A Transcription of John in P75

ευαγγελιον κατα ιωανην

εν αρχη ην ο λογοϲ και ο λογοϲ ην προϲ τον θν και θϲ ην ο λογοϲ · ουτοϲ ην εν αρχη προϲ τον θν παντα δι αυτου εγενετο και χωριϲ αυτου εγενετο ουδε εν · ο γεγονεν εν αυτω ζωηνζωη ην και η ζωη ην το φωϲ των ανων και το φωϲ εν τη ϲκοτεια φαινει και η ϲκο‐ τεια αυτο ου κατελαβεν · εγενετο ανθρω‐ ποϲ απεϲταλμενοϲ παρα θυ ονομα αυτω ϊωανηϲ · ουτοϲ ηλθεν ειϲ μαρτυριον ϊνα μαρτυρηϲη περι του φωτοϲ ϊνα παν‐ τεϲ πιϲτευϲωϲιν δι αυτου · ουκ ην εκει‐ νοϲ το φωϲ αλλ ϊνα μαρτυρηϲη περι του φωτοϲ · ην το φωϲ το αληθινον ο φωτι‐ ζει παντα ανον ερχομενον ειϲ τον κο‐ ϲμον εν τω κοϲμω ηνηηεν και ο κοϲμοϲ δι αυτου εγενετο και ο κοϲμοϲ αυτον ουκʼ εγνω · ειϲ τα ϊδια ηλθεν και οι ϊδιοι αυ‐ τον ου παρελαβον · οϲοι δε ελαβον αυτον εδωκεν αυτοιϲ εξουϲιαν τεκνα θυ γε‐ νεϲθαι τοιϲ πιϲτευουϲιν ειϲ το ονομα αυ‐ του · οι ουκ εξ αιματων ουδε εκ θελημα‐ τοϲ ϲαρκοϲ ουδε εκ θεληματοϲ ανδροϲ αλλʼ εκ θυ εγενηθηϲαν · και ο λογοϲ ϲαρξ ε‐ γενετο και εϲκηνωϲεν εν ημιν και εθε‐ αϲαμεθα την δοξαν αυτου δοξαν ωϲ μο‐ νογενουϲ παρα πατροϲ πληρηϲ χαριτοϲ και αληθειαϲ ϊωανηϲ μαρτυρει περι αυτου και κεκραγε λεγων · ουτοϲ ην ὁν ειπον ο οπιϲω μου ερχομενοϲ εμπροϲθεν μου γεγονεν οτι πρωτοϲ μου ην οτι εκ του πληρωματοϲ αυτου ημειϲ παντεϲ ελαβο‐ μεν και χαριν αντι χαριτοϲ · οτι ο νομοϲ δια μωυϲεωϲ εδοθη η χαριϲ και η αληθεια δια ιυ χυ εγενετο · θν ουδειϲ πωποτε εο‐ ρακενεορακεν πωποτε ο μονογενηϲ θϲ ο ων ειϲ τον κολ‐ πον του πατροϲ εκεινοϲ εξηγηϲατο και αυτη εϲτιν η μαρτυρια του ϊωανου οτε απεϲτειλεν οι ϊουδαιοι εξ ϊεροϲολυμω¯ ϊερειϲ και λευειταϲ ϊνα ερωτηϲουϲιν αυτον · ϲυ τιϲ ει · και ωμολογηϲεν και ουκ ηρνηϲατο και ωμολογηϲεν οτι εγω ουκ ει‐ μι ο χϲ · και ηρωτηϲαν αυτον τι ουν ϲοϲυ η‐ λειαϲ ει · και λεγει ουκ ειμι ο προφητηϲ ει ϲυ και απεκριθη ου · ειπαν ουν αυτω ϲυ τιϲ ει ϊνα αποκριϲιν δωμεν τοιϲ πεμψαϲιν ημαϲ τι λεγειϲ περιυπερ ϲεαυτου εφη εγω φω‐ νη βοωντοϲ εν τη ερημω ευθυνατε τη¯ οδον κυ καθωϲ ειπεν ηϲαϊαϲ ο προφητηϲ και απεϲταλμενοι ηϲαν εκ των φαριϲαι‐ ων και ηρωτηϲαν αυτον και ειπαν αυ‐ τω τι ουν βαπτιζειϲ ει ϲυ ουκ ει ο χϲ · ου‐ δε ηλειαϲ · ουδε ο προφητηϲ · απεκριθη αυτοιϲ ο ϊωανηϲϊωαννηϲ εγω βαπτιζω εν ϋδα‐ τι μεϲοϲ ϋμων ϊϲτηκει ον ϋμειϲ ουκ οι‐ δατε ο οπιϲω μου ερχομενοϲ ὁυ ουκ ει‐ μι ϊκανοϲ ϊνα λυϲω αυτου τον ϊμαντα του ϋποδηματοϲ · ταυτα εν βηθανια εγε‐ νετο περαν του ϊορδανου οπου ην ο ϊω‐ αννηϲ βαπτιζων · τη επαυριον βλε‐ πει τον ιν ερχομενον προϲ αυτον και λεγει ϊδε ο αμνοϲ του θυ ο αιρων την αμαρτιαν του κοϲμου · ουτοϲ εϲτιν ϋ‐ περ ου εγω ειπον οπιϲω μου ερχεται ανηρ οϲ εμπροϲθεν μου γεγονεν οτι πρωτοϲ μου ἡν · καγω ουκ ηδειν αυτο¯ αλλʼ ϊνα φανερωθη τω ιηλ · δια τουτο ηλθον εγω εν ϋδατι βαπτιζων · και εμαρτυρηϲεν ϊωαννηϲ λεγων οτι τεθεαμαι το πνα καταβαινον ωϲ πε‐ ριϲτεραν εξ ουρανου και εμεινεν επʼ αυτον · καγω ουκʼ ηδειν αυτον αλλʼ ο πεμψαϲ με βαπτιζειν εν ϋδατι εκει‐ νοϲ μοι ειπεν · εφ ον αν ϊδηϲ το πνα καταβαινον και μενον επ αυτον ου‐ τοϲ εϲτιν ο βαπτιζων εν πνι αγιω ΟΜκακα‐ γω εορακα και μεμαρτυρηκα οτι ουτοϲ εϲτιν ο υϲ του θυ : τη επαυριον ειϲτη‐ χει ϊωαννηϲ και εκ των μαθητων αυ‐ του β και εμβλεψαϲ τω ιυ περιπατου¯‐ τι λεγει · ϊδε ο αμνοϲ του θυ · και ηκου‐ ϲαν οι δυο αυτου μαθηται λαλουντοϲ και ηκολουθηϲαν τω ιυ · ϲτραφειϲ δε ο ιϲ και θεαϲαμενοϲ αυτουϲ ακολουθουνταϲ · λεγει αυτοιϲ τι ζητειτε · οι δε ειπαν αυ‐ τω ραββει · ο λεγεται μεθʼερμηνευομε‐ νον διδαϲκαλε που μενειϲ · λεγει αυτοιϲ ερχεϲθε και οψεϲθε · ηλθαν ουν και ειδαν που μενει και παρ αυτω εμειναν την ημεραν εκεινην . ωρα ην ωϲ δεκατη · ην ανδρεαϲ ο αδελφοϲ ϲιμωνοϲ πετροϲπετρου ειϲ εκ των δυο των ακουϲαντων παρα ϊωαννου και ηκολουθηʼϲαντων αυτω ευριϲκει ουτοϲ πρωτον τον αδελφον τον ϊδιον ϲιμωνα και λεγει αυτω ευρη‐ καμεν τον μεϲϲιαν ὁ εϲτιν μεθʼερμη‐ νευομενον χϲ · ηγαγεν αυτον προϲ τον ιν · εμβλεψαϲ δε αυτω ο ιϲ ειπεν ϲυ ει ϲι‐ μων ο υϊοϲ ϊωαννου ϲυ κληθηϲη κηφαϲ ο ερμηνευεται πετροϲ · τη επαυριον η‐ θεληϲεν εξελθειν ειϲ την γαλιλαιαν και ευριϲκει φιλιππον και λεγει αυτω ο ιϲ ακολουθει μοι · ην δε ο φιλιπποϲ α‐ πο βηδʼϲαϊδαβηθʼϲαϊδα εκ τηϲ πολεωϲ ανδρεου και πετρου ευριϲκει φιλιπποϲ τον ναθαναηλ · και λεγει αυτω ον εγραψε¯ μωυϲηϲ εν τω νομω και οι προφηται ευρηκαμεν · ιν υϊον του ϊωϲηφ τον απο ναζαρεθʼ και ειπεν αυτω ναθανα‐ ηλ · εκ ναζαρεθʼ δυναται τι αγαθον ειναι λεγει αυτω ο φιλιπποϲ ερχου και ϊδε ϊδεν ο ιϲ τον ναθαναηλ · ερχομενον προϲ αυτον και λεγει περι αυτου ϊδε α‐ ληθωϲ ϊϲραηλειτηϲ εν ω δολοϲ ουκʼ εϲτιν · λεγει αυτω ναθαναηλʼ ποθεν με γεινωϲκειϲ απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτω προ του ϲε φιλιππον φωνηϲαι οντα ϋπο την ϲυκην ειδον ϲε · απε‐ κριθη αυτω ναθαναηλ · ραββει ϲυ ει ο υϊοϲ του θυ ϲυ βαϲιλευϲ ει του ιηλ · α‐ πεκριθη ιϲ και ειπεν αυτω οτι ει‐ πον ϲοι οτι ειδον ϲε ϋποκατω τηϲ ϲυ‐ κηϲ πιϲτευειϲ μειζων τουτων οψη · και λεγει αυτω · αμην αμην λε‐ γω ϋμιν οψεϲθε τον ουρανον ανεωγο‐ τα και τουϲ αγʼγελουϲ του θυ αναβαι‐ νονταϲ και καταβαινονταϲ επι τον υϊον του ανου ·

και τη ημερα τη τρι‐ τη γαμοϲ εγενετο εν τη κανα τηϲ γαλι‐ λαιαϲ και ην η μητηρ του ιυ εκει · > εκληθη δε και ο ιϲ και οι μαθηται αυ‐ του ειϲ τον γαμον και ϋϲτερηϲαντοϲ οινου . λεγει η μητηρ του ιυ προϲ αυ‐ τον οινον ουκ εχουϲιν · λεγει αυτη ο ιϲ τι εμοι και ϲοιϲυ γυναι ουπω ηκει η ωρα μου · λεγει η μητηρ αυτου τοιϲ διακο‐ νοιϲ ο τι εαν λεγη ϋμιν ποιηϲατε · ηϲαν δε εκει λιθιναι ϋδριαι ἑξ κατα τον καθα‐ ριϲμον των ϊδαιων κειμεναι χω‐ ρηϲαι ανα μητραϲ β η γ λεγει αυτοιϲ ο ιϲ · γεμιϲατε ταϲ ϋδριαϲ ϋδατοϲ και ε‐ γεμιϲαν αυταϲ εωϲ ανω · και λεγει αυτοιϲ αντληϲατε νυν και φερετε τω αρχι‐ τρικλεινω · οι δε ηνεγʼκαν · ωϲ δε εγευ‐ ϲατο ο αρχιτρικλεινοϲ το υδωρ οινον γεγενημενον και ουκ ηδει ποθεν εϲτιν οι δε διακονοι ηδειϲαν οι ηντλη‐ κοτεϲ το υδωρ · φωνει τον νυμφιον ο αρχιτρικλεινοϲ και λεγει αυτω παϲ ανοϲ τον καλον οινον πρωτον τιθη‐ ϲιν και οταν μεθυϲθωϲιν τον ελαϲ‐ ϲω ϲυ τετηρηκαϲ τον καλον οινον εωϲ αρτι · ταυτην εποιηϲεν αρχην των ϲημειων ο ιϲ εν κανα τηϲ γα‐ λιλαιαϲ και εφανερωϲεν την δοξαν αυτου και επιϲτευϲαν ειϲ αυτον οι μαθηται αυτου μετα τουτο κατεβη ειϲ καφαρναουμ αυτοϲ και η μητηρ αυτου και οι αδελφοι και οι μαθηται αυτου και εκει εμειναν ου πολλαϲ η‐ μεραϲ · και εγʼγυϲ ην το παϲχα των ϊουδαιων · και ανεβη ο ιϲ ειϲ ϊεροϲολυ‐ μα · και ευρεν εν τω ϊερω τουϲ πωλου¯‐ ταϲ ταϲ βοαϲ και προβατα και περιϲτε‐ ραϲ · και τουϲ κερματιϲταϲ καθημενουϲ · και ποιηϲαϲ ωϲ φραγελλιον εκ ϲχοινιων πανταϲ εξεβαλεν εκ του ϊερου · τα τε προ‐ βατα και τουϲ βοαϲ και των κολλυβιϲτω¯ εξεχεεν τα κερματα · και ταϲ τραπεζαϲ ανεϲτρεψεν · και τοιϲ ταϲ περιϲτεραϲ πωλουϲιν ειπεν · αρατε ταυτα εντευ‐ θεν μη ποιειτε τον οικον του προϲ μου οικου εμποριου · εμνηϲθηϲαν οι μαθη‐ ται αυτου οτι γεγραμμενον εϲτιν οτι ο ζηλοϲ του οικου ϲου καταφαγεται με · απεκριθηϲαν ουν οι ϊουδαιοι και ειπαν αυτω τι ϲημειον δεικνυειϲ οτι ταυ‐ τα ποιειϲ · απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτοιϲ λυϲατε τον ναον τουτον . και εν τρι‐ ϲιν ημεραιϲ εγερω αυτον · ειπαν ουν οι ϊουδαιοι μ και ἑξ ετεϲιν οικοδομη‐ θη ο ναοϲ ουτοϲ και ϲοιϲυ εν τριϲιν ημε‐ ραιϲ εγερειϲ αυτον · εκεινοϲ δε ελεγεν περι του ναου του ϲωματοϲ αυτου οτε ουν ηγερθη εκ νεκρων εμνηϲθηϲαν οι μαθηται αυτου οτι τουτο ελεγεν και επιϲτευϲαν τη γραφη και τω λογω ον ειπεν ο ιϲ · ωϲ δε ην εν τοιϲ ϊερο‐ ϲολυμοιϲ εν τω παϲχα εν τη εορτη πολλοι επιϲτευϲαν ειϲ το ονομα αυτου θεωρουντεϲ αυτου τα ϲημεια ἁ εποιει αυτοϲ δε ιϲ ουκʼ επιϲτευεν αυτοιϲ δια το αυτον γεινωϲκειν πανταϲ και οτι ου χρειαν ειχεν ϊνα τιϲ μαρτυρηϲη πε‐ ρι του ανου αυτοϲ γαρ εγεινωϲκεν τι ην εν τω ανω

ην δε ανοϲ εκ τω¯ φαριϲαιων νεικοδημοϲ ονομα αυτω αρχων των ϊουδαιων ουτοϲ ηλθεν προϲ αυτον νυκτοϲ και ειπεν αυτω ραββει · οιδαμεν οτι απο θυ εληλυθαϲ διδαϲκαλοϲ ουδειϲ γαρ δυναται ταυτα τα ϲημεια ἁΟΜ ποιειν ἁ ϲυ ποιειϲ εαν μη ἠ ο θϲ μετʼ αυτου · απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτω · αμην αμην λεγω ϲοι . εαν μη τιϲ γεννηθηνγεννηθη ανωθεν ου δυ‐ ναται ϊδειν την βαϲιλειαν του θυ · λεγει προϲ αυτον νικοδημοϲ · πωϲ δυναται ανοϲ γεννηθηναι γερων ων · μη δυναται ειϲ την κοιλιαν τηϲ μητροϲ αυτου δευτερον ειϲελθειν και γεννηθηναι . απεκριθη ιϲ · αμην αμη¯ λεγω ϲοι εαν μη τιϲ γεννηθη εξ ϋδα‐ τοϲ και πνϲ ου δυναται ειϲελθειν ειϲ την βαϲιλειαν του θυ · το γεγεννημε‐ νον εκ τηϲ ϲαρκοϲ ϲαρξʼ εϲτιν και το γεγεννημενον εκ του πνϲ πνα ε‐ ϲτιν · μη θαυμαϲηϲ οτι ειπον ϲοι δει ϋ‐ μαϲ γεννηθηναι ανωθεν · το πνα οπου θελει πνει και την φωνην αυτου ακου‐ ειϲ αλλʼ ουκ οιδεϲ ποθεν ερχεται και που ϋπαγει · ουτωϲ εϲτιν παϲ ο γεγεννη‐ μενοϲ εκ του πνϲ · απεκριθη νικοδη‐ μοϲ και ειπεν αυτω πωϲ δυναται ταυ‐ τα γενεϲθαι · απεκριθη ιϲ και ειπεν αυ‐ τω · ϲυ ει ο διδαϲκαλοϲ του ιηλ και ταυ‐ τα ου γεινωϲκειϲ · αμην αμην λεγω ϲοι οτι ὁ οιδαμεν λαλουμεν και ο εορα‐ καμεν μαρτυρουμεν και την μαρ‐ τυριαν ημων ου λαμβανετε ει τα επιγεια ειπον ϋμιν και ου πιϲτευε‐ τε πωϲ εαν ειπω ϋμιν τα επουρανια πιϲτευετε · και ουδειϲ αναβεβηκεν ειϲ τον ουρανον ει μη ο εκ του ουρα‐ νου καταβαϲ ο υϲ του ανου · και καθωϲ μωυϲηϲ ϋψωϲεν τον οφιν εν τη ερημω ουτωϲ ϋψωθηναι δει τον υϊον του ανου · ϊνα παϲ ο πιϲτευων εν αυ‐ τω εχη ζωην αιωνιον · ουτωϲ γαρ ηγαπηϲεν ο θϲ τον κοϲμον ωϲτε τον υϊον τον μονογενη εδωκεν ϊνα παϲ ο πιϲτευων επειϲ αυτον μη αποληται · αλλʼ εχη ζωην αιωνιον · ου γαρ απε‐ ϲτειλεν ο θϲ τον υϊον ειϲ τον κοϲμον ϊνα κρινη τον κοϲμον · αλλʼ ϊνα ϲωθη ο κοϲμοϲ δι αυτου · ο πιϲτευων ειϲ αυ‐ τον ου κρινεται · ο δε μη πιϲτευων ηδη κεκριται οτι μη πεπιϲτευκεν ειϲ το ονομα του μονογενουϲ υυ του θυ · αυτη δε εϲτιν η κριϲιϲ οτι το φωϲ εληλυθεν ειϲ τον κοϲμον . και ηγαπηϲαν οι ανοι μαλλον το ϲκοτοϲ η το φωϲ · ην γαρ αυτων πονηρα τα εργα · παϲ γαρ ο φαυ‐ λα πραϲϲων μιϲει το φωϲ και ουκ ερχε‐ ται προϲ το φωϲ ϊνα μη ελεγχθη αυτου τα εργα · ο δε ποιων την αληθειαν ερχε‐ > ται προϲ το φωϲ ϊνα φανερωθη αυτου τα εργα οτι εν θω εϲτιν ειργαϲμενα · μετα ταυτα ηλθεν ο ιϲ και οι μαθηται αυτου ειϲ την ϊουδαιαν γην και εκει διετρει‐ βεν μετʼ αυτων και εβαπτιζεν ην δε και ϊωαννηϲ βαπʼτιζων εν αινων εγʼγυϲ του ϲαλειμ · οτι ϋδατα πολλα ην εκει · και παρεγινοντο και εβαπτιζοντο ουπω γαρ ην βεβλημενοϲ ειϲ την φυλα‐ κην ο ϊωαννηϲ · εγενετο ουν ζητηϲιϲ εκ των μαθητων ϊωαννου μετα ϊου‐ δαιου περι καθαριϲμου και ηλθαν προϲ τον ϊωαννην και ειπαν αυτω ραββει οϲ ην μετα ϲου περαν του ϊορδανου ω ϲυ μεμαρτυρηκαϲ ϊδε ουτοϲ βαπτιζει και παντεϲ ερχονται προϲ αυτον · απε‐ κριθη ϊωανηϲ και ειπεν ου δυναται αν‐ θρωποϲ λαμβανει ουδε ἑν εαν μη η δε‐ δομενον αυτω εκ του ουρανου · αυτοι ϋμειϲ μαρτυρειτε οτι ειπον οτι ουκʼ ειμι εγω ο χϲ · αλλʼ οτι απεϲταλμενοϲ ειμι εμπροϲθεν εκεινου · ο εχων τη¯ νυμφην νυμφιοϲ εϲτιν · ο δε φιλοϲ του νυμφιου ο εϲτηκωϲ και ακουω¯ αυτου . χαρα χαιρει δια την φωνην του νυμφιου · αυτη ουν η χαρα η εμη πεπληρωται · εκεινον δει αυξανειν εμε δε ελατʼτουϲθαι · ο ανωθεν ερχο‐ μενοϲ επανω παντων εϲτιν . ο ων εκ τηϲ γηϲ εκ τηϲ γηϲ εϲτιν και εκ τηϲ γηϲ λαλει ο εκ του ουρανου ερχομενοϲ ο εωρακεν και ηκουϲεν τουτο μαρτυ‐ ρει και την μαρτυριαν αυτου ουδειϲ λαμβανει · ο λαβων αυτου την μαρ‐ τυριαν εϲφραγιϲεν οτι ο θϲ αληθηϲ εϲτιν ον γαρ απεϲτειλεν ο θϲ τα ρη‐ ματα του θυ λαλει ου γαρ εκ μετρου διδωϲι το πνα ο πατηρ αγαπα τον υϊον · και παντα δεδωκεν εν τη χειρι αυτου ο πιϲτευων ειϲ τον υν εχει ζωην αιωνιον ο δε απειθων τω υϊω ουκ οψεται ζωην αλλʼ η οργη του θυ μενει επ αυτον ·

ωϲ ὁυν εγνω ‾‾ ο κϲ οτι ηκουϲαν οι φαριϲαιοι οτι ιϲ πλειοναϲ μαθηταϲ ποιει και βαπτι‐ ζει η ϊωαννηϲ . καιτοιγε ιϲ αυτοϲ ουκʼ εβαπτιζεν αλλʼ οι μαθηται αυτου · α‐ φηκεν την ϊουδαιαν και απηλθεν παλιν ειϲ την γαλιλαιαν · εδει δε αυτο¯ διερχεϲθαι δια τηϲ ϲαμαρειαϲ εερχε‐ ται ΟΜουν ειϲ πολιν τηϲ ϲαμαρειαϲ λεγομενην ϲυχαρ · πληϲιον του ‾‾ χωριου ὁ εδωκεν ϊακωβʼ τω ιωϲηφʼ τω υϊω αυτου · ην δε εκει πηγη του ϊακωβ · ο ουν ιϲ κεκοπιακωϲ εκ τηϲ οδοιποριαϲ εκαθεζετο ουτωϲ επι τη πηγη ωρα ην ωϲ εκτη · ερχεται γυνη εκ τηϲ ϲαμαρειαϲ αντληϲαι ϋ‐ δωρ · λεγει αυτη ο ιϲ δοϲ μοι πειν οι γαρ μαθηται αυτου απεληλυθειϲαν ειϲ την πολιν ϊνα τροφαϲ αγοραϲω‐ ϲιν · λεγει ουν αυτω η γυνη η ϲαμα‐ ρειτιϲ πωϲ ϲυ ϊουδαιοϲ ων παρ εμου πειν αιτειϲ γυναικοϲ ουϲηϲ ϲαμαρειτι‐ δοϲ ου γαρ ϲυνχρωνται ϊουδαιοι ϲαμα‐ ρειταιϲ · απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτη ει ηδειϲ την δωρεαν του θυ και τιϲ εϲτιν ο λεγων ϲοι δοϲ μοι πειν ϲυ αν η‐ τηϲαϲ αυτον και εδωκεν αν ϲοὶ; ϋδωρ ζων · λεγει αυτω κε ουτε αντλη‐ μα εχειϲ και το φρεαρ εϲτιν βαθυ · πο‐ θεν ουν εχειϲ το ϋδωρ το ζων · μη ϲυ μειζων ει του πατροϲ ημων ϊα‐ κωβ · οϲ δεδωκεν ημιν το φρεαρ και αυτοϲ εξ αυτου επιεν και οι υϊοι αυ‐ του και τα θρεμματα αυτου · απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτη πωϲπαϲ ο πεινων εκ του ϋδατοϲ τουτου διψηϲει παλιν οϲ δ αν πιη εκ του ϋδατοϲ ου εγω δω‐ ϲω αυτω ου μη διψηϲει ειϲ τον αιωνα αλλο το ϋδωρ ο δωϲω αυτω γενηϲεται εν αυτω πηγη ϋδατοϲ αλλομενου ειϲ ζωην αιωνιον · λεγει προϲ αυτον η γυνη κε δοϲ μοι τουτο το ϋδωρ ϊ‐ να μη διψω μηδε διερχομαι ενθαδε αντλειν · λεγει αυτη ϋπαγε φωνηϲον τον ανδρα ϲου και ελθε ενθαδε · απεκρι‐ θη η γυνη και λεγει αυτω ουκ εχω ανδρα · λεγει αυτη ο ιϲ · καλωϲ ειπαϲ οτι ανδρα ουκ εχω ε γαρ ανδραϲ εϲχεϲ και νυν ον εχειϲ ουκ εϲτιν ϲου ανηρ τουτο αληθεϲ ειπαϲ · λεγει αυτω η γυνη · κε θεωρω οτι προφητηϲ ει ϲυ · οι πατερεϲ ημων εν τω ορει τουτω προϲεκυνηϲαν · και ϋμειϲ λεγετε οτι εν ϊεροϲολυμοιϲ εϲτι¯ ο τοποϲ οπου προϲκυνειν δει · λεγει αυ‐ τη ο ιϲ · πιϲτευε μοι γυναι οτι ερχεται · ωρα οτε ουτε εν τω ορει τουτω ουτε εν ϊεροϲολυμοιϲ προϲκυνηϲετε τω πρι · ϋμειϲ προϲκυνειτε ο ουκ οιδα‐ τε ημειϲ προϲκυνουμεν ὁ οιδαμεν · ο‐ τι η ϲωτηρια εκ των ϊουδαιων εϲτιν · αλλα ερχεται ωρα και νυν εϲτιν οτε οι α‐ ληθινοι προϲκυνηται προϲκυνηϲουϲι τω πρι εν πνι και αληθεια · και γαρ ο πρ τοιουτουϲ ζητει τουϲ προϲκυνουν‐ ταϲ αυτον · πνα ο θϲ και τουϲ προϲκυ‐ νουνταϲ αυτον εν πνι και αληθεια δει προϲκυνειν · λεγει αυτω η γυνη οιδα οτι μεϲϲειαϲ ερχεται ο λεγομενοϲ χϲ οταν ελθη εκεινοϲ αναγʼγελει η‐ μιν απαντα · λεγει αυτη ο ιϲ εγω ει‐ μι ο λαλων ϲοι · και επι τουτω ηλθον οι μαθηται αυτου και εθαυμαζον οτι μετα γυναικοϲ ελαλει · ουδειϲ μεντοι ειπεινειπεν τι ζητειϲ η τι λαλειϲ μετʼ αυ‐ τηϲ · αφηκεν ουν την ϋδριαν αυτηϲ η γυνη και απηλθεν ειϲ την πολιν και λεγει τοιϲ ανοιϲ · δευτε ϊδετε ανον οϲJ ειπεν μοι παντα οϲα εποιηϲα · μητι ουτοϲ εϲτιν ο χϲ εξηλθον εκ τηϲ πο‐ λεωϲ και ηρχοντο προϲ αυτον · εν δε τω μεταξυ ηρωτων αυτον οι μαθηται λεγοντεϲ ραββει φαγε ο δε ειπεν αυτοιϲ εγω βρωϲιν ε‐ χω φαγειν ἡν ϋμειϲ ουκ οιδατε ελεγον ουν οι μαθηται προϲ αλληλουϲ μη τιϲ ηνεγκεν αυτω φαγειν λεγει αυτοιϲ ο ιϲ · εμον βρωμα εϲτιν ϊνα ποιηϲω το θελημα του πεμψαντοϲ με και τελειωϲω αυτου το εργον · ουχ ϋμειϲ λεγετε οτι τετραμηνοϲ εϲτιν και ο θεριϲμοϲ ερχεται . ϊδου λε‐ γω ϋμιν απαρατε τουϲ οφθαλμουϲ ϋ‐ μων και θεαϲαϲθε ταϲ χωραϲ οτι λευ‐ και ειϲιν προϲ θεριϲμον ηδη · ο θεριζων μιϲθον λαμβανει και ϲυναγει καρπον ειϲ ζωην αιωνιον ϊνα ο ϲπειρων ομου χαιρωνχαιρη και ο θεριζων · εγω απε‐ ϲτειλα ϋμαϲ θεριζειν ο ουχʼ ϋμειϲ κε‐ κοπιακατε · αλλοι κεκοπιακοϲινκεκοπιακαϲιν και ϋμειϲ ειϲ τον κοπον αυτων ειϲελη‐ λυθατε · εκ δε τηϲ πολεωϲ εκεινηϲ πολ‐ λοι επιϲτευϲαν ειϲ αυτον των ϲαμαρει‐ των δια τον λογον τηϲ γυναικοϲ μαρτυρουϲηϲ οτι ειπεν μοι παντα ἁ εποιηϲα · ωϲ ουν ηλθον προϲ αυτον οι ϲαμαρειται ηρωτων αυτον μειναι παρ αυτοιϲ και εμεινεν εκει β ημεραϲ · και πολλω πλειον επιϲτευϲαν δια τον λογον αυτου τη τε γυναικι ειπα¯ΟΜ ελεγον οτι ουκετι δια την λαλιαν ϲου πιϲτευομεν · αυτοι γαρ ακηκοαμεν και οιδαμεν οτι ουτοϲ εϲτιν αλη‐ θωϲ ο ϲωτηρ του κοϲμου · μετα δε ταϲ β ημεραϲ εξηλθεν εκειθεν ειϲ την γαλιλαιαν αυτοϲ γαρ ιϲ εμαρτυ‐ ρηϲεν οτι προφητηϲ εν τη ϊδια πατριδι τιμην ουκ εχει · οτε ουν ηλθεν ειϲ την γαλιλαιαν εδεξαν‐ το αυτον οι γαλιλαιοι παντα εω‐ ρακοτεϲ οϲα εποιηϲεν εν ϊεροϲο‐ λυμοιϲ εν τη εορτη · και αυτοι γαρ ηλθον ειϲ την εορτην · ηλθεν ου¯ παλιν ειϲ την κανα τηϲ γαλιλαιαϲ οπου εποιηϲεν το ϋδωρ οινον · και ην τιϲ βαϲιλικοϲ ὸὑ; ο υϊοϲ ηϲθενει εν κα‐ φαρναουμ · ουτοϲ ακουϲαϲ οτι ιηϲ η‐ κει εκ τηϲ ϊουδαιαϲ ειϲ την γαλιλαιαν · απηλθεν και ηρωτα ϊνα καταβη και ϊα‐ ϲηϊαϲηται αυτου τον υϊον · ημελλεν γαρ απο‐ θνηϲκειν · ειπεν ουν ο ιϲ προϲ αυτον εαν μη ϲημεια και τερατα ϊδητε ου μη πιϲτευϲητε λεγει προϲ αυτον ο βαϲιλι‐ κοϲ κε καταβηθι πριν αποθανειν το παι‐ διον μου · λεγει αυτω ο ιϲ πορευου ο υιοϲ ϲου ζη · επιϲτευϲεν ο ανοϲ τω λογω ον ειπεν ο ιϲ και επορευετο · ηδη δε αυ‐ του καταβαινοντοϲ οι δουλοι αυτου ϋ πηντηϲαν αυτω λεγοντεϲ οτι ο παιϲ αυτου ζη · επυθετο ουν την ωραν ε‐ κεινην εν ἡ κοψοτερονκομψοτερον εϲχεν ειπον ου¯ αυτω οτι εχθεϲ ωραν εβδομην αφη‐ κεν αυτον ο πυρετοϲ · εγνω ουν ο πα‐ τηρ οτι εκεινη τη ωρα εν η ειπεν αυ‐ τω ο ιϲ ο υϊοϲ ϲου ζη · και επιϲτευϲεν αυτοϲ και η οικια αυτου ολη · τουτο δε παλιν εποιηϲεν δευτερον ϲημειον ο ιϲ ελθων εκ τηϲ ϊουδαιαϲ ειϲ την γα‐ λιλαιαν ·

μετα ταυτα ην εορτη των ϊουδαιων και ανεβη ιϲ ειϲ ϊεροϲολυμα εϲτιν δε εν τοιϲ ϊεροϲολυμοιϲ επι τη προβατικη κολυμβηθρα η επιλεγομε‐ νη εβραιϲτι βηθʼϲαϊδα ε ϲτοαϲ εχουϲα εν ταυταιϲ κατεκειτο πληθοϲ των αϲθε‐ νουντων τυφλων χωλων ξηρων · ην δε τιϲ ανοϲ εκει λη ΟΜετη εχων εν τη αϲθενεια αυτου τουτον ϊδων ο ιϲ κατα‐ κειμενον και γνουϲ οτι πολλυνπολυν χρο‐ νον ηδη εχει λεγει αυτω θελειϲ ϋγι‐ ηϲ γενεϲθαι . απεκριθη αυτω ο αϲθενων · κε ανον ουκ εχω ϊνα οταν ταραχθη το ϋδωρ βαλη με ειϲ την κολυμβηθρα¯ εν ὡ δε ερχομαι εγω αλλοϲ προ εμου καταβαινει · λεγει αυτω ο ιϲ εγειρε > αρον τον κραββατον ϲου και περιπατει · και ευθεωϲ εγενετο ϋγιηϲ ο ανθρωποϲ και ηρεν τον κραββατον αυτου και περιεπατει · ην δε ϲαββατον εν εκει‐ νη τη ημερα · ελεγον ουν οι ϊουδαιοι τω τεθεραπευμενω · ϲαββατον ε‐ ϲτιν και ουκ εξεϲτιν ϲοι αραι τον κρα‐ βαττον ϲου · οϲ δε απεκριθη αυτοιϲ ο ποιηϲαϲ με ϋγιη εκεινοϲ μοι ειπε¯ αρον τον κραβαττον ϲοιϲου και περιπα‐ τει · ηρωτηϲαν ουν τιϲ εϲτιν ο ανοϲ ο ειπων ϲοι αρον και περιπατει ο δε ϊαθειϲ ουκ ηδει τιϲ εϲτιν · ο δε ιϲ εξε‐ νευϲεν οχλου οντοϲ εν τω τοπω · μετα ταυτα ευριϲκει αυτον ο ιϲ εν τω ϊερω και ειπεν αυτω ϊδε ϋγιηϲ γεγοναϲ μηκετι αμαρτανε ϊνα μη χειρον ϲοι τι γενηται · απηλθεν ο αν‐ θρωποϲ και ανηγʼγειλεν τοιϲ ϊουδαι‐ ουϲ οτι ιϲ εϲτιν ο ποιηϲαϲ αυτον ϋ‐ γιη · και δια τουτο εδιωκον οι ϊουδαιοι τον ιν οτι ταυτα εποιηϲεν εν ϲαββατω ο δε απεκρινατο αυτοιϲ ο πατηρ μου εωϲ αρτι εργαζεται καγω εργαζομαι δια τουτο ουν μαλλον εζητουν αυτο¯ οι ϊουδαιοι αποκτειναι οτι ου μονον ελυε το ϲαββατον αλλα και πατερα ϊδιον ελεγεν τον θν ϊϲον εαυτον ποιων τω θω · απεκρινατο ουν και ελεγεν αυτοιϲ αμην αμην λεγω ϋ‐ μιν ου δυναται ο υϊοϲ ποιειν αφ αυ‐ τουεαυτου ουδεν εαν μη τι βλεπη τον πα‐ τερα ποιουντα α γαρ αν εκεινοϲ ποι‐ η ταυτα και ο υϲ ομοιωϲ ποιει · ο γαρ πατηρ φιλει τον υϊον και παντα δικνυϲιν αυτω ἁ αυτοϲ ποιει · και μειζονα τουτων δειξει αυτω εργα ϊνα ϋμειϲ θαυμαϲητε ωϲπερ γαρ ο πατηρ εγειρει τουϲ νεκρουϲ και ζωοποιει ουτωϲ και ο υϊοϲ ουϲ θε‐ λει ζωοποιει · ουδε γαρ ο πατηρ κρεινεικρινει ουδενα αλλα την κριϲιν παϲαν τεδωκενδεδωκεν τω υϊω ϊνα παν‐ τεϲ τιμωϲιν τον υϊον καθωϲ τιμω‐ ϲιν τον πατερα · ο μη τιμων τον υιον ου τιμα τον πατερα τον πεμψαντα αυτον αμην αμην λεγω ϋμιν οτι ο τον λογον μου ακουων και πιϲτευων τω πεμ‐ ψαντι με εχει ζωην αιωνιον · και ειϲ κριϲιν ουκ ερχεται αλλα μεταβεβηκεν εκ του θανατου ειϲ την ζωην αμην αμην λεγω υμιν οτι ερχεται και νυν εϲτιν οτε οι νεκροι ακουϲουϲιν τηϲ φωνηϲ του υϊου του θυ και οι ακουϲαν‐ τεϲ ζηϲουϲιν · ωϲπερ γαρ ο πατηρ εχει ζωην εν εαυτω ουτωϲ και τω υϊω εδω‐ κεν ζωην εχειν εν εαυτω · και εξου‐ ϲιαν εδωκεν αυτω κριϲιν ποιειν οτι υϊοϲ ανου εϲτιν · μη θαυμαζετε του‐ το οτι ερχεται ωρα εν η παντεϲ οι εν τοιϲ μνημειοιϲ ακουϲουϲιν τηϲ φω‐ νηϲ αυτου και εκπορευϲονται οι τα αγαθα ποιηϲαντεϲ ειϲ αναϲταϲιν ζωηϲ οι δε τα φαυλα πραξαντεϲ ειϲ αναϲταϲιν κριϲεωϲ ου δυναμαι εγω ποιειν απ εμ‐ αυτου ουδεν · καθωϲ ακουω κρινω και η κριϲιϲ η εμη δικαια εϲτιν · οτι ου ζητω το θελημα το εμον αλλοαλλα το θε‐ λημα του πεμψαντοϲ με · εαν εγω μαρ‐ τυρω περι εμαυτου η μαρτυρια μου ουκ ε‐ ϲτιν αληθηϲ · αλλοϲ εϲτιν ο μαρτυρων περι εμου και οιδα οτι αληθηϲ εϲτιν η μαρτυρια ην μαρτυρει περι εμου ϋμειϲ απεϲταλκατε προϲ ιωαννην και μεμαρτυρηκεν τη αληθεια εγω δε ου παρα ανου λαμβανω την There are traces of ink which cannot be aligned with any particular characters in the reconstructionμαρ‐ τυριαν · αλλα ταυτα λεγω ϊνα ϋμειϲ ϲωθητε εκεινοϲ ην ο λυχνοϲ ο καιο‐ μενοϲ και φαινων υμειϲ δε ηθεληϲα‐ τε αγαλλιαθηναι προϲ ωραν εν τω φωτι αυτου εγω δε εχω την μαρτυρι‐ αν μειζω του ιωαννου τα γαρ ερ‐ γα α δεδωκεν μοι ο πατηρ ινα τε‐ λειωϲω αυτα αυτα τα εργα α ποιω μαρτυρει περι εμου οτι ο πατηρ με απεϲταλκεν και ο πεμψαϲ με πατηρ εκεινοϲ μεμαρτυρηκεν περι εμου ουτε φωνην αυτου πωποτε ακη‐ κοατε ουτε ειδοϲ αυτου εορακατε και τον λογον αυτου ουκ εχετε εν υμιν μενοντα · οτι ον απεϲτειλεν εκεινοϲ τουτω ϋμειϲ ου πιϲτευετε εραυνατε ταϲ γραφαϲ οτι ϋμειϲ δοκει‐ τε εν αυταιϲ ζωην αιωνιον εχειν και εκειναι ειϲιν αι μαρτυρουϲαι περι εμου και ου θελετε ελθειν προϲ με ϊ‐ να ζωην εχητε δοξαν παρα ανων ου λαμβανω · αλλα εγνωκα ϋμαϲ οτι την αγαπην του θυ ουκ εχετε εν εαυ‐ τοιϲ · εγω εληλυθα εν τω ονοματι του προϲ μου και ου λαμβανετε με εαν αλλοϲ ελθη εν τω ονοματι τω ϊδιω εκεινον λημψεϲθε · πωϲ δυναϲθε υμειϲ πιϲτευϲαι δοξαν παρα αλλη‐ λων λαμβανοντεϲ · και την δοξαν την παρα του μονου ου ζητειτε · μη δοκειτε οτι εγω κατηγορηϲω ϋμινϋμων προϲ τον πρα εϲτιν ο κατηγορων υμων μωυϲηϲ ειϲ ονJ ϋμειϲ ηλπι‐ κατε ει γαρ επιϲτευετε μωϋϲει επι‐ ϲτευετε αν εμοι περι γαρ εμου εκει‐ νοϲ εγραψεν ει δε τοιϲ εκεινου γραμ‐ μαϲιν ου πιϲτευετε πωϲ τοιϲ εμοιϲ ρημαϲιν πιϲτευετεπιϲτευϲετε ·

μετα ταυτα απηλθεν ο ιϲ περαν τηϲ θαλαϲϲηϲ τηϲ γαλιλαιαϲ τηϲ τιβεριαδοϲ · ηκολουθει δε αυτω οχλοϲ πολυϲ οτι εθεωρων τα ϲημεια α εποιει επι των αϲθενου¯‐ των ανηλθεν δε ειϲ το οροϲ ιϲ και ε‐ κει εκαθητο μετα των μαθητων αυτου ην δε εγγυϲ το παϲχα η εορτη των ιουδαιων επαραϲ ουν τουϲ οφθαλ‐ μουϲ ο ιϲ και θεαϲαμενοϲ οτι πολυϲ οχλοϲ ερχεται προϲ αυτον λεγει προϲ φιλιππον ποθεν αγοραϲωϲιν αρ‐ τουϲ ινα φαγωϲιν ουτοι τουτο δε ελε‐ γεν πειραζων αυτον αυτοϲ γαρ η‐ δει τι εμελλεν ποιειν απεκριθη αυτω φιλιπποϲ διακοϲιων δηνα‐ ριων αρτοι ουκ αρκουϲιν αυτοιϲ ινα εκαϲτοϲ βραχυ λαβη · λεγει αυτω ειϲ εκ των μαθητων αυτου ανδρεαϲ ο αδελ‐ φοϲ ϲιμωνοϲ πετρου εϲτιν παιδαριον ωδε οϲ εχει ε αρτουϲ κριθινουϲ και β οψα‐ ρια · αλλα ταυτα τι εϲτιν ειϲ τοϲουτουϲ · ειπεν ο ιϲ ποιηϲατε τουϲ ανουϲ αναπε‐ ϲειν ην δε χορτοϲ πολυϲ εν τω τοπω ανεπεϲαν ουν ανδρεϲ τον αριθμον ωϲ πεντακιϲχειλιοι · ελαβεν ουν τουϲ αρτουϲ ο ιϲ και ευχαριϲτηϲαϲ διεδω‐ κεν τοιϲ ανακειμενοιϲ · ομοιωϲ και εκ των οψαριων οϲον ηθελον ωϲ δε ενεπληϲθηϲαν λεγει τοιϲ μαθηταιϲ αυ‐ του ϲυναγαγετε τα περιϲϲευοντα κλα‐ ϲματα ϊνα μη τι αποληται ϲυνηγαγον ουν και εγεμιϲαν ιβ κοφινουϲ κλαϲμα‐ των εκ των ε αρτων των κριθινων α επεριϲϲευϲαν τοιϲ βεβρωκοϲιν · οι ουν ανοι ιδοντεϲ ἁ εποιηϲεν ϲημεια ελεγον οτι ουτοϲ εϲτιν αληθωϲ ο προφη‐ τηϲ ο ερχομενοϲ ειϲ τον κοϲμον ιϲ ουν γνουϲ οτι μελλουϲιν ερχεϲθαι και αρπα‐ ζειν αυτον ϊνα ποιηϲωϲιν βαϲιλεα · ανεχωρηϲεν παλιν ειϲ το οροϲ αυτοϲ μο‐ νοϲ ωϲ δε οψια εγενετο κατεβηϲαν οι μαθηται αυτου επι την θαλαϲϲαν και εμβαντεϲ ειϲ πλοιον ηρχοντο πε‐ ραν τηϲ θαλαϲϲηϲ ειϲ καφαρναουμ και ϲκοτια ηδη εγεγονει και ηδηΟΜ ουπω προϲ αυτουϲ εγεγονει ο ιϲ η δε θαλαϲϲα ανεμου μεγαλου πνεοντοϲ διηγειρατο εληλακοτεϲ ουν ωϲ ϲταδιουϲ κε η λ θεωρουϲι τον ιν περιπατουντα επι την θαλαϲϲαν και εγʼγυϲ του πλοιου γει‐ νομενον και εφοβηθηϲαν ο δε λε‐ γει αυτοιϲ εγω ειμι μη φοβειϲθε ηθε‐ λον ουν λαβειν αυτον ειϲ το πλοιον και ευθεωϲ εγενετο το πλοιον επι τηϲ γηϲ ειϲ ην ϋπηγον · τη επαυ‐ ριον ο οχλοϲ ο εϲτηκωϲ περαν τηϲ θα‐ λαϲϲηϲ · ειδον οτι πλοιαριον αλλο ουκ ην εκει ει μη εν · και οτι ου ϲυν‐ ειϲηλθεν τοιϲ μαθηταιϲ αυτου ο ιϲ ειϲ το πλοιον αλλα μονοι οι μαθηται αυτου απηλθον · αλλα ηλθεν πλοια εκ τιβεριαδοϲ εγʼγυϲ του τοπου οπου εφα‐ γον τον αρτον ευχαριϲτηϲαντοϲ του κυ · οτε ουν ειδεν ο οχλοϲ οτι ιϲ ουκ ε‐ ϲτιν εκει ουδε οι μαθηται αυτου ανε‐ βηϲαν αυτοι ειϲ τα πλοιαρια και ηλθον ειϲ καφαρναουμ ζητουντεϲ τον ιν και ευροντεϲ αυτον περαν τηϲ θαλαϲ‐ ϲηϲ ειπον αυτω ραββει ποτε ωδε γε‐ γοναϲ απεκριθη αυτοιϲ ο ιϲ και ειπεν αμην αμην λεγω ϋμιν ζητειτε με ουχ οτι ειδετε ϲημεια αλλʼ οτι εφαγετε εκ των αρτων και εχορταϲθητε εργαζε‐ ϲθε μη την βρωϲιν την απολλυμενην αλλα την βρωϲιν την μενουϲαν ειϲ ζω‐ ην αιωνιον ην ο υϲ του ανου ϋμιν δωϲει · τουτον γαρ ο πατηρ εϲφραγιϲεν ο θϲ · ει‐ πον ουν προϲ αυτον · τι ποιωμεν ϊ‐ να εργαζωμεθα τα εργα του θυ · απεκρι‐ θη ιϲ και ειπεν αυτοιϲ τουτο εϲτιν το εργον του θυ · ϊνα πιϲτευητε ειϲ ονJ απεϲτειλεν εκεινοϲ · ειπον ουν αυτω τι ουν ποιειϲ ϲυ ϲημειον ϊνα ϊδωμεν και πιϲτευϲωμεν ϲοι · τι εργαζη οι πα‐ τερεϲ ημων το μαννα εφαγον εν τη ερημω καθωϲ εϲτιν γεγραμμενον αρτον εκ του ουρανου εδωκεν αυτοιϲ φαγειν ειπεν ουν αυτοιϲ ο ιϲ αμην αμην λεγω ϋμιν · ου μωυϲηϲ δεδωκεν υμιν τον αρτον εκ του ουρανου αλλʼ ο πατηρ μου διδωϲιν ϋμιν τον αρτον τον εκ του ουρανου τον αληθινον ο γαρ αρτοϲ του θυ εϲτιν ο καταβαινων εκ του ουρανου και ζωην διδουϲ τω κο‐ ϲμω ειπον ουν προϲ αυτον κε παν‐ τοτε δοϲ ημιν τον αρτον τουτον ει‐ πεν αυτοιϲ ο ιϲ εγω ειμι ο αρτοϲ τηϲ ζωηϲ ο ερχομενοϲ προϲ εμε ου μη > πειναϲη και πιϲτευων ειϲ εμε ου μη διψηϲει πωποτε αλλ ειπον υμιν οτι και εωρακατε με και ου πιϲτευε‐ τε παν ο διδωϲιν μοι ο πατηρ προϲ εμε ηξει και τον ερχομενον προϲ εμε ου μη εκβαλω εξω οτι καταβεβηκα απο του ουρανου ουχ ινα ποιω το θελη‐ μα το εμον αλλα το θελημα του πεμψαν‐ τοϲ με · τουτο εϲτιν το θελημα του πεμ‐ ψαντοϲ με ϊνα παν ο εδωκεν μοι μη απο‐ λεϲω εξ αυτου αλλα αναϲτηϲω αυτο τη εϲχατη ημερα τουτο εϲτιν το θελημα του πατροϲ μου ϊνα παϲ ο θεωρων το¯ υϊον και πιϲτευων ειϲ αυτον εχη ζω‐ ην αιωνιον και αναϲτηϲω αυτον εγω τη εϲχατη ημερα · εγογʼγυζον ουν οι ϊου‐ δαιοι περι αυτου οτι ειπεν εγω ειμι ο αρτοϲ ο καταβαϲ εκ του ουρανου και ε‐ λεγον · ουχι ουτοϲ εϲτιν ιϲ ο υϊοϲ ϊω‐ ϲηφ ου ημειϲ οιδαμεν τον πατερα και την μητερα πωϲ νυν λεγει οτι εκ του ουρανου καταβεβηκα · απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτοιϲ μη γογʼγυζετε μετ αλλη‐ λων ουδειϲ δυναται ελθειν προϲ με εαν μη ο πατηρ ο πεμψαϲ με ελκυϲη αυτον · καγω αναϲτηϲω αυτον τη εϲχα‐ τη ημερα εϲτιν γεγραμμενον εν τοιϲ προφηταιϲ και εϲονται παντεϲ διδακτοι θυ παϲ ο ακουϲαϲ παρα του πρϲ και μαθων ερχεται προϲ εμε · ουχ οτι τον πρα εωρα‐ κεν τιϲ ει μη ο ων παρα του θυ ουτοϲ εωρακεν τον πατερα αμην αμην λεγω υμιν ο πιϲτευων εχει ζωην αιωνιον εγω ειμι ο αρτοϲ τηϲ ζωηϲ οι πατερεϲ υμων εφαγον εν τη ερημω το μαννα και απεθανον ουτοϲ εϲτιν ο αρτοϲ ο εκ του ουρανου καταβαινων ινα τιϲ φαγη εξ αυ‐ του · και ου μη αποθανη εγω ειμι ο αρτοϲ ο ζων ο εκ του ουρανου καταβαϲ εαν τιϲ φαγη εκ τουτου του αρτου ζη‐ ϲει ειϲ τον αιωνα και ο αρτοϲ δε ον εγω δωϲω η ϲαρξ μου εϲτιν ϋπερ τηϲ του κοϲμου ζωηϲ εμαχοντο ουν οι ιου‐ δαιοι προϲ αλληλουϲ λεγοντεϲ πωϲ δυ‐ ναται ουτοϲ ημιν δουναι την ϲαρκα φαγειν · ειπεν ουν αυτοιϲ ο ιϲ αμην αμην λεγω υμιν εαν μη φαγητε την ϲαρκα του υϊου του ανου και πι‐ ητε αυτου το αιμα ουκ εχετε ζωην εν εαυτοιϲ · ο τρωγων μου τοτην ϲαρκα και πεινων μου το αιμα εχει ζωην αιωνιον καγω αναϲτηϲω αυτον τη εϲχατη ημερα · η γαρ ϲαρξ μου αληθηϲ εϲτιν βρωϲιϲ και το αιμα μου αληθηϲ εϲτιν ποϲιϲ · ο τρωγων μου την ϲαρκα και πεινων μου το αιμα εν εμοι μενει καγω εν αυτω καθωϲ απεϲτειλεν με ο ζων πατηρ καγω ζω δια τον πατε‐ ρα μου και ο τρωγων με κακεινοϲ ζηϲει δι εμε ουτοϲ εϲτιν ο αρτοϲ ο εξ ουρανου καταβαϲ ου καθωϲ εφαγον οι πατερεϲ και απεθανον ο τρωγων τουτον τον αρτον ζηϲει ειϲ τον αιωνα · ταυτα ειπεν εν ϲυν‐ αγωϲυναγωγη διδαϲκων εν καφαρναουμ · πολλοι ουν ακουϲαντεϲ εκ των μαθητων αυ‐ του ειπαν ϲκληροϲ εϲτιν ουτοϲ ο λογοϲ τιϲ δυναται αυτου ακουειν ειδωϲ δε ο ιϲ εν εαυτω οτι γογʼγυζουϲιν πε‐ ρι τουτου οι μαθηται αυτου ειπεν αυ‐ τοιϲ · τουτο ϋμαϲ ϲκανδαλιζει εαν ουν θεωρητε τον υϊον του ανου ανα‐ βαινοντα οπου ην το προτερον το πνα εϲτιν το ζωοποιουν η ϲαρξ ουκ ω‐ φελει ουδεν τα ρηματα α εγω λελα‐ ληκα ϋμιν πνα εϲτιν και ζωη εϲτιν αλλ ειϲιν εξ υμων τινεϲ οι ου πιϲτευ‐ ουϲιν ηδει γαρ εξ αρχηϲ ο ιϲ τινεϲ ει‐ ϲιν οι μη πιϲτευοντεϲ και τιϲ εϲτιν ο παραδωϲων αυτον και ελεγεν · δια του‐ το ειρηκα υμιν οτι ουδειϲ δυναται ελ‐ θειν προϲ με εαν μη η δεδομενον αυτω εκ του πατροϲ εκ τουτου πολλοι εκ των μαθητων αυτου απηλθον ειϲ τα οπιϲω και ουκετι μετʼ αυτου περιεπατουν ειπεν ουν ο ιϲ τοιϲ ιβ μη και ϋμειϲ θελετε υπαγειν · απε κριθη αυτω ϲιμων πετροϲ κε προϲ τινα απελευϲομεθα ρηματα ζωηϲ αιωνιου εχειϲ και ημειϲ πεπιϲτευ‐ καμεν και εγνωκαμεν οτι ϲυ ει ο α‐ γιοϲ του θυ απεκριθη αυτοιϲ ο ιϲ ουκ εγω ϋμαϲ τουϲ ιβ εξελεξαμην και εξ ϋμων ειϲ διαβολοϲ εϲτιν ελε‐ γεν δε τον ϊουδαν ϲιμωνοϲ ιϲκαριω‐ του ουτοϲ γαρ εμελλεν παραδιδοναι αυ‐ τον εἱϲ εκ των ιβ

και μετα ταυτα περιεπατει ο ιϲ εν γαλιλαια ου γαρ ηθελε¯ εν τη ϊουδαια περιπατειν οτι εζητου¯ αυτον οι ιουδαιοι αποκτειναι ην δε εγʼγυϲ η εορτη των ϊουδαιων η ϲκη‐ νοπηγια ειπον ουν προϲ αυτον οι αδελ‐ φοι αυτου μεταβηθι εντευθεν και ϋπα‐ γε ειϲ την ιουδαιαν ινα και οι μαθηται ϲου θεωρηϲουϲιν ϲου ταϲου τα εργα α ποιειϲ · ου‐ δειϲ γαρ τι εν κρυπτω ποιει και ζητει αυτοϲ εν παρρηϲια ειναι ει ταυτα ποιειϲ φανερωϲον ϲεαυτον τω κοϲμω · ουδε γαρ οι αδελφοι αυτου επιϲτευον ειϲ αυτον λεγει ουν αυτοιϲ ο ιϲ ο καιροϲ ο ε‐ μοϲ ουπω παρεϲτιν ο δε καιροϲ ο ϋμε‐ τεροϲ παντοτε εϲτιν ετοιμοϲ · ου δυνα‐ ται ο κοϲμοϲ μειϲειν ϋμαϲ εμε δε μει‐ ϲει οτι εγω μαρτυρω περι αυτου οτι τα εργα αυτου πονηρα εϲτιν · ϋμειϲ ανα‐ βητε ειϲ την εορτην εγω ουπω αναβαι‐ νω ειϲ την εορτην ταυτην οτι ο εμοϲ καιροϲ ουπω πεπληρωται ταυτα δε ειπων αυτοιϲ εμεινεν εν τη γαλιλαια ωϲ δε ανεβηϲαν οι αδελφοι αυτου ειϲ τη¯ εορτην τοτε και αυτοϲ ανεβη ου φανε‐ ρωϲ αλλα ωϲ εν κρυπτω οι ουν ιουδαιοι εζητουν αυτον εν τη εορτη και ελε‐ γον που εϲτιν εκεινοϲ και γογʼγυϲμοϲ περι αυτου ην πολυϲ εν τοιϲ οχλοιϲ οι με¯ ελεγον οτι αγαθοϲ εϲτιν αλλοι δε ελεγον ουκ αλλα πλανα τον οχλον ουδειϲ μεν‐ τοι παρηϲια ελαλει ϋπ 0-2 αυτου δια τον φοβον των ιουδαιων ηδη δε τηϲ εορτηϲ μεϲουϲηϲ ανεβη ιϲ ειϲ το ιερο¯ και εδιδαϲκεν εθαυμαζον ουν οι ϊου‐ δαιοι λεγοντεϲ πωϲ ουτοϲ γραμματα οιδεν μη μεμαθηκωϲ απεκριθη ουν αυτοιϲ ιϲ και ειπεν η εμη διδα‐ χη ουκ εϲτιν εμη αλλα του πεμψαν‐ τοϲ με εαν τιϲ θελη το θελημα αυτου γνωϲεται περι τηϲ διδαχηϲ ποτερον εκ του θυ εϲτιν η εγω απ εμαυτου λαλω · ο αφ εαυτου λαλων την ϊδιαν ζητει ο δε ζητων την δοξαν του πεμψαντοϲ αυτον ουτοϲ αληθηϲ εϲτιν και αδικια εν αυτω ουκ εϲτιν · ου μωϋϲηϲ δεδωκεν ϋμιν τον νο‐ μον και ουδειϲ εξ ϋμων ποιει τον νομον τι με ζητειτε αποκτειναι απεκριθη ο οχλαϲ δαιμονιον εχειϲ τιϲ ϲε ζητει αποκτειναι · απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτοιϲ ενJ εργον εποιηϲα και παντεϲ θαυμαζετε δια τουτο μωυϲηϲ δεδωκεν υμιν την περιτο μην ουχ οτι εκ του μωυϲεωϲ εϲτιν αλλ εκ των πατερων και εν ϲαββατω περιτεμνετε ανον ει περιτομην λαμβανει ανοϲ εν ϲαββατω ινα μη λυθη ο νομοϲ μωυϲεωϲ εμοι χολατε οτι ανον ολον ϋγιη εποιηϲα εν ϲαββατω μη κρινετε κατ οψιν αλλα την δικαι‐ αν κριϲιν κρινετε · ελεγον ουν τινεϲ εκ των ϊεροϲολυμειτων ουχ ουτοϲ εϲτιν ον ζητουϲιν αποκτειναι και ϊδε παρρηϲια λαλει και ουδεν αυτω λε γουϲιν μηποτε αληθωϲ εγνωϲαν οι αρχοντεϲ οτι ουτοϲ εϲτιν ο χϲ αλλα τουτον οιδαμεν ποθεν εϲτιν ο δε χϲ οταν ερχηται ουδειϲ γεινωϲκει ποθεν εϲτιν · εκραξεν ουν εν τω ϊερω διδαϲκων ιϲ και λεγων καμε οιδατε και οιδατε ποθεν ειμι και απ εμ‐ αυτου ουκ εληλυθα αλλ εϲτιναληθινοϲ ο πεμψαϲ με ον ϋμειϲ ουκ οιδατε · ε‐ γω οιδα αυτον οτι παρ αυτου ειμι κα‐ κεινοϲ με απεϲτειλεν εζητουν ουν αυτον πιαϲαι και ουδειϲ επεβαλεν επ αυτον την χειρα οτι ουπω εληλυ‐ θει η ωρα αυτου εκ του οχλου δε πολ‐ λοι επιϲτευϲαν ειϲ αυτον και ελεγον ο χϲ οταν ελθη μη πλειονα ϲημεια ποιηϲει ων ουτοϲ εποιηϲεν · ηκου‐ ϲαν οι φαριϲαιοι του οχλου γογʼγυζον‐ τοϲ περι αυτου ταυτα · και απεϲτει‐ λαν οι αρχιερειϲ και οι φαριϲαιοι ϋπηρε‐ ταϲ ϊνα πιαϲωϲιν αυτον · ειπεν ουν ιϲ ετι χρονον μικρον μεθ ϋμων ειμι και ϋπαγω προϲ τον πεμψοντα με · ζητηϲατε με και ουχ ευρηϲετε με · και οπου ειμι εγω ϋμειϲ ου δυναϲθε ελθειν · ειπον ουν οι ιδαιοι προϲ ε‐ αυτουϲ που ουτοϲ μελλει πορευεϲθαι · οτι ημειϲ ουχ ευρηϲομεν αυτον μη ειϲ την διαϲποραν των ελληνων μελ‐ λει πορευεϲθαι και διδαϲκει τουϲ ελ‐ ληναϲ τιϲ εϲτιν ο λογοϲ ουτοϲ ον ει‐ πεν ζητηϲετε με και ουχ ευρηϲετε με και οπου ειμι εγω ϋμειϲ ου δυνα‐ ϲθε ελθειν · εν δε τη εϲχατη ημερα τη μεγαλη τηϲ εορτηϲ ειϲτηκει ο ιϲ και εκραξε λεγων εαν τιϲ διψα ερχεϲθω προϲ εμε και πεινετω ο πιϲτευων ειϲ εμε καθωϲ ειπεν η γραφη ποτα‐ μοι εκ τηϲ κοιλιαϲ αυτου ρευϲουϲιν ϋδα‐ τοϲ ζωντοϲ τουτο δε ειπεν περι του πνοϲ ο εμελλον λαμβανειν οι πιϲτευ‐ ϲαντεϲ ειϲ αυτον ουπω γαρ ην πνα οτι ιϲ ουδεπω εδοξαϲθη · εκ του οχλου ουν ακουϲαντεϲ των λογων τουτων ελεγον · ουτοϲ εϲτιν αληθωϲ ο προφη‐ τηϲ · αλλοι ελεγον ουτοϲ εϲτιν ο χϲ · οι δε ελεγον . μη γαρ εκ τηϲ γαλιλαιαϲ ο χϲ ερχεται ουχ η γραφη ειπεν οτι εκ του ϲπερματοϲ δαυειδʼ και απο βηθλε‐ εμ τηϲ κωμηϲ οπου ην δαυειδʼ ερχε‐ ται ο χϲ · ϲχιμαϲχιϲμα ουν εγενετο εν τω ο‐ χλω δι αυτον · τινεϲ δε ηθελον εξ αυ‐ των πιαϲαι αυτον · αλλ ουδειϲ εβα‐ λεν επ αυτον ταϲ χειραϲ · ηλθον ουν οι ϋπηρεται προϲ τουϲ αρχιερειϲ και φαριϲαιουϲ . και ειπον αυτοιϲ εκει‐ νοι · διατι ουκ ηγαγετε αυτον απεκριθηϲαν οι υπηρεται ουδε‐ πωτε ελαληϲεν ουτωϲ ανοϲ απε‐ κριθηϲαν ουν αυτοιϲ οι φαριϲαιοι μη και ϋμειϲ πεπλανηϲθε . μη τιϲ εκ των αρχοντων επιϲτευϲεν ειϲ αυ‐ τον η εκ των φαριϲαιων . αλλα ο οχλοϲ ουτοϲ ο μη γεινωϲκων τον νομον απαρατοι ειϲιν · λεγει νεικοδημοϲ προϲ αυτουϲ ο ελθων προϲ αυτον προτερον εἱϲ ων εξ αυτων · μη ο νομοϲ ημων κρινει τον ανον εαν μη ακουϲη πρωτον παρ αυτου και γνω τι ποιει · απεκριθηϲαν και ειπαν αυτω · μη και ϲυ εκ τηϲ γαλιλαιαϲ ει . εραυνηϲον και ϊδε οτι εκ τηϲ γαλιλαιαϲ προφητηϲ ουκ ε‐ γειρεται ·

παλιν ουν αυτοιϲ ελαλη‐ ϲεν ιϲ λεγων · εγω ειμι το φωϲ του κοϲμου ο ακολουθων μοι ου μη πε‐ ριπατηϲη εν τη ϲκοτια · αλλʼ εξει το φωϲ τηϲ ζωηϲ · ειπον ουν αυτω οι φαριϲαιοι · ϲυ περι ϲεαυτου μαρτυ‐ ρειϲ η μαρτυρια ϲου ουκʼ εϲτιν αλη‐ θηϲ · απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτοιϲ · καν εγω μαρτυρω περι εμαυτου η μαρτυρια μου αληθηϲ εϲτιν οτι οιδα ποθεν ηλθον και που ϋπαγω ϋμειϲ δε ουκ οιδατε ποθεν ερχο μαι καιη που ϋπαγω ϋμειϲ κατα την ϲαρκα κρινετε · εγω δε ου κρινω ουδενα · και εαν κρινω δε εγω η κρι‐ ϲιϲ η εμη αληθινη εϲτιν · οτι μονοϲ ουκʼ ειμι αλλ εγω και ο πεμψαϲ με πα‐ τηρ · και εν τω νομω δε τω ϋμετε‐ ρω γεγραπται οτι δυο ανων η μαρ‐ τυρια εϲτιν αληθηϲ εγω ειμι ο μαρ‐ τυρων περι εμαυτου και περι εμουΟΜ μαρτυρει περι εμου ο πεμψαϲ με πατηρ · ελεγον ουν αυτω που εϲτιν ο πατηρ ϲου · απεκριθη ιϲ ουτεουδε εμε οιδατε ουτε τον πρα μου · ει εμε η‐ δειτε και τον πατερα μου αν ηδειτε · ταυτα τα ρηματα ελαληϲεν εν τω γαζοφυλακιω διδαϲκων εν τω ιερω και ουδειϲ επιαϲεν αυτον ο‐ τι ουπω εληλυθει η ωρα αυτου ει‐ πεν ουν παλιν αυτοιϲ · εγω ϋπαγω και ζητηϲετε με και εν τη αμαρτια¯ υμων αποθανειϲθε οπου εγω ϋπα‐ γω υμειϲ ου δυναϲθε ελθειν · ελε‐ γον ουν οι ιουδαιοι μητι αποκτε‐ νει εαυτον οτι λεγει οπου ϋπαγω ϋ‐ μειϲ ου δυναϲθε ελθειν · και ελεγεν αυ‐ τοιϲ · ϋμειϲ εκ των κατω εϲτε · εγω εκ των ανω ειμι · ϋμειϲ εκ τουτου του κοϲμου εϲτε · εγω ουκʼ ειμι εκ του κο‐ ϲμου τουτου · ειπον ουν ϋμιν οτι απο‐ θανειϲθε εν ταιϲ αμαρτιαιϲ ϋμων · εαν γαρ μη πιϲτευητε οτι εγω ειμι απο‐ θανειϲθε εν ταιϲ αμαρτιαιϲ ϋμων · ελε‐ γον ουν αυτω ϲυ τιϲ ει · ειπεν αυτοιϲ ιϲ την αρχην ο τι και λαλω ϋμιν πολλα ε‐ χω περι ϋμων λαλειν και κρινειν αλλ ο πεμψαϲ με αληθηϲ εϲτιν καγω α η‐ κουϲα παρ αυτου ταυτα λαλω ειϲ τον κοϲμον · ουκ εγνωϲαν οτι τον πατερα αυτοιϲ ελεγεν · ειπεν ουν αυτοιϲ ο ιϲ οτι οταν ϋψωϲητε τον υϊον του ανου τοτε γνωϲεϲθε οτι εγω ειμι και απ εμ‐ αυτου ποιω ουδεν · αλλα καθωϲ εδιδα‐ ξεν με ο πατηρ . ταυτα λαλω · και ο πεμ‐ ψαϲ με μετʼ εμου εϲτιν · ουκ αφηκεν με μονον οτι εγω τα αρεϲτα αυτω ποι‐ ω παντοτε · ταυτα αυτου λαλουντοϲ πολλοι επιϲτευϲαν ειϲ αυτον · ελεγεν ουν ο ιϲ προϲ τουϲ πεπιϲτευκοταϲ αυ‐ τω ϊουδαιουϲ · εαν ϋμειϲ μενητε εν τω λογω τω εμω . αληθωϲ μαθηται μου εϲτε · και γνωϲεϲθε την αλη‐ θειαν και η αληθεια ελευθερωϲει ϋ‐ μαϲ · απεκριθηϲαν προϲ αυτον ϲπερ‐ μα αβρααμ εϲμεν και ουδενι δεδου‐ λευκαμεν πωποτε · πωϲ ϲοι λεγειϲ οτι ελευθεροι γενηϲεϲθε · απεκριθη ιϲ · αμην αμην λεγω ϋμιν οτι παϲ ο ποιων την αμαρτιαν δουλοϲ εϲτιν τηϲ αμαρτιαϲ · ο δε δουλοϲ ου μενει εν τη οικια ειϲ τον αιωνα · ο υϊοϲ με‐ νει ειϲ τον αιωνα · εαν ο υϲ ϋμαϲ ελευ‐ θερωϲη οντωϲ ελευθεροι εϲεϲθε · οιδα οτι ϲπερμα αβρααμʼ εϲτε αλλα ζητειτε με αποκτειναι · οτι ο λογοϲ ο εμοϲ ου χωρει εν ϋμιν · ἁ εγω εο‐ ρακα παρα τω πατρι λαλω · και ϋμειϲ ουν ἁ ηκουϲατε παρα του πατροϲ λαλειτε · απεκριθηϲαν και ειπαν αυτω ο πατηρ ημων αβρααμʼ εϲτιν · λεγει αυτοιϲ ο ιϲ. ει τεκνα του αβρααμʼ εϲτε τα εργα του αβρααμʼ εποιειτε · νυν δε ζητειτε με αποκτειναι ανθρωπο¯ οϲ την αληθειαν ϋμιν λελαληκα ην ηκουϲα παρα του θυ · τουτο αβρααμʼ ουκʼ εποιηϲεν · ϋμειϲ ποιειτε τα ερ‐ γα του πατροϲ ϋμων · ειπον ουν αυτω ημειϲ εκ πορνειαϲ ουκ εγεννημεθαου γεγεννημεθα ενα πατερα εχομεν τον θν · ειπεν αυ‐ τοιϲ ο ιϲ. ει ο θϲ πατηρ ϋμων ην . ηγαπα‐ τε αν εμε · εγω γαρ εκ του θυ εξηλθον και ηκω · ουδε γαρ απ εμαυτου εληλυ‐ θα αλλʼ εκεινοϲ με απεϲτειλεν · δια‐ τι την λαλιαν την εμην ου γεινωϲκε‐ τε οτι ου δυναϲθε ακουειν τον λογον τον εμον · ϋμειϲ εκ του πατροϲ του διαβολου εϲτε · και ταϲ επιθυμιαϲ του πατροϲ ϋμων θελετε ποιειν · εκεινοϲ ανθρωποκτονοϲ ην απ αρχηϲ και εν τη αληθεια ουχʼ εϲτηκεν οτι ουκʼ εϲτιν αληθεια εν αυτω · οταν λαλη το ψευδοϲ εκ των ϊδιων λαλει · οτι ψευ‐ ϲτηϲ εϲτιν και ο πατηρ αυτου · εγω δε οτι την αληθειαν λεγω ου πιϲτευε‐ τε μοι τιϲ εξ ϋμων ελεγʼξει με περι αμαρτειαϲαμαρτιαϲ · ει αληθειαν λεγω . δια τι ϋμειϲ ου πιϲτευετε μοι · ο ων εκ του θυ τα ρηματα του θυ ακουει · δια του‐ το ϋμειϲ ουκ ακουετε οτι εκ του θυ ουκ εϲτε · απεκριθηϲαν οι ϊουδαιοι και ειπα¯ αυτω ου καλωϲ λεγομεν ημειϲ οτι ϲα‐ μαρειτηϲ ει ϲυ . και δαιμονιον εχειϲ · απεκριθη ιϲ · εγω δαιμονιον ουκ ε‐ χω αλλα τειμω τον πατερα μου και ϋμειϲ ατειμαζετε με · εγω δε ου ζη‐ τω την δοξαν μου εϲτιν ο ζητων και κρινωνκρεινων · αμην αμην λεγω ϋμιν εαν τιϲ τον εμον λογον τηρηϲη . θανα‐ τον ου μη θεωρηϲη ειϲ τον αιωνα · ειπον ουν αυτω οι ϊουδαιοι · νυν ε‐ γνωκαμεν οτι δαιμονιον εχειϲ . αβρααμ απεθανεν και οι προφηται · και ϲυ λεγειϲ οτι εαν τιϲ τον λογον μου τη‐ ρηϲη ου μη γευϲηται θανατου ειϲ τον αι‐ ωνα · μη ϲυ μειζων ει του πατροϲ ημω¯ αβρααμʼ οϲτιϲ απεθανεν και οι προφη‐ ται απεθανον τινα ϲεαυτον ποιειϲ > απεκριθη ιϲ εαν εγω δοξαϲω εμαυτον . η δοξα μου ουδεν εϲτιν · εϲτιν ο πατηρ μου ο δοξαζων με ον ϋμειϲ λεγετε οτι θϲ ημων εϲτιν και ουκ εγνωκατε αυτο¯ · εγω δε οιδα αυτον . καν ειπω ϋμιν οτι ουκʼ οιδα αυτον εϲομαι ομοιοϲ ϋμιν ψευϲτηϲ · αλλʼ οιδα αυτον και τον λογο¯ αυτου τηρω · αβρααμʼ ο πατηρ ϋμων ηγαλλιαϲατο ϊνα ϊδη την ημεραν τη¯ εμην και ϊδηϊδεν και εχαρη · ειπον ουν οι ϊουδαιοι προϲ αυτον πεντηκοντα ετη ουπω εχειϲ και αβρααμʼ εορακεν ϲε · ειπεν αυτοιϲ ιϲ · αμην αμην λεγω ϋμιν πριν αβρααμ γενεϲθαι εγω ειμι · ηραν ουν λιθουϲ ϊνα βαλωϲιν επ αυτον · ιϲ δε εκρυβη και εξηλθεν εκ του ϊερου ·

και παραγων ειδεν ανθρωπον τυφλον εκ γενετηϲ και ηρωτηϲαν αυτον οι μα‐ θηται αυτου λεγοντεϲ ραββει · τιϲ ημαρ‐ τεν ουτοϲ η οι γονειϲ αυτου ϊνα τυφλοϲ γεννηθη · απεκριθη ιϲ · ουτε ουτοϲ ημαρτεν ουτε οι γονειϲ αυτου · αλλ ϊνα φανερωθη τα εργα του θυ εν αυτω · η‐ μαϲ δει εργαζεϲθαι τα εργα του πεμψαν‐ τοϲ ημαϲ εωϲ ημερα εϲτιν · ερχεται νυξ οτε ουδειϲ δυναται εργαζεϲθαι · οταν εν τω κοϲμω ω φωϲ ειμι του κοϲμου · ταυτα ειπων επτυϲεν χαμαι και εποι‐ ηϲεν πηλον εκ του πτυϲματοϲ · και ε‐ πεχρειϲεν αυτοναυτου τον πηλον επι τουϲ οφθαλμουϲ · και ειπεν αυτω ϋπαγε νιψαι ειϲ την κολυμβηθραν του ϲειλω‐ αμʼ ο ερμηνευεται απεϲταλμενοϲ απηλθεν ουν και ενιψατο και ηλθεν βλεπων · οι ουν γειτονεϲ και οι θεω‐ ρουντεϲ αυτον το προτερον οτι προϲ‐ αιτηϲ ην . ελεγον · ουχ ουτοϲ ο καθημε‐ νοϲ και προϲαιτων · αλλοι ελεγον οτι ου‐ τοϲ εϲτιν · αλλοι ελεγον ουχι αλλʼ ομοιοϲ αυτω εϲτιν · εκεινοϲ ελεγεν οτι εγω ειμι · ελεγον ουν αυτω πωϲ ηνεωχθη‐ ϲαν ϲου οι οφθαλμοι · απεκριθη εκεινοϲ ανθρωποϲ ο λεγομενοϲ ιϲ πηλον εποι‐ ηϲεν και επεχρειϲε μου τουϲ οφθαλμουϲ και ειπεν μοι ϋπαγε ειϲ τον ϲειλωαμ · και νιψαι · απελθων ουν και νιψαμενοϲ ανεβλεψα · και ειπον αυτω που εϲτιν εκεινοϲ · λεγει ουκ οιδα αγουϲιν αυτον προϲ τουϲ φαριϲαιουϲ τον ποτε τυφλο¯ ην δε ϲαββατον εν η ημερα τον πηλον εποιηϲεν ο ιϲ και ανεωξεν αυτου τουϲ οφθαλμουϲ · παλιν ουν ηρωτων αυ‐ τον και οι φαριϲαιοι πωϲ ανεβλεψεν · ο δε ειπεν αυτοιϲ πηλον επεθηκεν μου επι τουϲ οφθαλμουϲ και ενιψαμη¯ και βλεπω · ελεγον ουν εκ των φαριϲαιω¯ τινεϲ · ουκʼ εϲτιν ουτοϲ παρα θυ οΟΜ αν‐ θρωποϲ οτι το ϲαββατον ου τηρει · αλλοι ελεγον πωϲ δυναται ανθρωποϲ αμαρτωλοϲ τοιαυτα ϲημεια ποιειν και ϲχιϲμα ην εν αυτοιϲ · λεγουϲιν ουν τω τυφλω παλιν ϲυ τι λεγειϲ περι ϲε‐ αυτου οτι ηνεωξεν ϲου τουϲ οφθαλ‐ μουϲ · ο δε ειπεν οτι προφητηϲ ε‐ ϲτιν · ουκʼ επιϲτευϲαν ουν οι ϊουδαιοι περι αυτου οτι ην τυφλοϲ και ανεβλε‐ ψεν εωϲ οτου εφωνηϲαν τουϲ γονειϲ αυτου του αναβλεψαντοϲ και ηρω‐ τηϲαν αυτουϲ λεγοντεϲ · ουτοϲ εϲτιν ο υϊοϲ ϋμων ον ϋμειϲ λεγετε οτι τυ‐ φλοϲ εγεννηθη πωϲ ουν βλεπει αρ‐ τι · απεκριθηϲαν ουν οι γονειϲ αυτου και ειπαν οιδαμεν οτι ουτοϲ εϲτιν ο υϊοϲ ημων και οτι τυφλοϲ εγεννη‐ θη πωϲ δε νυν βλεπει ουκ οιδαμεν η τιϲ ηνοιξεν αυτου τουϲ οφθαλμουϲ ημειϲ ουκ οιδαμεν αυτοϲ ηλικιαν εχει αυτοϲ περι εαυτου λαληϲει · ταυ‐ τα ειπον οι γονειϲ αυτου οτι εφοβουν‐ το τουϲ ϊουδαιουϲ ηδη γαρ ϲυνετεθειν‐ το οι ιουδαιοι ινα αν τιϲ ομολογηϲη αυτον χν αποϲυναγωγοϲ γενηται δια τουτο οι γονειϲ αυτου ειπαν οτι ηλικειαν εχει αυ‐ τον επερωτηϲατε · εφωνηϲαν ουν τον ανον εκ δευτερου οϲ ην τυφλοϲ και ειπα¯ αυτω · δοϲ δοξαν τω θω ημειϲ οιδαμεν οτι ουτοϲ ο ανοϲ αμαρτωλοϲ εϲτιν · απε‐ κριθη ουν εκεινοϲ ει αμαρτωλοϲ εϲτιν ουκʼ οιδα · εν οιδα οτι τυφλοϲ ων αρτι βλεπω · ειπον ουν αυτω τι εποιηϲεν ϲοι πωϲ ηνεωξεν ϲου τουϲ οφθαλμουϲ · απεκριθη αυτοιϲ ειπον ϋμιν ηδη και ουκ ηκουϲατε τι ουν παλιν θελετε ακου‐ ειν μη και ϋμειϲ θελετε αυτου μαθη‐ ται γενεϲθαι · και ελοιδορηϲαν αυτον και ειπον ϲυ μαθητηϲ ει εκεινου ημειϲ δε του μωυϲεωϲ εϲμεν μαθηται ημειϲ οιδαμεν οτι μωυϲει λελαληκεν ο θϲ του‐ τον δε ουκ οιδαμεν ποθεν εϲτιν · απε‐ κριθη δΟΜ ο ανθρωποϲ και ειπεν αυτοιϲ εν τουτω γαρ το θαυμαϲτον εϲτιν οτι ϋμειϲ ουκ οιδατε ποθεν εϲτιν και η‐ νοιξεν μου τουϲ οφθαλμουϲ · οιδαμεν οτι αμαρτωλων ο θϲ ουκ ακουει αλλ εαν τιϲ θεοϲεβηϲ η και το θελημα αυτου ποι‐ η τουτου ακουει · εκ του αιωνοϲ ουκ η‐ κουϲθη οτι ανεωξεν τιϲ οφθαλμουϲ τυφλου γεγεννημενου ει μη ην ου‐ τοϲ παρα θυ ουκ ηδυνατο ποιειν ουδε ¯ απεκριθηϲαν και ειπαν αυτω εν αμαρ‐ τιαιϲ ϲυ εγενηθηϲ ολοϲ και ϲυ διδαϲκειϲ ημαϲ και εξεβαλον αυτον εξω · ηκου‐ ϲεν ιϲ οτι εξεβαλον αυτον εξω και ευ‐ ρων αυτον ειπεν ϲυ πιϲτευειϲ ειϲ τον υϊον του ανου · και τιϲ εϲτιν εφη κε ϊ‐ να πιϲτευϲω ειϲ αυτον · ειπεν αυτω ο ιϲ · και εορακαϲ αυτον και ο λαλων με‐ τα ϲου εκεινοϲ εϲτιν · ειϲ κριμα εγω ειϲ τον κοϲμον τουτον εληλυθα ϊνα οι μη βλεποντεϲ βλεπωϲιν και οι βλεπον‐ τεϲ τυφλοι γενωνται · ηκουϲαν εκ τω¯ φαριϲαιων ταυτα οι μετʼ αυτου οντεϲ και ειπον αυτω · μη και ημειϲ τυφλοι εϲμεν . ειπεν αυτοιϲ ιϲ · ει τυφλοι ητε ουκ αν ειχετε αμαρτιαν · νυν δε λεγε‐ τε οτι βλεπομεν και η αμαρτια ϋμω¯ μενει ·

αμην αμην λεγω ϋμιν ο μη ειϲερχομενοϲ δια τηϲ θυραϲ ειϲ την αυ‐ λην των προβατων αλλα αναβαινων αλλαχοθεν . εκεινοϲ κλεπτηϲ εϲτιν και ληϲτηϲ · ο δε ερχομενοϲ δια τηϲ θυραϲ ποιμην εϲτιν των προβατων · του‐ τω ο θυρωροϲ ανοιγει · και τα προβατα τηϲ φωνηϲ αυτου ακουει και τα ϊδια προβατα φωνει κατʼ ονομα και εξαγει αυτα · οταν τα ϊδια παντα εκβαλη εμ‐ προϲθεν αυτων πορευεται και τα προ‐ βατα αυτω ακολουθει οτι οιδαϲι την φωνην αυτου · αλλοτριω δε ου μη α‐ κολουθηϲωϲιν · αλλα φευξονται απ αυτου οτι ουκ οιδαϲι των αλλοτριων την φωνην · ταυτην την παροιμι‐ αν ειπεν αυτοιϲ ο ιϲ · εκεινοι δε ουκʼ εγνωϲαν τινα ην α ελαλει αυτοιϲ · ειπεν ουν παλιν ο ιϲ αμην αμην λεγω ϋμιν εγω ειμι ο ποιμην των προβατων · παντεϲ οϲοι ηλθον κλεπται ειϲιν και ληϲται · αλλʼ ουκ ηκουϲαν αυτω¯ τα προβατα · εγω ειμι η θυρα δι εμου αν τιϲ ειϲελθη . ϲωθηϲεται · και ειϲελευ‐ ϲεται και εξελευϲεται και νομην ευ‐ ρηϲει · ο κλεπτηϲ ουκʼ ερχεται · τιει μη ϊνα κλεψη και θυϲη και απολεϲη · εγω ηλθον ϊνα ζωην εχωϲιν και περιϲϲοτερον εχωϲιν · εγω ειμι ο ποιμην ο καλοϲ · ο ποιμην ο καλοϲ . την ψυχην αυτου τιθηϲιν ϋπερ των προβατων · ο μιϲθωτοϲ και ου‐ κ ων ποιμην ὸὑ; ουκ εϲτιν τα προβα‐ τα τα ϊδια . θεωρει τον λυκον ερχομε‐ νον και αφιηϲιν τα προβατα και φευ‐ γει · και ο λυκοϲ αρπαζει αυτα και ϲκορ‐ πιζει οτι μιϲθωτοϲ εϲτιν και ου με‐ λει αυτω περι των προβατων εγω ειμι ο ποιμην ο καλοϲ και γει‐ νωϲκω τα εμα και γεινωϲκουϲι με τα ε‐ μα καθωϲ γεινωϲκει με ο πατηρ καγω γεινωϲκω τον πατερα · και την ψυχην μου τιθημι ϋπερ των προβατων και αλλα προβατα εχω α ουκ εϲτιν εκ τηϲ αυληϲ ταυτηϲ · κακεινα δει με αγαγειν και τηϲ φωνηϲ μου ακουϲουϲιν και γενηϲον‐ ται μια ποιμνη ειϲ ποιμην δια τουτο με ο πατηρ αγαπα οτι εγω τιθημι την ψυχην ϊνα παλιν λαβω αυτην ουδειϲ αιρει αυτην απ εμου αλλ εγω τιθημι αυ‐ την απ εμαυτου · εξουϲιαν εχω θειναι αυτην και εξουϲιαν εχω παλιν λαβειν αυ‐ την · ταυτην την εντολην ελαβον παρα του πατροϲ μου ϲχιϲμα παλιν εγενε‐ ‾‾το εν τοιϲ ιουδαιοιϲ δια τουϲ λογουϲ του‐ τουϲ ελεγον δε πολλοι εξ αυτων δαι‐ μονιον εχει και μαινεται τι αυτου ακου‐ ετε αλλοι ελεγον ταυτα τα ρηματα ουκ εϲτιν δαιμονιζομενου μη δαιμονιον δυναται τυφλων οφθαλμουϲ ανοιξαι ε‐ γενετο τοτε τα εγʼκαινια εν τοιϲ ιερο‐ ϲολυμοιϲ χειμων ην · και περιεπατει ο ιϲ εν τω ϊερω εν τη ϲτοα του ϲολομω‐ νοϲ εκυκλωϲαν ουν αυτον οι ϊουδαιοι και ελεγον αυτω εωϲ ποτε την ψυχην ημων αιρειϲ ει ϲυ ει ο χϲ ειτε ημιν παρηϲια · απεκριθη αυτοιϲ ο ιϲ · ειπο¯ υμιν και ου πιϲτευετε τα εργα ἁ ε‐ γω ποιω εν τω ονοματι του πατροϲ μου ταυτα μαρτυρει περι εμου · αλλα ϋμειϲ ου πιϲτευετε οτι ουκʼ εϲτε εκ των προβατων των εμων τα προβατα τα εμα τηϲ φωνηϲ μου α‐ κουει καγω γεινωϲκω αυτα και α‐ κολουθουϲιν μοι καγω διδωμι αυ‐ τοιϲ ζωην αιωνιον και ου μη απο‐ λωνται ειϲ τον αιωνα και ουχ αρπα‐ ϲει τιϲ αυτα εκ τηϲ χειροϲ μου · ο πατηρ μοι ὁϲ εδωκεν 6-7 παντων μει‐ ζον εϲτιν · και ουδειϲ δυναται αρπα‐ ζειν εκ τηϲ χειροϲ του πατροϲ εγω και ο πατηρ εν εϲμεν · εβαϲταϲαν παλιν λιθουϲ οι ϊουδαιοι ινα λιθα‐ ϲωϲιν αυτον απεκριθη αυτοιϲ ο ιϲ πολλα εδειξα υμιν εργα καλα εκ του πατροϲ μου δια ποιον αυτων εργον εμε λιθαζετε απεκριθηϲαν αυτω οι ιουδαιοι περι καλου εργου ου λιθα‐ ζομεν ϲε αλλα περι βλαϲφημειαϲ και οτι ϲυ ανθρωποϲ ων ποιειϲ ϲεαυ‐ τον θν · απεκριθη αυτοιϲ ο ιϲ ουκ ε‐ ϲτιν γεγραμμενον εν τω νομω ϋμων οτι εγω ειπα θεοι εϲτε ει ε‐ κεινουϲ ειπε θεουϲ προϲ ουϲ ο λο‐ γοϲ του θυ εγενετο και ου δυναται λυθηναι η γραφη ονJ ο πατηρ ηγι‐ αϲεν και απεϲτειλεν ειϲ τον κοϲμον υμειϲ λεγετε οτι βλαϲφημειϲ ο‐ τι ειπον υιοϲ του θυ ειμι · ει ου ποιω τα εργα του πατροϲ μου μη πιϲτευετε μοι · ει δε ποιω καν εμοι μη πιϲτευητε τοιϲ εργοιϲ πιϲτευετε ϊνα γνωτε και γεινω‐ ϲκητε οτι εν εμοι ο πατηρ καγω εν τω πατρι · εζητουν αυτον παλιν πιαϲαι και εξηλθεν εκ τηϲ χειροϲ αυτων και απηλθεν παλιν περαν του ϊορδανου ειϲ τον τοπο¯ οπου ην ϊωανηϲϊωαννηϲ το πρωτον βα‐ πτιζων και εμεινεν εκει και πολ‐ λοι ηλθον προϲ αυτον και ελεγον οτι ϊωαννηϲ μεν ϲημειον εποι‐ ηϲεν ουδεν · παντα δε οϲα ειπεν ϊωαννηϲ περι τουτου αληθη ην · και πολλοι επιϲτευϲαν ειϲ αυτον εκει

ην δε τιϲ αϲθενων λαζαροϲ απο βη‐ θανειαϲ εκ τηϲ κωμηϲ μαριαϲ και μαρθαϲ τηϲ αδελφηϲ αυτηϲ ην δε μαριαμ η αλειψαϲα τον κν μυρω και εκμαξαϲα τουϲ ποδαϲ αυτου ταιϲ θριξιν αυτηϲ ηϲ ο αδελφοϲ λαζαροϲ ηϲθενει · απεϲτειλαν ουν αι αδελφαι προϲ αυτον λεγουϲαι · κε · ϊδε ον φιλειϲ αϲθε‐ νει απεϲτειλαν ουν αι αδελφαι προϲ αυ‐ τονΟΜ ακουϲαϲ δε ο ιϲ ειπεν αυτη η αϲ‐ θενεια ουκ εϲτιν προϲ θανατον αλλ υπερ τηϲ δοξηϲ του θυ ϊνα δοξαϲθη ο υϲ του θυ δι αυτηϲ · ηγαπα δε ο ιϲ την μαρ‐ θαν και τηϲ αδελφηϲ αυτηϲ και τον λαζα‐ ρον ωϲ ουν ηκουϲεν οτι αϲθενει τοτε με¯ εμεινεν εν ω ην τοπω δυο ημεραϲ ε‐ πειτα μετα τουτο λεγει τοιϲ μαθηταιϲ αγωμεν ειϲ την ιουδαιαν παλιν λεγουϲιν αυτω οι μαθηται ραββει νυν εζητουν ϲε λιθαϲαι οι ιουδαιοι και παλιν ϋπαγειϲ εκει · απεκριθη ιϲ ουχι δωδεκα ωραι ειϲιν τηϲ ημεραϲ εαν τιϲ περιπατη εν τη ημε‐ ρα ου προϲκοπτει οτι το φωϲ του κο‐ ϲμου τουτου βλεπει εαν δε τιϲ περιπα‐ τη εν τη νυκτι προϲκοπτει οτι το φωϲ ουκʼ εϲτιν εν αυτω ταυτα ειπεν και με‐ τα τουτο λεγει αυτοιϲ λαζαροϲ η φιλοϲ ημων κεκοιμηται αλλα πορευομαι ινα εξϋπνιϲω αυτον ειπον ουν οι μα‐ θηται αυτω κε ει κεκοιμηται εγερθη‐ ϲεται ειρηκει δε ο ιϲ περι θανατου αυ‐ του εκεινοι δε εδοξαν περι τηϲ κοιμη‐ ϲεωϲ του ϋπνου λεγει · τοτε ουν ει‐ πεν αυτοιϲ ο ιϲ παρρηϲια λαζαροϲ απε‐ θανεν και χαιρω δι ϋμαϲ ινα πιϲτευ‐ ϲητε οτι ουκ ημην εκει αλλα αγωμεν προϲ αυτον · ειπεν ουν θωμαϲ ο λεγομενοϲ διδυμοϲ τοιϲ ϲυμμαθη‐ ταιϲ αγωμεν και ημειϲ ϊνα αποθα‐ νωμεν μετ αυτου ελθων ουν ο ιϲ ευρεν αυτον τεϲϲαραϲ ηδη ημε‐ ραϲ εχοντα εν τω μνημειω ην δε βηθανια εγγυϲ των ϊεροϲολυμων ωϲ απο ϲταδιων δεκαπεντε πολ‐ λοι δε εκ των ϊουδαιων εληλυθει‐ ϲαν προϲ την μαρθαν και μαριαμ ινα παραμυθηϲωνται αυταϲ πε‐ ρι του αδελφου · η ουν μαρθα ωϲ η‐ κουϲεν οτι ιϲ ερχεται ϋπηντη‐ ϲεν αυτω μαρια δε εν τω οικω ε‐ καθεζετο ειπεν ουν η μαρθα προϲ τον ιν κε ει ηϲ ωδε ουκ αν απεθα‐ νεν ο αδελφοϲ μου και νυν οιδα ο‐ τι οϲα εαν αιτηϲη τον θν δωϲει ϲοι ο θϲ λεγει αυτη ο ιϲ αναϲτηϲεται ο αδελφοϲ ϲου λεγει αυτω μαρθα οιδα οτι αναϲτηϲεται εν τη ανα‐ ϲταϲει εν τη εϲχατη ημερα ειπεν ουν αυτη ο ιϲ εγω ειμι η α‐ ναϲταϲιϲ και η ζωη ο πιϲτευων ειϲ εμε καν αποθανη ζηϲεται και παϲ ο ζων και πιϲτευων ειϲ εμε ου μη αποθανη ειϲ τον αιωνα πιϲτευ‐ ειϲ τουτο λεγει αυτω ναι κε εγω πεπιϲτευκα οτι ϲυ ει ο χϲ ο υϊοϲ του θυ ο ειϲ τον κοϲμον ερχομε‐ νοϲ και τουτο ειπουϲα απηλθε¯ και εφωνηϲεν · μαριαμ την αδελ‐ φην αυτηϲ λαθρα ειπουϲα ο διδα‐ ϲκαλοϲ παρεϲτιν και φωνει ϲε εκεινη δε ωϲ ηκουϲεν ηγερθη ταχυ και ηρχετο προϲ αυτον ουπω δε εληλυθει ο ιϲ ειϲ την κω‐ μην αλλ ην ετι εν τω τοπω οπου ϋπηντηϲεν αυτω η μαρθα · οι ουν ϊουδαιοι οι οντεϲ μετ αυτηϲ εν τη οι‐ κια και παραμυθουμενοι αυτην ιδο¯‐ τεϲ την μαριαμ · οτι ταχεωϲ ανεϲτη και εξηλθεν και ηκολουθηϲαν αυτη δοξαζοντεϲ οτι ϋπαγει ειϲ το μνη μειον ϊνα κλαυϲη εκει η ουν μαρι‐ αμ · ωϲ ηλθεν οπου ην ιϲ ϊδουϲα αυ‐ τον επεϲεν αυτου προϲ τουϲ ποδαϲ λεγουϲα αυτω κε ει ηϲ ωδε ουκ αν μου απεθανεν ο αδελφοϲ ιϲ ουν ωϲ ϊδεν αυτην κλαιουϲαν και τουϲ ϲυν‐ ελθονταϲ αυτη ιουδαιουϲ κλαιον ταϲ εβρειμηϲατο τω πνι και εταραξεν ε‐ αυτον και ειπεν που τεθεικατε αυτον λεγουϲιν αυτω κε ερχου και ιδε εδα‐ κρυϲεν ο ιϲ ελεγον ουν οι ιουδαιοι ιδε πωϲ εφιλει αυτον τινεϲ δε εξ αυτω¯ ειπον ουκ εδυνατο ουτοϲ ο ανοιξαϲ τουϲ οφθαλμουϲ του τυφλου ποιηϲαι ινα και ουτοϲ μη αποθανη ιϲ ουν πα‐ λιν εμβρειμωμενοϲ εν εαυτω ερχεται ειϲ το μνημειον ην δε ϲπηλαιον και λιθοϲ επεκειτο επ αυτω λεγει ο ιϲ αρα‐ τε τον λιθον λεγει αυτω η αδελφη του τετελευτηκοτοϲ μαρθα κε ηδη οζει τεταρταιοϲ γαρ εϲτιν λεγει αυτη ο ιϲ ουκ ειπον ϲοι οτι εαν πιϲτευϲηϲ οψη την δοξαν του θυ ηραν ουν τον λιθον ο δε ιϲ ηρεν τουϲ οφθαλμουϲ ανω και ειπεν · πατερ ευχαριϲτω ϲοι οτι ηκουϲαϲ μου εγω δε ηδειν οτι παντοτε μου ακουειϲ αλλα δια τον οχλον τον περιεϲτωτα ειπον ινα πιϲτευϲωϲιν οτι ϲυ με απε‐ ϲτειλαϲ και ταυτα ειπων φωνη μεγα‐ λη εκραυγαϲεν λαζαρε δευρο εξω · εξ‐ ηλθεν ο τεθνηκωϲ δεδεμενοϲ τουϲ πο‐ δαϲ και ταϲ χειραϲ κηριαιϲ και η οψιϲ αυ‐ του ϲουδαριω περιεδεδετο λεγει ιϲ αυ‐ τοιϲ λυϲατε αυτον και αφετε αυτον υπαγειν πολλοι ουν εκ των ϊουδαι‐ ων οι ελθοντεϲ προϲ την μαριαμ There is sοmething at the end of this line that might be a trace of a μ but looks too high 2-38-9 ειϲ δε τυϲτιϲ εξ αυτων καϊφαϲ αρχιερευϲ ων του ενιαυτου εκεινου ειπεν αυτοιϲ ϋμειϲ ουκ οιδατε ουδεν ουδε λογιζεϲθε οτι ϲυμφερει υμιν ινα ειϲ ανοϲ απο‐ θανη υπερ του λαου και μη ολον το εθνοϲ αποληται τουτο δε αφ ε‐ αυτου ουκ ειπεν αλλα αρχιερευϲ ω¯ του ενιαυτου εκεινου επροφη‐ τευϲεν οτι εμελλεν ιϲ αποθνη‐ ϲκειν ϋπερ του εθνουϲ και ουχ υπερ του εθνουϲ μονον αλλ ινα και τα τεκνα του θυ τα διεϲκορπιϲμενα ϲυναγαγη ειϲ ενJ απ εκεινηϲ ουν τηϲ ημεραϲ εβουλευϲαντο ινα απο‐ κτεινωϲιν αυτον ο ουν ιϲ ουκε‐ τι παρρηϲια περιεπατει εν τοιϲ ϊουδαιοιϲ αλλα απηλθεν εκειθεν ειϲ την χωραν εγγυϲ τηϲ ερημου ειϲ εφραιμ · λεγομενην πολιν κα‐ κει εμεινεν μετα των μαθητων ην δε εγγυϲ το παϲχα των ιουδαι‐ ων και ανεβηϲαν πολλοι ειϲ ιεροϲο‐ λυμα εκ τηϲ χωραϲ προ του παϲχα ινα αγνιϲωϲιν εαυτουϲ εζητουν ουν τον ιν και ελεγον μετ αλληλων εν τω ϊερω εϲτηκοτεϲ τι δοκει ϋμιν οτι ου μη ελθη ειϲ την εορ‐ την δεδωκειϲαν δε οι αρχιερειϲ 1254

25-28 οι‐ κια επληρωθη εκ τηϲ οϲμηϲ του μυ‐ ρου λεγει ιουδαϲ ο ϊϲκαριωτηϲ εἱϲ Only the breathing is present των μαθητων αυτου ο μελλων αυ‐ τον παραδιδοναι διατι τουτο το μυρον ουκ επραθη τριακοϲιων δηναριων και εδοθη πτωχοιϲ ειπε δε τουτο ουχʼ οτι περι των πτωχων εμελεν αυτω αλλʼ οτι κλεπτηϲ ην και το γλωϲϲοκο‐ μον εχων τα βαλλομενα εβαϲταζεν · ειπεν ουν ο ιϲ αφεϲ αυτην ϊνα ειϲ τη¯ ημεραν του ενταφιαϲμου μου τηρη‐ ϲη αυτο τουϲ πτωχουϲ γαρ παντοτε εχετε · εγνω ουν οχλοϲ πολυϲ εκ των ιουδαιων οτι εκει εϲτιν και ηλθον ου δι‐ α τον ιν μονον αλλ ϊνα και τον λαζα‐ ρον ϊδωϲιν ον ηγειρεν εκ νεκρων ε‐ βουλευϲαντο δε οι αρχιερειϲ ϊνα και τον λαζαρον αποκτεινωϲιν οτι πολλοι δι αυτον ϋπηγον των ιουδαιων και επι‐ ϲτευον ειϲ τον ιν τη επαυριον ο οχλοϲ πολυϲ ο ελθων ειϲ την εορτην ακου‐ ϲαντεϲ οτι ερχεται ο ιϲ ειϲ ϊεροϲολυμα ελαβον τα βαϊα των φοινικων και εξ‐ ηλθον ειϲ ϋπαντηϲιν αυτω και εκραυ‐ γαζον ωϲαννα ευλογημενοϲ ο ερχο‐ μενοϲ εν ονοματι κυ και ο βαϲιλευϲ του ιηλ ευρων δε ο ιϲ οναριον εκα‐ θιϲεν επ αυτο καθωϲ εϲτιν γεγραμμε‐ νον μη φοβου η θυγατηρ ϲειων ϊδου ο βαϲιλευϲ ϲου ερχεται καθημενοϲ επι πωλον ονου ταυτα ουκ εγνω‐ ϲαν αυτου οι μαθηται το πρωτον αλλʼ οτε εδοξαϲθη ιϲ τοτε εμνηϲθη‐ ϲαν οτι ταυτα ην επ αυτω γεγραμμε‐ να και ταυτα εποιηϲαν αυτω εμαρ‐ τυρει ουν ο οχλοϲ ο ων μετ αυτου οτε τον λαζαρον εφωνηϲεν εκ του μνη‐ μειου και ηγειρεν αυτον εκ νεκρων δια τουτο ϋπηντηϲεν αυτω ΟΜο οχλοϲ οτι ηκουϲαν τουτο αυτον πεποιη‐ κεναι το ϲημειον οι ουν φαριϲαιοι ει‐ παν προϲ εαυτουϲ θεωρειτε οτι ουκʼ ωφελειτε ουδεν ϊδε ο κοϲμοϲ οπιϲω αυτου απηλθεν · ηϲαν δε ελληνεϲ τινεϲ εκ των αναβαινοντων ινα προϲκυνηϲωϲιν εν τη εορτη ου‐ τοι ουν προϲηλθον φιλιππω τω απο βηθʼϲαϊδα τηϲ γαλιλαιαϲ και ηρω‐ των αυτον λεγοντεϲ κε θελομεν τον ιν ιδειν ερχεται ο φιλιπποϲ και λεγει τω ανδρεα ερχεται ανδρεαϲ και φιλιπποϲ και λεγουϲιν τω ιηυ · ο δε ιϲ αποκρινεται αυτοιϲ λεγων εληλυθεν η ωρα ϊνα δοξαϲθη ο υϲ του ανου · αμην αμην λεγω ϋμιν αν μη ο κοκκοϲ του ϲιτου πεϲων ειϲ τη¯ γην αποθανη αυτοϲ μονοϲ μενει ε‐ αν δε αποθανη πολυν καρπον φερει ο φιλων την ψυχην αυτου απολλυ‐ ει αυτην και ο μειϲων την ψυχην αυτου εν τω κοϲμω τουτω ειϲ ζω‐ ην αιωνιον φυλαξει αυτην · εαν ε‐ μοι τιϲ διακονη εμοι ακολουθειτω και οπου ειμι εγω εκει και ο διακονοϲ ο εμοϲ εϲται εαν τιϲ εμοι διακονη τιμηϲει αυτον ο πατηρ νυν η ψυχη μου τεταρακται και τι ειπω πατερ ϲωϲον με εκ τηϲ ωραϲ ταυτηϲ α1α δια τουτο ηλθον ειϲ την ωραν ταυ‐ την πατερ δοξαϲον ϲου το ονομα ηλθεν ουν φωνη εκ του ουρανου και εδοξαϲα και παλιν δοξαϲω ο ουν οχλοϲ ο εϲτωϲ και ακουϲαϲ ελεγεν βροντην γεγονεναι αλλοι ελεγον αγγελοϲ αυτω λελαληκεν · απεκριθη και ειπεν ιϲ ου δι εμε η φωνη αυτη γεγονεν αλλα δι ϋμαϲ νυν κριϲιϲ εϲτιν του κοϲμου τουτου νυν ο αρχων του κοϲμου τουτου εκβλη‐ θηϲεται εξω καγω εαν υψωθω εκ τηϲ γηϲ πανταϲ ελκυϲω προϲ εμαυτον τουτο δε ελεγεν ϲημαινων ποιω θα‐ νατω ημελλεν αποθνηϲκειν απεκρι‐ θη ουν αυτω ο οχλοϲ ημειϲ ηκουϲαμεν εκ του νομου οτι ο χϲ μενει ειϲ τον αι‐ ωνα και πωϲ λεγειϲ ϲυ δει ϋψωθηναι τον υϊον του ανθρωπου · ειπεν ουν αυτοιϲ ο ιϲ ετι μεικρον χρονον το φωϲ εν ϋμιν εϲτιν περιπατειτε ωϲ το φωϲ εχετε ϊνα μη ϲκοτια υμαϲ καταλαβη και ο περιπατων εν τη ϲκοτια ουκ οιδεν που ϋπαγει ωϲ το φωϲ εχετε πιϲτευε‐ τε ειϲ το φωϲ ϊνα υϊοι φωτοϲ γενη‐ ϲθε ταυτα ελαληϲεν ο ιϲ και απελθων εκρυβη απ αυτων τοϲαυτα δε αυτου ϲη‐ μεια πεποιηκοτοϲ εμπροϲθεν αυτων ουκʼ επιϲτ8-9 ϊνα ο λογοϲ ηϲαϊου του προφητου πληρωθη κε τιϲ επι‐ ϲτευϲεν τη ακοη ημων και ο βραχιω¯ κυ τινι απεκαλυφθη δια τουτο ουκ η‐ δυναντο πιϲτευειν οτι παλιν ειπεν ηϲαϊαϲ τετυφλωκεν αυτων τουϲ ο‐ φθαλμουϲ και επηρωϲεν αυτων τη¯ καρδιαν ϊνα μη ϊδωϲιν τοιϲ οφθαλμοιϲ και νοηϲωϲιν τη καρδια και ϲτραφωϲιν και ιαϲομαι αυτουϲ ταυτα ειπεν ηϲαϊ‐ αϲ οτι ειδεν την δοξαν αυτου και ε‐ λαληϲεν περι αυτου ομωϲ μεντοι και εκ των αρχοντων πολλοι επιϲτευϲαν ειϲ αυτον αλλα δια τουϲ φαριϲαιουϲ ουχʼ ωμολογουν ϊνα μη αποϲυναγωγοι γε‐ νωνται ηγαπηϲαν γαρ την δοξαν των ανθρωπων μαλλον ηπερ την δοξαν του θυ · ιϲ δε εκραξεν και ειπεν ο πιϲτευ‐ ων ειϲ εμε ου πιϲτευει ειϲ εμε αλλα ειϲ τον πεμψαντα με και ο θεωρων εμε θεωρει τον πεμψαντα με εγω φωϲ ειϲ τον κοϲμον εληλυθα ϊνα παϲ ο πι‐ ϲτευων ειϲ εμε εν τη ϲκοτια μη μεινη και εαν τιϲ μου ακουϲη των ρηματων και μη φυλαξη εγω ου κρινω αυτον ου γαρ ηλθον ϊνα κρινω τον κοϲμον αλλ ινα ϲωϲω τον κοϲμον · ο αθετων με και μη λαμβανων τα ρηματα μου εχει τον κρεινοντα αυτον ο λογοϲ ον ελαληϲα εκεινοϲ κρινει αυτον εν τη εϲχατη ημερα οτι εγω εξ εμαυτου ουκ ελαληϲα αλλʼ ο πεμψαϲ με πατηρ αυτοϲ μοι εντολην εδωκεν τι ειπω και τι λα‐ ληϲω και οιδα οτι η εντολη αυτου ζωη αιωνιον εϲτιν α ουν εγω λαλω καθωϲ ειρηκεν μοι ο πατηρ ουτωϲ λαλω >

προ δε τηϲ εορτηϲ του παϲχα ειδωϲ ο ιϲ οτι ηλθεν αυτου η ωρα ϊνα μετα‐ βη εκ του κοϲμου τουτου προϲ τον πατερα αγαπηϲαϲ τουϲ ιδιουϲ τουϲ εν τω κοϲμω ειϲ τελοϲ ηγαπηϲεν αυτουϲ και δειπνου γινομενου του διαβολου ηδη βεβληκοτοϲ ειϲ την καρδιαν ϊνα παραδοι αυτον ϊουδαϲ ϲι‐ μωνοϲ ϊϲκαριωτου ειδωϲ οτι παν‐ τα δεδωκεν αυτω ειϲ ταϲ χειραϲ ο πρ και οτι απο θυ εξηλθεν και προϲ τον θν υπαγει εγειρεται εκ του δειπνου και τιθηϲιν τα ιματια και λαβων λεντιον διεζωϲατο εαυτον ειτα βαλλει υδωρ ειϲ τον νιπτηρα και ηρξατο νιπτειν τουϲ ποδαϲ των μαθητων και εκμαϲ‐ ϲειν τω λεντιω ω ην διεζωϲμενοϲ ερχεται ουν προϲ ϲιμωνα πετρον λε‐ γει αυτω κε · ϲυ μου νιπτειϲ τουϲ πο‐ δαϲ απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτω ο εγω ποιω ϲυ ουκ οιδαϲ αρτι γνωϲη δε μετα ταυτα · λεγει αυτω πετροϲ ου μη νιψηϲ μου τουϲ ποδαϲ ειϲ τον αιωνα απε‐ κριθη ιϲ αυτω εαν μη νιψω ϲε ουκ ε‐ χειϲ μεροϲ μετ εμου λεγει αυτω ϲι‐ μων πετροϲ κε μη τουϲ ποδαϲ μου μονον αλλα και ταϲ χειραϲ και την κεφαλην λεγει αυτω ιϲ ο λελουμε‐ νοϲ ουκ εχει χρειαν η τουϲ ποδαϲ νι‐ ψαϲθαι αλλ εϲτιν καθαροϲ ολοϲ και ϋ‐ μειϲ καθαροι εϲτε αλλʼ ουχι παντεϲ There is a missing folio after this page, 14.8 begins on F63v

26-29 η‐ μιν λεγει αυτω ο ιϲ τοϲουτον χρονον μεθ υμω¯ ειμι και ουκʼ εγνωκαϲ με φιλιππε ο εωρακωϲ εμε εωρακεν και τον πατερα πωϲ ϲυ λεγειϲ δει‐ ξον ημιν τον πατερα ου πιϲτευειϲ οτι εγω εν τω πατρι και ο πατηρ εν εμοι εϲτιν τα ρηματα α εγω λεγω υμιν απ εμαυτου ου λαλω ο δε πατηρ εν εμοι μενων ποιει τα εργα αυ‐ τοϲ πιϲτευετε μοι οτι εγω εν τω πρι και ο πηρ εν εμοι ει δε μη δια τα εργα αυτου πιϲτευετε αμην αμην λεγω υμιν ο πιϲτευων ειϲ ε‐ με τα εργα α εγω ποιω κακεινοϲ ποιηϲει και μειζονα τουτων ποιηϲει οτι εγω προϲ τον πρα πορευϲομαι και ο τι αν αιτητε εν τω ονο‐ ματι μου τουτο ποιηϲω ινα δοξαϲθη ο πηρ εν τω υιω εαν τι αιτηϲητε με εν τω ονομα‐ τι μου τουτο ποιηϲω εαν αγαπατε με ταϲ εντολαϲ ταϲ εμαϲ τηρηϲητε καγω ερωτη‐ ϲω τον πρα και αλλον παρακλητον δωϲει υμιν ινα μεθ υμων ειϲ τον αιωνα η το πνα τηϲ αληθειαϲ ο ο κοϲμοϲ ου δυναται λαβειν οτι ου θεωρει αυτο ουδε γεινωϲκει υμειϲ γεινωϲκετε αυτο οτι παρ υμιν μενει και εν υμιν εϲται ουκ αφηϲω υμαϲ ορφανουϲ ερχομαι προϲ υμαϲ ετι μεικρον και ο κοϲμοϲ με ουκετι θεωρει υμειϲ δε θεωρειτε με οτι ζω εγω και υμειϲ ζηϲετε εν εκεινη τη ημερα υμειϲ γνωϲεϲθε οτι εγω εν τω πρι μου και υμειϲ εν εμοι καγω εν υμιν ο εχων ταϲ εντολαϲ μου και τηρων αυταϲ εκεινοϲ εϲτιν ο αγαπων με ο δε αγαπων με τηρηθη‐ ϲεται ϋπο του πατροϲ μου καγω αγαπηϲω αυ‐ τον και εμφανιϲω αυτω εμαυτον · λεγει αυ‐ τω ϊουδαϲ ουχ ϊϲκαριωτηϲ κε · τι γεγονεν οτι ημιν μελλειϲ ενφανιζειν ϲεαυτον και ουχι τω κοϲμω απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτω εαν τιϲ αγαπα με τον λογον μου τη‐ ρηϲει και ο πατηρ μου αγαπηϲει αυτον και προϲ αυτον ελευϲομεθα και μονην παρ αυτω ποιηϲομεθα ο μη αγαπων με τουϲ λογουϲ μου ου τηρει και ο λογοϲ ον ακουετε ουκ εϲτιν εμοϲ αλλα του πεμψαντοϲ με πατροϲ ταυτα λελα‐ ληκα υμιν παρ υμιν μενων ο δε παρακλητοϲ το πνα το αγιον ο πεμψει ο πατηρ εν τω ονοματι μου εκεινοϲ υμαϲ διδαξει πα¯‐ τα και ϋπομνηϲει υμαϲ παντα α ειπον υ‐ μιν ειρηνην αφιημι υμιν ειρηνην την εμην διδωμι υμιν ου καθωϲ ο κοϲμοϲ διδωϲιν εγω διδωμι ϋμιν μη ταραϲϲε‐ ϲθω ϋμων η καρδια μηδε δειλιατε η‐ κουϲατε οτι εγω ειπον ϋμιν ϋπαγω και ερχομαι προϲ υμαϲ ει ηγαπατε με εχαρη‐ τε αν οτι πορευομαι προϲ τον πρα μου οτι ο πατηρ μειζων μου εϲτιν και νυν ει‐ ρηκα υμιν πριν γενεϲθαι ϊνα οταν γενη‐ ται πιϲτευϲητε ουκετι πολλα λαληϲω μεθ υμων ερχεται γαρ ο του κοϲμου αρχων και εν εμοι ουκ εχει ουδεν αλλα ϊνα γνω ο κοϲμοϲ οτι αγαπω τον πρα και καθωϲ εν‐ τολην εδωκεν μοι ο πατρη ουτωϲ ποιω · εγειρεϲθε αγωμεν εντευθεν

εγω ειμι η αμπελοϲ η αληθινη και ο πατηρ μου ο γεωργοϲ εϲτιν παν κλημα εν εμοι μη φερον καρπον αιρει αυτο και παν το καρπο¯ φερον καθαιρει αυτο ινα πλειονα καρπον φερη ηδη ϋμειϲ καθαροι εϲτε δια τον λο‐ γον ον λελαληκα υμιν μεινατε εν εμοι καγω εν υμιν · καθωϲ το κλημα ου δυνα‐ ται καρπον φερειν αφ εαυτου εαν μη με‐ νη εν τη αμπελω ουτωϲ ουδε ϋμειϲ εαν μη εν εμοι μενητε · εγω ειμι η αμ‐ πελοϲ ϋμειϲ τα κληματα ο μενων εν ε‐ μοι καγω εν αυτω ουτοϲ φερει καρπον πολυν οτι χωρειϲ εμου ου δυναϲθε ποι‐ ειν ουδε εν · εαν μη τιϲ μενη εν εμοι ε‐ βληθη εξω ωϲ το κλημα και εξηρανθη και ϲυναγουϲιν αυτα και ειϲ το πυρ βαλλου‐ ϲι και καιεται εαν μεινητε εν εμοι και τα ρηματα μου εν ϋμιν μεινη . ο εαν θε‐ λητε αιτηϲαϲθε και γενηϲεται ϋμιν εν τουτω εδοξαϲθη ο πατηρ μου ινα καρπον πολυν φερητε και γενηϲθε εμοι μαθηται καθωϲ ηγαπηϲεν με ο πρ καγω ϋμαϲ ηγαπηϲα μεινατε εν τη αγαπη τη εμη · εαν ταϲ εντολαϲ μου τη‐ ρηϲητε μενειτε εν τη αγαπη μου κα‐ θωϲ εγω του πατροϲ ταϲ εντολαϲ τε‐ τηρηκα