παντοται εδιδαξα εν ϲυν‐ αγωγη και εν τω ιερω οπου παν‐ τεϲ οι ιουδαιοι ϲυνερχονται και εν κρυπτω ελαληϲα ουδεν τι με ερωταϲʼ ερωτηϲον τουϲ ακηκοαϲ τι ελαληϲα αυτοιϲ ιδε ουτοι οιδαϲιν α ειπον εγω ταυτα δε αυτου ειποντοϲ ειϲ παρεϲτηκωϲ των υπηρετων εδωκεν ραπιϲμα τω ιυ ειπων ουτωϲ αποκρινη τω αρχιερει 2-3 7-9 κακωϲ ελαληϲα μαρ‐ τυρηϲον περι του κακου ει δε καλωϲ τι με δερειϲ · απεϲτειλεν ουν αυτον ο ανναϲ δεδεμενον προϲ καιαφαν τον αρχιερεα ην δε ϲιμων πετροϲ εϲτωϲ και θερμαι‐ νομενοϲ ειπαν ουν αυτω μη και ϲυ εκ των μαθητων αυτου ει ηρνηϲατοεκεινοϲ και ειπεν ουκ ειμι λεγει ειϲ εκ των δουλων του αρχιερεωϲ ϲυγγενηϲ ων ου απεκοψεν πετροϲ το ωτιον ουκ εγω ϲε ειδον εν τω κηπω μετ αυτου παλιν ουν ηρνηϲατο πετ‐ ροϲ και ευθυϲ αλεκτωρ εφωνηϲεν αγουϲιν ουν τον ιν απο του καια‐ φα ειϲ το πραιτωριον ην δε πρωι και αυτοι ουκ ειϲηλθον ειϲ το πραιτωριον ϊνα μη μιαν‐ θωϲιν αλλα φαγωϲιν το παϲχα εξ‐ ηλθεν ουν ο πιλατοϲ προϲ αυτουϲ ρλα εξω · και φηϲιν τινα κατηγοριαν φερετε κατα του ανου τουτουʼ απεκριθηϲαν και ειπαν αυτω ει μη ην ουτοϲ κακον ποιων ουκ αν πα‐ ρεδωκιμεν ϲοι αυτον ειπεν ου¯ αυτοιϲ πειλατοϲ λαβετε ουν αυ‐ τον υμειϲ και κατα τον νομον 18-21τω οι ϊου‐ δαιοι ημιν ουκ εξεϲτιν αποκτει‐ ναι ουδενα ινα ο λογοϲ του ιυ πληρωθη ον ειπεν ϲημαινων ποιω θανατω ημελλεν απο‐ θνηϲκειν ειϲηλθεν ουν παλιν ειϲ το πραιτωριον ο πιλατοϲʼ κ(αι) εφωνηϲεν τον ιν και ειπεν ρλβ απεκρινατο ιϲ απο ϲεαυτου ΟΜϲυ τουτο λεγειϲ η αλλοι ειπεν ϲοι περι εμου απεκριθη ο πειλατοϲ μη γαρ εʼ‐ γω ϊουδαιοϲ ειμι το εθνοϲ το ϲον και οι αρχιερειϲ παρεδωκαν ϲεʼ εμοι τι εποιηϲαϲʼ απεκριθη ιϲʼ η βαϲιλεια η εμη ουκ εϲτιν εκ του κοϲμου τουτου ει εκ τουτου του κοϲμου ην η βαϲιλεια η εμη οι υπηρεται οι εμοι ηγωνιζοντο ινα μη παραδοθω τοιϲ ιουδαιοιϲ νυν δε η βαϲιλια η εμη ουκ εϲτιν εν‐ τευθεν ειπεν ουν αυτω ο πιλα‐ τοϲ · ουκουν βαϲιλευϲ ει ϲυ α‐ πεκριθη ιϲ και ειπεν ϲυ λεγειϲ οτι βαϲιλευϲ ειμι εγω ειϲ τουτο γεγεννημαι και ειϲ τουτο ε‐ ρλγ ληλυθα ειϲ τον κοϲμον ινα μαρτυ‐ ρηϲω τη αληθεια παϲ ο ων εκ τηϲ αληθιαϲ ακουει μου τηϲ φωνηϲ λεγει ουν αυτω πειλατοϲ τι εϲτι¯ αληθια και τουτο ειπων παλιν εξηλθεν προϲ τουϲ ϊουδαιουϲʼ και λεγει αυτοιϲ εγω ουδεμιαν ευ‐ ριϲκω αιτιαν εν αυτωʼ εϲτι¯ δε ϲυνηθεια υμιν ϊνα ενα απο‐ λυϲω υμιν εν τω παϲχα · βουλεϲ‐ θε ουν απολυϲω ϋμϊν τον βαϲιλ‐ εα των ιουδαιων εκραυγαϲαν ουν παντεϲ ΟΜλεγοντεϲ μη τουτον αλλα τον βαραββαν · ην δε ΟΜο βαραββαϲ ληϲτηϲʼ

τοτε ουν ο πιλατοϲ ελαβεν τον ιν και εμαϲτιγω‐ ρλδ ϲεν και οι ϲτρατιωται πλεξανʼ‐ τεϲ εξ ακανθων ϲτεφανον επεθηκαν αυτου τη κεφαλη · και ϊματιον πορφυρουν περιε‐ βαλον αυτον · και ηρχοντοʼ προϲ αυτον και ελεγον χαιρε βαϲιλευ των ϊουδαιων και ε‐ διδοϲαν αυτω ραπιϲματα και εξηλθενεξηλθεν ουν παλιν εξω ο πειλατοϲ και λεγει αυτοιϲ ιδε αγω υμιν αυ‐ τον εξω ϊνα γνωτε οτι αιτιαν εν αυτω ουχ ευριϲκω εξηλθεν ουν ο ιϲ εξω εχων τον ακανθι‐ νον ϲτεφανον και το πορφυρουν ιματιον Ιt is pοssible that there is a corrector's insertion symbol here but not certain οτε ουν ειδον αυτον οι αρχιερειϲ και οι ϋπηρεται εκραυγαϲαν λεγοντεϲ ϲταυρωϲον ΟΜϲτρον λεγει ρλε ο πειλατοϲ λαβεται ϋμειϲ αυτον ϲτρατε εγω γαρ ουχ ευριϲκω εν αυτω αιτιαν απεκριθηϲαν οι ιουδαιοι ημειϲ νο‐ μον εχομεν · και κατα τον νομον οφιλει αποθανειν οτι υν θυ εαυτον ε‐ ποιηϲεν · οτε ουν ηκουϲεν ο πειλαʼ‐ τοϲ τουτον τον λογον μαλʼλον εφοʼ‐ βηθη και ειϲηλθεν ειϲ το πραιτωρι‐ ον παλιν και λεγει τω ιυ ποθεν ϲυ ει · ο δε ιϲ αποκριϲιν ουκ εδωκεν αυτω · λεγει ουν αυτω ο πειλατοϲ ε‐ μοι ου λαλειϲ ουκ οιδαϲ οτι εξουϲιαν εχω ϲταυρωϲαι ϲε και εξουϲιαν εχω απολυϲαι ϲε καιΟΜ απεκριθη ιϲ ουκ ειχεϲ εξουϲιαν κατ εμου ου‐ δεμιαν ει μη ην δεδομενον ϲοι ανωθεν δια τουτο ο παραδουϲ με ϲοι μειζονα αμαρτιαν εχει εκ ρλϛ τουτου ο πειλατοϲ εζητει αυτο¯ απολυϲαι οι δε ιουδαιοι εκραυ‐ γαϲαν λεγοντεϲ ανεαν τουτον α‐ πολυϲηϲ ουκ ει φιλοϲ του και‐ ϲαροϲ παϲ ο βαϲιλεα εαυτον ποι‐ ων αντιλεγει τω καιϲαρι ΟΜο ου¯ πειλατοϲ ακουϲαϲ των λογων τουτων ηγαγεν εξω τον ιν και εκαθιϲεν επι βηματοϲ ΟΜειϲ τοπον λεγομενον λιθοϲ‐ τρωτον εβραιϲτι δε λεγομενου γαββαθα · ην δε παραϲκευη του παϲχα ωρα ΟΜην ωϲ εκτη και λεγελεγει τοιϲ ιουδαιοιϲ ϊδε ο βαϲιλευϲ ϋμων οι δε ελεγονεκραυγαϲαν αρον ΟΜαρον · ϲτρον αυτον λεγει αυτοιϲ ο πειλατοϲ τον βα‐ ϲιλεα υμων ϲτρω1-2 ρλζ βαϲιλεα ει μη καιϲαρα τοτε ουν παρεδωκεν αυτον αυτοιϲ ινα ϲτρθη ο7ραλ7-9 αυτον απηγαγον ΟΜκαι βαϲταζων εαυτω 10-12λθεν ειϲ τοπον λεγο‐ μενον κρανιουʼ ο λεγεται εβρα‐ ιϲτι γολγοθα οπου αυτον ϲτρανεϲτραν κ(αι) . μετ αυτου αλλουϲ δυο εντευθεν και εντευθεν μεϲον δε τον ιν εγραψε δε και τιτλον ο πειλα‐ τοϲ και εθηκεν επι του ϲτρου ην δε γεγραμμενον ιϲ ο ναζωραιοϲ ο βαϲιλευϲ των ιουδαιων · του τον ουν τον τιτλον πολλοι ανε‐ γνωϲαν των ϊουδαιων οτι εγ‐ γυϲ 5-6ποϲ τηϲ πολεωϲ οπου εϲταυρωθη ο ιϲ και ην γεγραμμενον εβραιϲτι ρωμαιϲτι ελληνιϲτι ρλη ελεγον ουν τω πειλατω οι αρχι‐ ερειϲ των ιουδαιων μη γραφε ο βαϲιλευϲ των ιουδαιων αλʼλ οτι εκεινοϲ ειπε βαϲιλευϲ ει‐ μι των ϊουδαιων απεκριθη ο πειλατοϲ ο γεγραφα γεγραφαʼ οι ουν ϲτρατιωται οτε εϲταυρω‐ ϲαν τον ιν · ελαβον τα ιματι‐ α αυτου και εποιηϲαν τεϲϲε‐ ρα μερη εκαϲτω ϲτρατιωτηʼ μεροϲ και τον χιτωνα ην δε ο χιτων αραφοϲ εκ των ανοθε¯ · υφαντοϲ δι ολου ειπαν ουνʼ προϲ αλληλουϲ μη ϲχιϲωμε¯ αυτον αλʼλα λαχωμεν περι αυ‐ του τινοϲ εϲται ϊνα η γραφη πλη‐ ρωθη η λεγουϲα διεμεριϲαν‐ το τα ιματια μου εαυτοιϲ και επι τον ϊματιϲμον μου εβαλον · κληρον οι μεν ουν ϲτρατιωται ταυτα εποιηϲαν ϊϲτηκειϲαν δε παρα τω ϲτρω του ιυ η μητηρʼ αυ‐ του και η αδελφη τηϲ μητροϲ αυ‐ του μαρια η του κλωπα · και μαρια η μαγδαληνη ιϲ ουν ϊδων την μητερα και τον μαθητην παρ‐ εϲτωτα ον ηγαπαʼ λεγει τη μητρι 10 υϊοϲ ϲου ειτα λεγει τω μαθητη ιδε η μητηρʼ ϲου και απ εκεινηϲ τηϲ ωραϲ ελαβεν ο μαθητηϲ αυτην ειϲ τα ϊδια · μετα τουτο ο ιϲ ειδωϲ οτι ηδη παντα τετελεϲται ΟΜινα τελειωθη η γραφη λεγει διψω · ϲκευοϲ ε‐ κειτο οξουϲ μεϲτονʼ 4-9 1υν μεϲτον του οξου5-10‐ πω περιθεντεϲ προϲηνεγʼκαν αυτου τω ϲτοματι · οτε ουν ελα‐ βεν το οξοϲ ο ιϲ ειπεν τετελεϲται και κλιναϲ την κεφαλην παρε‐ δωκεν το πνα οι ουν ιουδαιοι επι παραϲκευη ην ϊνα μη μεινη επι του ϲτρου τα ϲωματα εν τω ϲαββατω · ην γαρ μεγαλη η ημερα εκεινου του ϲαββατου ηρω‐ τηϲαν τον πιλατον ινα κατ‐ εαγωϲιν αυτων τα ϲκελη και αρθωϲιν · ηλθαν ουν οι ϲτρατι‐ ωται και του μεν πρωτου κα‐ τεαξαν τα ϲκελη και του αλ‐ λου του ϲυνϲταυρωθεντοϲ αυτω επι δε τον ιν ελʼθοντεϲ ωϲ ειδον ηδη αυτον τεθνηκο‐ ρμα τα ου κατεαξαν αυτου τα ϲκελη αλλ ειϲ των ϲτρατιωτων λογχηʼ αυτου την πλευραν ενυξεν και εξηλθεν ευθυϲ αιμα και υ‐ δωρ · και ο εωρακωϲ μεμαρτυ‐ ρηκεν και αληθινη εϲτιν αυ‐ του η μαρτυρια · κ4εινοϲ οι‐ δεν οτι αληθη λεγει ινα και υ‐ μειϲ πιϲτευϲηται · εγενετο γαρ ταυτα ινα η γραφη πληρωθη οϲτουν ου ϲυντριβηϲεται αυτου και παλιν ετερα γραφη λεγει οψον‐ ται ειϲ ον εξεκεντηϲαν μετα δε ταυτα ηρωτηϲεν τον πιλατον ιωϲηφ απο αριμαθαιαϲ ρμβ δια τον φοβον των ιουδαιων ινα αρη το ϲωμα του ιυ ηλθεν ουν και ηρεν το ϲωμα αυτου ηλθεν δε και νικοδημοϲ ο ελθων προϲ αυτοαυτον νυκτοϲ ΟΜτο πρωτον φερων μι‐ γμα ϲμυρνηϲ και αλοηϲ ωϲει λι‐ τραϲ εκατον ελαβον ουν το ϲω‐ μα του ιυ και εδηϲαν αυτο οθο‐ νιοιϲ μετα τωτων αρωματων καθωϲ εθοϲ εϲτιν τοιϲ ιουδαι‐ οιϲ ενταφιαζειν ην δε εν τω τοπω οπου εϲταυρωθη κη‐ ποϲ και εν τω κηπω μνημει‐ ον καινονʼ εν ω ουδεπω ου‐ 6-7μενοϲ εκει ουν δια ρμγ οτι εγʼγυϲ ην το μνημειον εθηκα¯ τον ιν

τη δε μια των ϲαββατω¯ μαρια η μαγδαληνη ερχεται πρωι ϲκοτιαϲ ετι ουϲηϲ ειϲ το μνημειον και βλεπει τον λιθον ηρμενον εκ του μνημειου τρε‐ χει ουν και ερχεται προϲ ϲιμω‐ να πετρον και προϲ τον αλλον μαθητην ον εφιλει ο ιϲ και λεγει αυτοιϲ ηραν τον κν εκ του μνη‐ μειου και ουκ οιδαμεν που εθη‐ καν αυτον εξηλθεν ουν ο πεʼ‐ τροϲ και ο αλλοϲ μαθητηϲ και ηρ‐ χοντο ειϲ το μνημειον ετρε‐ χον δε οι δυο ομου και ο αλλοϲ ματηϲμαθητηϲ προεδραμεν μνημειον και παρακυψαϲ βλεπει κειμενα τα οθονια ου μεντοι 8-9 ερχεται ουν και ϲιμων πετροϲ α‐ κολουθων αυτω και ειϲηλθεν ειϲ το μνημειον και θεωρει τα οθονια κειμενα και το ϲουδαριον ο ην επι τηϲ κεφαληϲ αυτου ου μετα των οθονιων κειμενον αλλα χωριϲ εν‐ τετυλιγμενον ειϲ ενα τοπον το‐ τε ουν ειϲηλθεν και ο αλλοϲ μαθη‐ τηϲ ο ελθων πρωτοϲ ειϲ το μνη‐ μειον και ϊδεν και επιϲτευϲεν ουδεπω γαρ ηδειϲαν την γραφην οτι δι αυτον εκ νεκρων αναϲτη‐ ναι · απηλθον ουν παλιν προϲ αυτουϲ οι μαθηται · μαριαμαριαμ δε ει‐ ϲτηκει προϲ τω μνημειω εξω θεω‐ ρει δυο αγγελουϲ εν λευκοιϲ καθε‐ ζομενουϲ ενα προϲ τη κεφαλη και ενα προϲ τοιϲ ποϲι · οπου εκει‐ το το ϲωμα του ιυ · και λεγουϲιν αυτη εκεινοι γυναι τι κλαιειϲ λε γει αυτοιϲ οτι ηραν τον κν μου και ουκ οιδα που εθηκαν αυτον ταυτα ειπουϲα εϲτραφη ειϲ τα οπι‐ ϲω και θεωρει τον ιν εϲτωταʼ και ουκ ηδει οτι κϲιϲ εϲτιν · λεγει αυτη ιϲ γυναι τι κλαιειϲ τινα ζητειϲ · εκ1νη δοκουϲα οτι ο κη‐ πουροϲ εϲτιν λεγει αυτω κε ει ϲυ εβαϲταϲαϲ αυτον ειπε μοι που εθηκαϲ αυτον καγω αρω αυτον λεγει αυτη ιϲ μαρια ϲτραφειϲα εκεινη λεγει αυτω 8-12 8-12 λεγεται απ‐ του ουπω γαρ αναβεβηκα προϲ τον πρα μουʼ πορευου δε προϲ τουϲ αδελφουϲ μου και ειπε αυ‐ τοιϲ αναβαινω προϲ τον πρα μου και πρα υμων και θν μου και θν ϋμωνʼ ερχεται μαριαμ η μα‐ γδαληνη αγγελλουϲααπαγγελλουϲα τοιϲ μα‐ θηταιϲ οτι εορακα τον κν · και ταυτα ειπεν αυτηʼ ουϲηϲ ουν οψιαϲ τη ημερα εκεινη τη μια ϲαββατων και των θυρων κεκλειϲμενων οπου ηϲαν οι μαθηται ϲυνηγμενοι δια τον φοβον των ιουδαιων ηλθεν ο ιϲ και εϲτη ειϲ το μεϲον και λεγει αυτοιϲ ειρηνη ρμζ ταϲ χειραϲ αυτουʼ εχαρηϲαν ιδοντεϲ τον ειπων λεγει αυτοιϲ αν τινων ρμη ειδω εν τυπουϲ βαλω τον δακτυλον μαθηται μετ αυτων θυρων κ6-7 ρμθ και μη γινου απιϲτοϲ αλλα πιϲ‐ τοϲ απεκριθη θωμαϲ και ειπεν αυτω ο κϲ μου και ο θϲ μου λεγει αυτω ιϲ · οτι εωρακαϲ με πεπι‐ ϲτευκαϲ · μακαριοι οι μη ιδον‐ τεϲ και πιϲτευϲαντεϲ πολ‐ λα μεν ουν και αλλα ϲημει‐ α εποιηϲεν ο ιϲ ενωπιον των μαθητων αυτουʼ α ουκ εϲτιν γεγραμμενα εν ΟΜτω βιβλιω του‐ τω ταυτα δε γεγραπται ινα πιϲτευηται οτι ιϲ εϲτιν ο χϲ ο υϲ του θυ και ϊνα πιϲτευον‐ τεϲ ζωην εχητε εν τω ονοματι αυτου ρν

μετα ταυτα εφανερωϲεν εαυ‐ τον παλιν ο ιϲ τοιϲ μαθηταιϲ επι τηϲ θαλαϲϲηϲ τηϲ τιβεριαδοϲ ε‐ φανερωϲεν δε ουτωϲ ηϲαν ο μου ϲιμων πετροϲ και θωμαϲ ο λεγομενοϲ διδυμοϲ και να‐ θαναηλ ο απο κανα τηϲ γαλιλαι‐ αϲ και οι του ζεβεδαιου και αλλοι εκ των μαθητων αυτου δυο λεγει αυτοιϲ ϲιμων πε‐ τροϲ υπαγω αλιευειν λεγουϲιν αυτω ερχομεθα και ημειϲ ουν ϲοι εξηλθον και ανεβηϲαν ρνα τον αιγιαλον ου μεντοι εγνωϲαν οι μαθηται οτι ιϲ εϲτιν λεγει ουν αυτοιϲ ο ιϲ παιδια μη τι προϲ φαγιον εχετε απεκριθηϲαν αυ‐ τω ου ο δε ειπεν αυτοιϲʼ βαλετε ειϲ τα δεξια μερη του πλοιου το δικτυον και ευρηϲεται οι δε ειπον δι οληϲ νυκτοϲ εκοπια‐ ϲαμεν και ουδεν ελαβομεν επι δε τω ϲω ονοματι ρνβ κϲ εϲτι τον επενδυτην διεζω‐ ϲατο ην γαρ γυμνοϲ και εβα‐ λεν εαυτον ειϲ την θαλαϲ‐ ϲαν οι δε αλλοι μαθηται τω πλοια‐ ριω ηλθον ου γαρ ηϲαν μα‐ κραν απο τηϲ γηϲ αλλ ωϲ απο πη‐ χων διακοϲιων · ϲυροντεϲ το δικτυον των ϊχθυων ωϲ ουν α‐ πεβηϲαν ειϲ την γην · βλεπου‐ ϲιν ανθρακιαν κειμενην και ρνγ ε ρνδ